Η υπονόμευση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και η καταστροφή της από το ''κράτος'' των κυβερνώντων. Μια καινοτόμα, παραγωγική και κερδοφόρα επιχείρηση κλείνει προς όφελος μόνον των πολυεθνικών. Επιστολή-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου (β' μέρος)

Το 1981 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος αποστέλλει κείμενο-απάντηση στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' του συγκροτήματος Λαμπράκη σχετικά με προηγούμενη δημοσίευση όπου άφηνε υπονοούμενα για την ΧΡΩ.ΠΕΙ. και την όλη προσπάθεια της βιομηχανίας αυτής.(Το πρώτο μέρος της επιστολής εδώ)

Συνεχίζουμε να παρουσιάζουμε την επιστολή αυτή, από την οποία πολλά συμπεράσματα μπορούμε να εξάγουμε για το ποιοί και πως εμπόδισαν (και εμποδίζουν) την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας μας και τελικά πέτυχαν να μετατρέψουν την Ελλάδα από μια πάμπλουτη σε ορυκτό πλούτο, γεωφυσική θέση και ανθρώπινο δυναμικό χώρα σε μια χρεοδουλοπαροικία. 

Γράφει λοιπόν στην επιστολή του ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος: 

ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΊΑ 

‘’Άρχισε η προσπάθεια τον Αύγουστο του 1974 μετά το Κυπριακό. Επίστευα τότε και εγώ ότι πράγματι δεν είχαμε όπλα να πολεμήσουμε. Τώρα βλέπω ότι είχαμε και παρά είχαμε. Απλώς η κρατική μηχανή για πολλοστή φορά έλεγε ψέματα στον λαό για να δικαιολογήσει την στάση της έναντι της Τουρκίας κατ’ εντολή των δήθεν συμμάχων μας ως συνέβη και το 1922 (βλέπε Theodor Hertzel [1] απόφαση του Σιωνιστικού συνεδρίου Βασιλείας 1899 και δηλώσεις του Balfoor Υπουργού Εξωτερικών Μεγάλης Βρετανίας 1920 έχουσα σχέση με Κύπρο – Παλαιστίνη και Σινά).
Είχε δοθεί έγκριση αρ.145/3/5.1.77 της νομισματικής επιτροπής για δάνειο 100.000.000 δρχ. για όπλα και πυραύλους βαλλιστικούς, ακτίνας δράσεως σε α’ φάση 50 Km (κατασκευαστικά σχέδια στην κυριότητά μας), απόφαση Υπουργού Οικονομικών αρ.16715/70, ημερομηνία 22.2.1977. 

Θα βοηθούσε οικονομικά και πολιτικά την χώρα μας και οικονομικά την ΧΡΩ.ΠΕΙ. διότι εξεδηλώθει αμέσως ενδιαφέρον από τον Αραβικό κόσμο και με γράμματα μάλιστα (εις την διάθεση οποιουδήποτε) για παραγγελίες 200.000 όπλων αξίας 2 δισεκατομμυρίων δραχμών (2.000.000.000) τον Απρίλιο του 1975. Η επένδυση δεν ολοκληρώθηκε:
 

α. διότι μάς ενέπαιξε τόσο το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (υπουργός κ. Αβέρωφ και υπουργός Ζαΐμης) ως και ολόκληρος η τότε κυβέρνηση (όλος ο φάκελος που αποδεικνύει το ισχυρισμό μου εις την διάθεση οποιουδήποτε).

β. διότι η Εθνική Τράπεζα παρ’ όλην την έγκριση της Νομισματικής Επιτροπής και την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και με καθαρά θέση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. τότε, άνω των 2.500.000.000, δεν έδωσε τα χρήματα παρά μόνον μέρος αυτών κατόπιν εντολής προφανώς και η επένδυση παρέμεινε και παραμένει ημιτελής. Υπενθυμίζω ότι η τότε κυβέρνηση υπέγραψε μόλις τον Νοέμβριο του 1977 για το εργοστάσιο του Αιγίου με ξένον οίκο και μας αγνόησε παντελώς παρ’ όλο που εμείς είχαμε αρχίσει τον Αύγουστο του 1974 και προσφερθήκαμε αφιλοκερδώς να συμμετέχουμε σε διαπραγματεύσεις όπως και άλλες βιομηχανίες της πατρίδος μας π.χ. Καλυκοποιείο [2] (δεν μπορεί τον πατριωτισμό να τον μονοπωλούν ορισμένοι μόνον. Υπάρχουν και άλλοι πατριώτες και ας μην το διαφημίζουν). Υπήρχε δε η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις των ΧΡΩ.ΠΕΙ. σαν υποκατασκευαστές για την Ε.Β.Ο. αλλά ούτε αυτό έγινