Επιστολή του Σ.Σοφιανόπουλου προς τον πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο για μείζωνα εθνικά και οικονομικά θέματα της πατρίδας μας.

Τον Ιανουάριο του 2000 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος σε μια διαρκή προσπάθεια να θέσει την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας μας προ των ευθυνών της αποστέλλει επιστολή στον τότε πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο. 

Στην επιστολή του ο Σ. Σοφιανόπουλος δεν θίγει μόνον οικονομικά θέματα αλλά και ιστορικά, εθνικά και ηθικά. Άλλωστε, χωρίς ήθος πολιτική ζωή τι άλλο μπορεί να είναι από μια καταστροφή και έγκλημα σε όλα τα επίπεδα, όπως την ζούμε σήμερα. 

Δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία επιστολή που έστειλε ο Σ.Σ. στον τότε πρόεδρο Κων. Στεφανόπουλο ο οποίος και προς τιμήν του απάντησε και ευχαρίστησε για την επιστολή και ενημέρωσε πως την προώθησε αρμοδίως για τα θέματα στα οποία αναφερόταν. Προώθηση αρμοδίως σημαίνει αποστολή στα αντίστοιχα υπουργεία και δεδομένου της ενημέρωσης που ήδη είχε κάνει ο Σ.Σοφιανόπουλος στον τότε πρωθυπουργό κ.Κ.Σημίτη -ο οποίος και ποτέ δεν του απάντησε- καταλαβένετε ό,τι, στην καλύτερη των περιπτώσεων πήγε (η επιστολή) στο αρχείο ή στον κάλαθο των αχρήστων (κατ' ουσίαν).  

Πραγματικά ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος υπήρξε όχι μόνον μεγάλος Έλλην και ευπατρίδης αλλά και μελετητής της Ιστορίας του γένους μας γι' αυτό μπορούσε να θέτει τον δάχτυλον επι των τύπον των ήλων και να μιλάει για την ουσία των πραγμάτων πράγμα σπάνιο σήμερα στον δημόσιο λόγο. 

Η επιστολή του Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας κο Κ. Στεφανόπουλο έχει ως εξής: 

****

Προς τον                                                                                                          Αθήνα, 30.1.2000

Πρόεδρον της Ελληνικής Δημοκρατίας

κ.Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο

Εξοχώτατε κε Πρόεδρε,

Το θεωρώ σκόπιμο να επικοινωνώ μαζί σας κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα. Θα ήθελα σήμερα να σάς απασχολήσω με θέματα, όπου τα μεν θα σάς ευχαριστήσουν, τα δε πιθανώς θα σάς δυσαρεστήσουν. 

ο πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, έδειξε -προς τιμήν του- ενδιαφέρον για τις επιστολές του Σ.Σοφιανόπουλου και για τα θέματα του τόπου στις οποίες αναφέρονταν, ωστόσο η έλλειψη εκτελεστικών αρμοδιοτήτων του Προέδρου δεν του άφηνε περιθώρια ενεργειών έστω κι αν θα ήθελε.

 

1ον. Θα μου επιτρέψετε να σάς συγχαρώ, διότι εβάλατε στην θέσιν του, κατά τα εγκαίνια της εκθέσεως ''EL GRECO'', τον κ. καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης, του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Το να αποκαλεί ένας Έλλην τον ''El Greco'', τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο, Ισπανό ζωγράφο πρέπει να είναι ή βαλτός ή πολιτικώς διεφθαρμένος με έξωθεν εντολάς. Το ό,τι τον βάλατε εις την θέσιν του με τον τρόπο σας, αυτό το επαίνεσε όλη η Ελλάς. 

Επιστολή Σ.Σοφιανόπουλου προς τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη που υπέγραψε το Νόμο 1083/30.10.1980 (ή νόμο πανωτοκίων) με τον οποίον καταστράφηκαν 50.000 μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις όλων των τομέων της οικονομίας της Ελλάδας.

Στις 18.9.1997 ο βιομήχανος και ιδιοκτήτης των ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρης Σοφιανόπουλος αποστέλλει στον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Ράλλη επιστολή σχετικά με το Νόμο 1083/30.10.1980* ή νόμο πανωτοκίων όπως επικράτησε -και δικαίως- να λέγεται. 

Σημειώνουμε ό,τι ο Γεώργιος Ράλλης παρέλαβε την πρωθυπουργία -κατόπιν εκλογών- από τον προκάτοχό του Κωνσταντίνο Καραμανλή και κυβέρνησε από 10 Μαΐου 1980 έως 21 Οκτωβρίου 1981. Κατόπιν εκλογών στην πρωθυπουργία τον διαδέχτηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Γιώργος Ράλλης είχε διατελέσει κατά την περίοδο 1978-1980 Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή και την προηγούμενη από αυτή διετία Υπουργός Συντονισμού. Με λίγα λόγια ο Νόμος 1083 εισηγήθηκε και ψηφίστηκε από την κυβέρνηση (της νέας δημοκρατίας) και τους βουλευτές του προέδρου της και πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη. Πλέον τούτων ο Γεώργιος Ράλλης κατείχε καίριες υπουργικές θέσεις τα προηγούμενα χρόνια οπότε γνώριζε τα δρώμενα και δεν μπορεί να μην ήξερε όσα υπέγραψε κι έγιναν. 

 

...ο Σ.Σοφιανόπουλος όχι μόνον αγωνίστηκε και αποκάλυψε πως οι κυβερνώντες και εν τέλει ο διεθνής σιωνισμός (όπως σημείωνε ο Σ.Σ.) καταστρέφουν την πατρίδα μας αλλά και έθεσε -με την γνωστοποίηση και ανάλυση όσων νόμων ψήφισαν- τους πολιτικούς μας ενώπιον των ευθυνών τους. Κανείς δεν τόλμησε να αντικρούσει τις αποκαλύψεις του και τις αποδείξεις της καταστροφής που επέφεραν όσα αυτοί υπέγραψαν. Αυτή η στάση των κυβερνώντων υπήρξε μάλλον η μεγαλύτερη και τραγικότερη απόδειξη για τον τόπο μας, την Ελλάδα, ό,τι ο Σ. Σοφιανόπουλος έλεγε την αλήθεια...

Η επιστολή του Σωτήρη Σοφιανόπουλου φέρει ημερομηνία 18.9.1997 (οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold δικές μας) και έχει ως εξής: 

Προς τον πρώην πρωθυπουργό                                                                     Αθήνα 18/9/1997

κ,Γεώργιο Ράλλη,

Αξιότιμε κε Πρόεδρε,

Επειδή θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι ως προς τις νομικές ενέργειες που θέλουμε να αναλάβουμε κατά των υπευθύνων της Κυβερνήσεώς σας, για την τρομερή καταστροφή που επέφερε στον τόπο η δια νομοθεσίας αύξηση των επιτοκίων η οποία είχε σαν αποτέλεσμα, δια της τραπεζικής τοκογλυφίας, την καταστροφή περισσότερων από 50.000 επιχειρήσεων πάσης φύσεως, θέλουμε να μάς απαντήσετε εις τα εξής ερωτήματα: 

Νόμος 1083/30.10.1980 ή νόμος πανωτοκίων. Η καταστροφή της βιομηχανικής και γεωργοκτηνοτροφικής παραγωγής. Επιστολή Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς τον Κώστα Σημίτη, β' μέρος

Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος (το πρώτο μέρος) της επιστολής του Σωτήρη Σοφιανόπουλου με ημερομηνία 27.9.1997 προς τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για τον επαίσχυντο και καταστροφικό για την πατρίδα μας Νόμο 1083/30.10.1980 ή αλλιώς νόμο των πανωτοκίων. (Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Οι  υποσημειώσεις στο τέλος είναι αποσπάσματα από την όλη ανάλυση του καταστροφικού Νόμου 1083 που συνέγραψε ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος).

Προς τον πρωθυπουργό                                                                              Αθήνα 27.9.1997

Κωνσταντίνο Σημίτη,

(συνέχεια από το πρώτο μέρος)

...

Επίσης πιστεύω ό,τι πρέπει με νομοθετική ρύθμιση να ανασταλούν πάραυτα όλοι οι πλειστηριασμοί που διενεργούνται από τις τράπεζες και το δημόσιο, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών ταμείων εις βάρος αθώων Ελλήνων πολιτικών, όταν έχει αποπληρωθεί μέχρι σήμερα το κεφάλαιο και 30% επι πλέον ως τόκος. Η πρότασή μου αυτή δεν είναι αυθαίρετος, διότι δι' αυτού του τρόπου ούτε οι τράπεζες κινδυνεύουν αλλά και έναν λογικό τόκο, ως συμβαίνει παγκοσμίως, θα έχουν εισπράξει. 

Το μέτρο αυτό θα αναθερμάνει τα μέγιστα την οικονομία, αλλά πρωτίστως θα γεμίσει ελπίδες τους έλληνες επιχειρηματίες και παραγωγούς πάσης φύσεως, (γεωργούς, κτηνοτρόφους, βιοτέχνες, βιομηχάνους) τα προϊόντα των οποίων τόση ανάγκη έχει ο τόπος, διότι καταλήξαμε εις το απίστευτο αυτό σημείο, να εισάγουμε και ντομάτες από την πανάκριβη Ολλανδία και το Βέλγιο. Εκεί κε πρόεδρε ο τόκος, πρωτίστως για γεωργούς και κτηνοτρόφους είναι 1,7% ετησίως, όταν στην πατρίδα μας το δανειακό κεφάλαιο διπλασιάζεται ανά διετίαν και για 1.000.000 δρχ. σε 30 χρόνια το χρέος ανεβαίνει στο αστρονομικό ποσό των 32 δισεκατομμυρίων ενώ αντιστοίχως στην Ολλανδία θα ήταν μόλις 2.000.000 δρχ*. 

...μένουμε ακόμη ζωντανοί κι ας μάς πολεμούν εντολοδόχες κυβερνήσεις, διεφθαρμένα κόμματα και ο σιωνισμός...

Για τους καταστραφέντες μέχρι σήμερα κε πρόεδρε, από την τοκογλυφία των τραπεζών, θα πρότεινα κατόπιν επισταμένης μελέτης που έχω διεξαγάγει επι 5 χρόνια σε άπειρες περιπτώσεις πάλι δια νομοθετικής ρυθμίσεως να επιστραφούν τα ακίνητα, τα οποία βρίσκονται στην ιδιοκτησία των τραπεζών ακόμη**. Για τους λοιπούς, κατόπιν μελέτης, ν' αρχίσει μια σταδιακή αποπληρωμή, η οποία όμως δεν θα κλονίσει περαιτέρω την εύθραυστο οικονομία μας, δια της αξιοποιήσεως της ακινήτου περιουσίας τόσο των τραπεζών όσο και του δημοσίου***. 

Θα παρακαλούσα ιδιαιτέρως κε πρόεδρε, εφ' όσον θα είχατε τον χρόνο να με δεχθείτε σε μια σύντομη ακρόαση, στην οποία θα μπορούσα να σάς δώσω εν συντομεία περισσότερες διευκρινίσεις και αποδείξεις για το πως θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε την σημερινή οικονομική εικόνα του τόπου μας σε λίγα χρόνια.

Νόμος 1083/30.10.1980 ή νόμος πανωτοκίων. Η καταστροφή της βιομηχανικής και γεωργοκτηνοτροφικής παραγωγής. Επιστολή Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.

Τον Σεπτέμβριο του 1997 ο ιδιοκτήτης των ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρης Σοφιανόπουλος αποστέλλει στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη επιστολή για τον εξωφρενικό Νόμο 1083/30.10.1980 ή αλλιώς νόμο των πανωτοκίων. 

Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος είχε δουλέψει σκληρά και ανιδιοτελώς όσο ελάχιστοι Έλληνες για να αποκαλύψει τους νόμους και τις ντιρεκτίβες τόσο των κυβερνήσεων όσο και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που κατέστρεψαν την βιομηχανική, κτηνοτροφική και γεωργική παραγωγή της χώρας μας. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης του απαγόρεψαν οποιαδήποτε παρουσία για να μην μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια. Ελάχιστες γενναίες εξαιρέσεις που τον πρόβαλαν τηλεοπτικά ήταν από περιφερειακά ή μικρής εμβέλειας κανάλια. 

Ωστόσο ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος δεν σταμάτησε τον αγώνα του. Γνωρίζοντας, όσο ελάχιστοι, την παραγωγική καταστροφή που συνετελέσθηκε στην Ελλάδα από τους νόμους των κυβερνήσεων μετά την μεταπολίτευση απευθύνθηκε στους κατά περιόδους πρωθυπουργούς, υπουργούς και Προέδρους της Δημοκρατίας. Βέβαια αυτοί τίποτε δεν έκαναν προς διόρθωσιν αλλά τουλάχιστον ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος τους... ''αφαίρεσε'' την πρόφαση που χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα ως άλλη δικαιολογία -αν και είναι αδιανόητη σε κάθε νοήμονα άνθρωπο που αγαπάει την πατρίδα του, πολύ περισσότερο όταν έχει θέσει ευθύνης και έναν στρατό συμβούλων και υπαλλήλων να τον συνδράμουν- το : ΄΄δεν γνωρίζαμε'', ''δεν ξέραμε'', ''δεν μάς ενημέρωσαν''. 

Η επιστολή του Σ. Σοφιανόπουλου προς τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη έχει ως εξής (τα οικονομικά μεγέθη αναφέρονται σε δρχ όπως ίσχυαν τότε, οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold δικές μας, στο τέλος η υποσημείωση δική μας): 

                                                                                                                Αθήναι, 27.9.1997

Προς τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως

κ.Κώνσταντίνο Σημίτη

Αξιότιμε κε Πρόεδρε,                                                 

Ο Αριστοτέλης μάς λέει, ό,τι ''πάντων δεινών τόκος εστίν''. Δυστυχώς η πατρίδα μας και δη δια νόμων και αποφάσεων, ηύξησε τους τόκους σε τέτοιο απίστευτο βαθμό, ώστε να καταστραφούν μέσα σ' αυτά τα 18 χρόνια, δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε σήμερα μια τρομερή ανεργία, να μειωθεί η βιομηχανική παραγωγή σε σχέση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν εις το ήμισυ, να έχουν τρομερές δυσκολίες τα ασφαλιστικά ταμεία διότι δεν εισπράττουν ό,τι εισέπρατταν εις το παρελθόν και γενικώς να φθάσουμε εις το εξωφρενικό σημείο να αυξηθεί το χρέος της χώρας, εσωτερικό και εξωτερικό, από 114 δισεκατομμύρια δρχ που ήταν το 1974 σε 35 τρισεκατομμύρια το 1996 (στοιχεία Τραπέζης της Ελλάδος).

Εις το εξωτερικό χρέος, που αυτό βασικώς μάς ενδιαφέρει, διότι ο τόπος εκβιάζεται από τους έξω δανειστές, η εικόνα δεν είναι καλύτερη, διότι από 700 εκατομμύρια δολάρια που ήταν το 1974, αυξήθηκε σε άνω των 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 1996. Δηλαδή, κάθε Έλλην χρωστούσε 2.100 δρχ το 1974 για να ξεχρεώσει η πατρίδα μας, και σήμερα χρωστάει 1.100.000 δρχ. (στοιχεία Τραπέζης της Ελλάδος)

Η υπονόμευση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και η καταστροφή της από το ''κράτος'' των κυβερνώντων. Μια καινοτόμα, παραγωγική και κερδοφόρα επιχείρηση κλείνει προς όφελος μόνον των πολυεθνικών. Επιστολή-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου (β' μέρος)

Το 1981 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος αποστέλλει κείμενο-απάντηση στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' του συγκροτήματος Λαμπράκη σχετικά με προηγούμενη δημοσίευση όπου άφηνε υπονοούμενα για την ΧΡΩ.ΠΕΙ. και την όλη προσπάθεια της βιομηχανίας αυτής.(Το πρώτο μέρος της επιστολής εδώ)

Συνεχίζουμε να παρουσιάζουμε την επιστολή αυτή, από την οποία πολλά συμπεράσματα μπορούμε να εξάγουμε για το ποιοί και πως εμπόδισαν (και εμποδίζουν) την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας μας και τελικά πέτυχαν να μετατρέψουν την Ελλάδα από μια πάμπλουτη σε ορυκτό πλούτο, γεωφυσική θέση και ανθρώπινο δυναμικό χώρα σε μια χρεοδουλοπαροικία. 

Γράφει λοιπόν στην επιστολή του ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος: 

ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΊΑ 

‘’Άρχισε η προσπάθεια τον Αύγουστο του 1974 μετά το Κυπριακό. Επίστευα τότε και εγώ ότι πράγματι δεν είχαμε όπλα να πολεμήσουμε. Τώρα βλέπω ότι είχαμε και παρά είχαμε. Απλώς η κρατική μηχανή για πολλοστή φορά έλεγε ψέματα στον λαό για να δικαιολογήσει την στάση της έναντι της Τουρκίας κατ’ εντολή των δήθεν συμμάχων μας ως συνέβη και το 1922 (βλέπε Theodor Hertzel [1] απόφαση του Σιωνιστικού συνεδρίου Βασιλείας 1899 και δηλώσεις του Balfoor Υπουργού Εξωτερικών Μεγάλης Βρετανίας 1920 έχουσα σχέση με Κύπρο – Παλαιστίνη και Σινά).
Είχε δοθεί έγκριση αρ.145/3/5.1.77 της νομισματικής επιτροπής για δάνειο 100.000.000 δρχ. για όπλα και πυραύλους βαλλιστικούς, ακτίνας δράσεως σε α’ φάση 50 Km (κατασκευαστικά σχέδια στην κυριότητά μας), απόφαση Υπουργού Οικονομικών αρ.16715/70, ημερομηνία 22.2.1977. 

Θα βοηθούσε οικονομικά και πολιτικά την χώρα μας και οικονομικά την ΧΡΩ.ΠΕΙ. διότι εξεδηλώθει αμέσως ενδιαφέρον από τον Αραβικό κόσμο και με γράμματα μάλιστα (εις την διάθεση οποιουδήποτε) για παραγγελίες 200.000 όπλων αξίας 2 δισεκατομμυρίων δραχμών (2.000.000.000) τον Απρίλιο του 1975. Η επένδυση δεν ολοκληρώθηκε:
 

α. διότι μάς ενέπαιξε τόσο το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (υπουργός κ. Αβέρωφ και υπουργός Ζαΐμης) ως και ολόκληρος η τότε κυβέρνηση (όλος ο φάκελος που αποδεικνύει το ισχυρισμό μου εις την διάθεση οποιουδήποτε).

β. διότι η Εθνική Τράπεζα παρ’ όλην την έγκριση της Νομισματικής Επιτροπής και την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και με καθαρά θέση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. τότε, άνω των 2.500.000.000, δεν έδωσε τα χρήματα παρά μόνον μέρος αυτών κατόπιν εντολής προφανώς και η επένδυση παρέμεινε και παραμένει ημιτελής. Υπενθυμίζω ότι η τότε κυβέρνηση υπέγραψε μόλις τον Νοέμβριο του 1977 για το εργοστάσιο του Αιγίου με ξένον οίκο και μας αγνόησε παντελώς παρ’ όλο που εμείς είχαμε αρχίσει τον Αύγουστο του 1974 και προσφερθήκαμε αφιλοκερδώς να συμμετέχουμε σε διαπραγματεύσεις όπως και άλλες βιομηχανίες της πατρίδος μας π.χ. Καλυκοποιείο [2] (δεν μπορεί τον πατριωτισμό να τον μονοπωλούν ορισμένοι μόνον. Υπάρχουν και άλλοι πατριώτες και ας μην το διαφημίζουν). Υπήρχε δε η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις των ΧΡΩ.ΠΕΙ. σαν υποκατασκευαστές για την Ε.Β.Ο. αλλά ούτε αυτό έγινε. Υπάρχουν δε και πολλά άλλα επ’ αυτού’’.

Επίσης αναφέρω το θέμα πετρελαίου της Ζακύνθου όπου ενώ η ΔΕΗ είχε δώσει άδεια δια έρευνα πετρελαίου στη Ζάκυνθο στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. και όταν μετά από 1 χρόνο μέσα στον Βάλτο του Κεριού (περιοχή της Ζακύνθου) αρχίσαμε να παράγουμε 3-5 τόνους πετρελαίου ημερησίως, κατέληξα στα δικαστήρια κατηγορούμενος για το έγκλημά μου κατ' εξακολούθησιν της παραγωγής αργού πετρελαίου, η δε Ε.Τ..Ε. απηγόρευσε την συνέχισιν των εργασιών, πράγμα που μετέφερε στο Δ.Σ. της εταιρείας ο οικονομικός παρατηρητής κ.Κόκκινος. Αντί δηλαδή να βοηθήσουν όλοι να βγεί από μόνον Έλληνες το πετρέλαιο, μάς σταμάτησαν. Μέχρι σήμερα και από τον Μάϊο του 1979 που μάς σταμάτησαν το ταμείο της

Η υπονόμευση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και η καταστροφή της από το ''κράτος'' των κυβερνώντων. Μια καινοτόμα, παραγωγική και κερδοφόρα επιχείρηση κλείνει προς όφελος μόνον των πολυεθνικών. Επιστολή-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου.

Το 1981 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος, αποστέλλει στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' του συγκροτήματος Λαμπράκη ένα εκτενές κείμενο-απάντηση στα υπονοούμενα και μομφές, προηγούμενου σχετικού άρθρου της εφημερίδος.

Μελετώντας αυτό το κείμενο-απάντηση ο αναγνώστης σήμερα, μπορεί ξεκάθαρα να καταλάβει το μεγάλο έργο που πρόσφερε τότε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. (και άλλες 300 μεγάλες βιομηχανίες μόνον στην Αττική) όχι μόνον από τις εξαγωγές με την εισροή συναλλάγματος αλλά και τις καινοτομίες, την υψηλή ποιότητα προϊόντων ανταγωνιστικών ή ανώτερων των ξένων πολυεθνικών, την απασχόληση ανθρώπινου δυναμικού, την αξιοποίηση επιστημόνων και παραγωγή έργου τους με εφευρέσεις/καινοτομίες, την ενίσχυση συνολικά της εθνικής οικονομίας, την συνεργασία με άλλες ελληνικές βιομηχανίες ώστε η χώρα μας να έχει επάρκεια σε βιομηχανικά ήδη και να μην χρειάζεται να τα εισάγει κλπ.

Παράλληλα, στο κείμενο-απάντηση ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος κατονομάζει ξεκάθαρα ποιοι και γιατί πολεμούν (πολέμησαν; διότι η ελληνική βιομηχανία έχει σχεδόν εκλείψει σήμερα) τις ελληνικές βιομηχανίες και εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγειούς ελληνικής επιχειρηματικότητας.

Μελετώντας το κείμενο αυτό του Σωτήρη Σοφιανόπουλου μπορούμε να κατανοήσουμε, τουλάχιστον εν μέρη πως και γιατί κατέστρεψαν οι κυβερνώντες και οι εντολοδότες τους την ελληνική βιομηχανία. Φαίνεται πως και σήμερα, με κατεστραμμένη ολοσκερώς την οικονομία μας και την χώρα μας να έχει μετατραπεί σε χρεοδουλοπαροικία οι σχεδιασμοί που εφαρμόζει το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας είναι το ίδιο καταστρεπτικοί.

Λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου θα το αναρτήσουμε σταδιακά. Τα θέματα που πραγματεύεται, παράληλα με την απάντησή του προς την εφημερίδα είναι: Καταλληλότης ορρών, Οικονομικά της ΧΡΩ.ΠΕΙ., Ζωοτροφές, Πολεμική Βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ., έρευνα επί της Σόγιας, Κοινωνική πολιτική, χρεώσεις Τραπεζών (ΕΤΕ) στη ΧΡΩ.ΠΕΙ.   

****

διαφημιστικό του περίφημου παυσίπονου Αλγκόν της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Το κείμενο-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς την εφημερίδα του συγκροτήματος Λαμπράκη έχει ως εξής:

Αξιότιμε κε Διευθυντά,

Εδιάβασα εις την έγκριτον εφημερίδα σας της 10.11.81 και εις την τελευταία σελίδα το άρθρο σας 650 αγωνιούν. Το περιεχόμενο με αναγκάζει να απαντήσω διότι ουσιαστικά αναφέρεται στο πρόσωπό μου. Θα πρέπει κάποτε σε συτόν τον τόπο να γράφεται η αλήθεια και όχι ότι οι καιροί υπαγορεύουν δια άλλους σκοπούς. 

Εμείς που πάντοτε και δη πει 100 χρόνια πολυ υπεύθυνα χειριστήκαμε αυτά τα θέματα με μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση παγκοσμίως, διότι τα προϊόντα ΧΡΩ.ΠΕΙ. εξάγονται σε πολλές χώρες του κόσμου, δεν δίνουμε το δικαίωμα σε κανέναν να λασπολογεί εις βάρος

Ο Κ.Καραμανλής (ο νέος) είχε ενημερωθεί για τον χρυσό, την Λάρκο, τα πολύτιμα ορυκτά. Τι έπραξε;

Παρουσιάζουμε μια ακόμη επιστολή του πρώην Διευθύνοντος Συμβούλου της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σ.Σοφιανόπουλου προς τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας μας κ. Κ.Καραμανλή. Η επιστολή γράφτηκε την 10.2.2005 και ενημερώνει τον Πρωθυπουργό για ενέργειες που πρέπει να κάνει το ελληνικό κράτος ώστε να ανορθωθεί η ελληνική οικονομία. 

Το σημαντικότερο όλων πιστεύουμε είναι ότι η πολιτική ηγεσία- όπως συμβαίνει και σήμερα- ενημερώνεται από έγκριτους επιστήμονες και βιομηχάνους για το τι πρέπει να γίνει σε διάφορα οικονομικά θέματα ώστε η Ελλάδα να βγεί από το αδιέξοδο και την εξάρτηση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής εξουσίας και των πολυεθνικών. 

Ποιός λοιπόν από τους κυβερνώντες μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν γνώριζε; Το τραγικό είναι ότι καμία πρωτοβουλία ή προσπάθεια δεν αναπτύχθηκε ή αναπτύσσεται προς τους τομείς που υποδεικνύουν άνθρωποι ειδήμονες και με αγάπη για την Ελλάδα. 

Η επιστολή του κ.Σ.Σοφιανόπουλου προς τον κ.Κ.Καραμανλή έχει ως εξής (οι υπογραμμίσεις δικές μας, στο τέλος της επιστολής αναλύονται οι δικές μας αριθμημένες σημειώσεις για να κατανοηθεί καλύτερα το περιεχόμενο της επιστολής): 

"Κύριε Πρωθυπουργέ,

Είπατε στην τελευταία συνέντευξή σας ότι θέλετε να διορθώσετε τα οικονομικά της Ελλάδος. Για να το πετύχετε αυτό θα πρέπει πιστεύω να κάνετε τα ακόλουθα τα οποία μέχρι στιγμής ελάχιστοι έχουν προσπαθήσει. 

1. Να βγάλετε τον ελληνικό χρυσό από τα 52 σημεία της Ελλάδος από όπου υπάρχει για να επαναλάβουμε το μεγαλυτέρας εγχειρήσεως θέμα μας που κάναμε το 1953 έως το 1960 και παρήγαμεν εις τον Γαλλικόν ποταμόν επί 7 χρόνια περίπου 250 κιλά μπάρες χρυσού καθαρότητας 925 χιλιοστά. Έκτοτε έχουν παρέλθει 45 χρόνια και ουδέν πράξαμε. Το ερώτημα είναι γιατί; (1)

2. Να πιέσετε την ΛΑΡΚΟ ν' αυξήσει εις το διπλούν τουλάχιστον την ποσότητα νικελίου που η Ελλάδα παράγει ήτοι 17.000 τόνους από τους 23.000 τόνους όλης της Ευρώπης και να παίρνουμε διπλάσια χρήματα δηλαδή περίπου 500 εκατ. $ από τα 250 εκατ. $ που παίρνουμε σήμερα. (2)

3. Να επαναλειτουργήσετε το εργοστάσιο του χρωμίου, το οποίο έκλεισε ο κ. Κ.Μητσοτάκης το 1993 στο Βόλο το οποίο έφερνε περίπου 50 εκατ. $ στην Ελλάδα και έκανε εξαγωγή  στα τρία εργοστάσια: της Ευρώπης 70%, στις Η.Π.Α. 17% και 12% στην Ιαπωνία. Το εργοστάσιο αυτό το έκλεισε ο κ.Κ.Μητσοτάκης όταν ο Πρόεδρος ανακοίνωσε ότι θα παράξει ανοξείδωτο χάλυβα. (3)

4.Να προσπαθήσετε αφού πάρετε τις μελέτες πρωτίστως του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης να βγάλετε τα διαμάντια της Μακεδονίας αφού συμβουλευτείτε τον καθηγητή κ.Β. Μέλφο. (4)

5.Να αρχίσει η εκμετάλλευση του μεγαλύτερου κοιτάσματος της ανθρωπότητος μέχρι σήμερα στους Φιλίππους της Καβάλας μεγέθους 4 δισεκατομμυρίων τόνων με περίπου 2.000 θερμίδες το κιλό, ενώ η Μεγαλόπολις που είναι ένα πολύ μικρότερο λιγνιτικό κοίτασμα έχει 900 θερμίδες το κιλό. 

Αυτά υπάρχουν καταγεγραμμένα σε επιστημονικά βιβλία όπως του Δημ. Μπάτση "Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα", τον οποίο τον σκοτώσαμε επειδή ήταν κομμουνιστής και εξαφανίσαμε το βιβλίο του το οποίο γράφτηκε το 1947. Το ξαναεξέδωσε το 1977 η κόρη του Ελένη γράφοντας: "για να μάθουν τα παιδιά μου το έργο του παππού τους".

Εν συνεχεία το βιβλίο του Σταύρου Κατράκη, καθηγητού του Πολυτεχνείου το οποίο εξέδωσε το 1965 με τίτλο "Ορυκτός Πλούτος και Οικονομική Άνοδος" όπου ξεκάθαρα αναφέρει την ύπαρξη 500 τόνων χρυσού. 

Και το βιβλίο του Συνδέσμου Μεταλλοβιομηχανιών της Ελλάδος που εκδόθηκε το 1979 με τίτλο "Ο Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος", όπου πρόεδρος ήταν ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης - Μποδοσάκης τον οποίο σκότωσε η "17 Νοέμβρη" διότι ήθελε να αξιοποιήσει το νικέλιο. 

Αυτά είναι 3 σοβαρότατα βιβλία τα οποία δεν γνωρίζει ο Ελληνικό λαός. 

6. Να κάνετε ενέργειες να αξιοποιηθεί η βαμβακιά που είναι της τάξεως των 60 δισεκατομμυρίων τεμαχίων (4 εκατ. στρέμματα με 15.000 βαμβακιές το στρέμμα) διότι αφού οι βαμβακοπαραγωγοί πάρουν το βαμβάκι που είναι περίπου το 2,5% το υπόλοιπο το πετούν ενώ είναι περίπου 35% άμυλο, 7% πρωτεΐνες και 2% λιπαρά. Μπορεί να σάς έχουν πει κ.Πρωθυπουργέ για την γκοσυπόλη, η οποία εμπεριέχεται στο σπόρο σε περίπου 0,5% και δεν μπορεί να ταϊστεί παραπάνω από 8% στα μηρυκαστικά και καθόλου στα μονάντερα (κοτόπουλα και χοιρινά) διότι ψοφούν. Υπάρχει ένα εργοστάσιο που κάνει βαμβακάλευρο απηλαγμένο γκοσυπόλης το οποίο πότε δουλεύει και πότε όχι ενώ θα έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον 20 για να αντικαταστήσουμε μερικώς τη σόγια που έχει 44% πρωτεΐνες. Επίσης πρέπει να φροντίσετε να αξιοποιηθούν οι κληματαριές, οι οποίες κλαδεύονται κάθε χρόνο από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο και παράγουν περίπου 6 εκατομμύρια τόνους που επίσης έχουν 35% άμυλο και είναι μια άριστη ζωοτροφή πρωτίστως για τα μηρυκαστικά. (5)

Πρέπει να ξέρετε κ. Πρωθυπουργέ ότι αν υπολογίσουμε την ξερή βαμβακιά σε 200 γραμμάρια και διαιρέσουμε τα 60 δισεκατομμύρια βαμβακιές δια του 5 μάς δίνει 12 εκατομμύρια τόνους άριστη ζωοτροφή, η οποία πετιέται ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθεί. Μην ξεχνάτε ότι 80% το μοσχαρίσιο κρέας εισάγεται, το 70% το χοιρινό εισάγεται και 25% το αιγοπρόβειο εισάγεται καθώς επίσης γάλα και τυρί σε μεγάλες ποσότητες. Η Ελλάς παράγει 180 χιλιάδες τόνους τυρί, 120 χιλιάδες τόνους φέτα, 60 χιλιάδες τόνους σκληρά τυριά και 80 χιλιάδες τόνους εισάγουμε συνήθως γκούντα, ένταμ κλπ. Να προωθήσετε την αιγοπροβατοκτηνοτροφία μας (10 εκατ. προβατίνες και 6 εκατ. κατσίκες διότι δεν είναι στην ποσόστοση). Αυτά τα ζώα μάς δίνουν 700.000 τόνους πρόβειο γάλα και 500.000 τόνους γιδίσιο γάλα. 

7.Οργανώστε κ.Πρόεδρε ομάδες να κλαδέψουν τις πουρναριές της Ελλάδος και όταν κόβεις ξύλα στο δάσος πρέπει να τα μεταφέρεις με άλογα, μουλάρια και γαϊδούρια. Όταν τα ζώα αυτά το βράδυ ξεκουραστούν στο στάβλο θα κοπρίσουν και θα ουρήσουν. Να φροντίσετε τα κόπρανα να γίνουν εταιρείες μονιταριών διότι οι Γάλλοι έχουν 9 κιλά κατανάλωση κατ' έτος κατ' άτομο, η υπόλοιπη κοινή αγορά 6 κιλά και δυστυχώς η πατρίδα μας μόνο 600 γραμμάρια. Ρωτήστε μια πιτσαρία που βρίσκει τα μανιτάρια και η απάντηση που θα πάρετε είναι από τη Γαλλία και την Ολλανδία. Τα δε κλαδιά θα καούν προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κάρολος Παπούλιας είχε ενημερωθεί για βασικά θέματα της Οικονομίας μας από τον Σ.Σοφιανόπουλο. Τι έπραξε;

Ο πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ.Σ.Σοφιανόπουλος πέραν της ενασχόλησης του με βασικά οικονομικά και πολιτικά θέματα αλλά και του επιστημονικού έργου που ανέπτυξε στα εργαστήρια εφαρμοσμένης και αναπτυξιακής έρευνας της ΧΡΩ.ΠΕΙ. ενημέρωνε (συνεχώς και ανεξαρτήτου πολιτικού κόμματος που ευρίσκετο στην εξουσία) τις πολιτικές και πολιτειακές αρχές της πατρίδος μας ώστε να αναλάβουν πρωτοβουλίες διόρθωσης των τραγικών επιλογών τους εις βάρος της Ελλάδος.

                                                                                 ***

Στις 30 Μαρτίου του 2005 ο Σ.Σοφιανόπουλος είχε αποστείλει στον νεοεκλεγέντα τότε, απερχόμενο σήμερα Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια την κάτωθι επιστολή (παραθέτουμε ένα τμήμα της, οι υπογραμμίσεις δικές μας) : 

"Κύριε Πρόεδρε,

Θέλω να σάς συγχαρώ για την εκλογή σας και να σάς γράψω ορισμένα πράγματα που πιστεύω ότι έπρεπε να κάνω. 

1ον Ξέρετε κύριε Πρόεδρε ότι σας προσφώνησε η Πρόεδρος της Βουλής η κυρία Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, σας είπε μεταξύ άλλων "τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης". Πίστευα κύριε Πρόεδρε ότι θα αντιδράσετε βίαια, πράγμα το οποίο δυστυχώς δεν κάνατε. Μπορεί και ορθώς. Αντιλαμβάνομαι κύριε Πρόεδρε ότι παρόλο που εκ του Συντάγματος δεν έχετε πολλές δυνατότητες παρόλα αυτά πιστεύω ότι ο τίτλος σας, σας επιφορτίζει με μεγάλα προβλήματα. Πρωτίστως το θέμα της εκκλησίας είναι πολύ μεγάλο και πρέπει να προσπαθήσετε πολύ, ήδη αρχίσατε. Ξέρω κύριε Πρόεδρε, όπως γράφω και στον κύριο Πρωθυπουργό ότι το ελληνικό κράτος είναι πάρα πολύ οργανωμένο για να μην μπορεί να κάνει τίποτα. Έχουμε τουλάχιστον 800.000 δημοσίους υπαλλήλους με 11.000.000 κατοίκους ενώ οι Η.Π.Α. με 270.000.000 κατοίκους έχουν 700.000 δημοσίους υπαλλήλους. Όταν ο δημοσιογράφος Ρίζος ρώτησε τον Υπουργό κ. Παυλόπουλο και τον βουλευτή κ. Πάγκαλο σε τηλεοπτική εκπομπή πως γίνεται να έχουμε τόσους δημοσίους υπαλλήλους ενώ άλλες χώρες με ίδιος πληθυσμό έχουν 100.000 δημοσίους υπαλλήλους, ουδείς απήντησε και τελείωσε η εκπομπή άνευ απαντήσεως. Όταν ο διοικητής της Εθνικής Τραπέζης Βρανόπουλος είπε σε δημοσιογράφους "θα σας πω ποιός είπε ν α πουλήσουμε ένα από τα μεγαλύτερα τσιμεντάδικα του κόσμου" η 17 Νοέμβρη τον σκότωσε πριν μιλήσει, γιατί άραγε δεν τον άφησαν πρώτα να μιλήσει και μετά να τον δολοφονήσουν; Περίεργα ερωτήματα. Όπως γράφω και στον κ. Καραμανλή σκότωσε η 17 Νοέμβρη και τον Αγγελόπουλο διότι πίεζε να ανοίξει την υψικάμινο για να εκμεταλλευτούμε τα 300.000.000 τόνους σιδηρομεταλλεύματα μας, που κατόπιν εντολή της κοινής αγοράς ο Αγγελόπουλος έκλεισε την υψικάμινο. Η 17 Νοέμβρη σκότωσε και τον Αλέξανδρο Αθανασιάδη-Μποδοσάκη όταν αυτός θέλησε να αυξήσει την τιμή του νικελίου πριν φτάσει στην σημερινή της εξωφρενική τιμή των 16.000 $ ο τόνος, τρεις μέρες νωρίτερα. Τίθεται το μεγάλο ερώτημα γιατί. Ξέρετε κύριε Πρόεδρε, όπως γράφω και στον Πρωθυπουργό, ότι ο κύριος Μητσοτάκης έκλεισε το εργοστάσιο του χρωμίου στο Βόλο που έφερνε 50.000.000 $ στην Ελλάδα. Και αφού το έκλεισε ο κ. Μητσοτάκης γιατί δεν το ξανάνοιξε ο κ. Σημίτης. Και αφού δεν το άνοιξε ο κ. Σημίτης γιατί δεν το ξανανοίγουμε σήμερα; Μεγάλο ερώτημα. 

Η επιστήμη λέει χρώμιο νικελειούχος χάλυβας. 70% χάλυβας, 20% χρώμιο, 10% νικέλιο. Είμαστε η μόνη χώρα σχεδόν στην Ευρώπη που έχουμε και τα τρία μέταλλα και έπρεπε να παράγουμε χρώμιο-νικελειούχο χάλυβα. Ο κ. Μητσοτάκης έκλεισε το εργοστάσιο όταν ο πρόεδρος ανακοίνωσε ότι θα παράξει ανοξείδωτο χάλυβα στη γενική συνέλευση.

2ον Ξέρω κύριε Πρόεδρε ότι έχετε αναλώσει τη ζωή σας για τα εθνικά θέματα, είμαι υποχρεωμένος όμως να σάς πω ότι ο κύριος Γεώργιος Παπανδρέου είναι μόλις 25% Έλλην και 75% ξένος. Εις την Αρχαία Αθήνα έπρεπε να είσαι απόγονος και από μάνα και από πατέρα Αθηναίου πολίτη για να πάρεις τίτλο. Εις τας Η.Π.Α. πρέπει να είσαι γεννημένος εις την Αμερική για να γίνεις Πρόεδρος. Θα τα δείτε όλα αυτά εις την επιστολή που έστειλα στον Γιώργο Παπανδρέου άνευ απαντήσεως όμως μέχρι σήμερα, μετά από 5 μήνες. 

...."

ο ιδρυτής της ΛΑΡΚΟ και πλήθους άλλων επιχειρήσεων Πρόδρομος Αθανασιάδης Μποδοσάκης

                                                                            ***

Σχετικά με το θέμα του χρωμιο-νικελειούχου χάλυβα μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από άρθρο του δρ. Π. Τζεφέρη (βλέπε εδώ: http://www.oryktosploutos.net/2011/09/ii.html#.VAO1d6McaoE). Οι υπογραμμίσεις δικές μας.

"...Γιατί αλήθεια δεν παράγουμε ανοξείδωτο χάλυβα στον τόπο μας από εγχώριες πηγές, ενώ διαθέτουμε τους πρωτογενείς πόρους για την παραγωγή του; Γιατί δεν παράγουμε πλέον σιδηροχρώμιο στον τόπο μας; Γιατί κάθε χρόνο αναρωτιόμαστε αν θα συνεχίσουμε να παράγουμε και σιδηρονικέλιο; Γιατί η ΕΛ.ΣΙ. δεν υπάρχει πλέον και η ΛΑΡΚΟ φυτοζωεί παρά το υπερδεκαετές χρηματιστηριακό ράλυ του νικελίου; Γιατί, αλήθεια, δεν έχουμε καμία υδρομεταλλουργία στον τόπο μας όταν ειδικοί επιστήμονες τη θεωρούν ως το μέλλον της μεταλλουργίας, επειδή μπορεί να επεξεργαστεί τα πολύ φτωχά μεταλλεύματα και να δώσει λύσεις σε ειδικά προβλήματα; Γιατί, δεν έχουμε μεταλλουργία χρυσού ενώ θα μπορούσαμε να είμαστε μία από τις μεγαλύτερες χρυσοπαραγωγούς χώρες της Ευρώπης; Γιατί ο τομέας της ανακύκλωσης και της αξιοποίησης των εξορυκτικών ή μεταλλουργικών αποβλήτων δεν βρίσκεται στην πρωτοπορία;

                                                                             ***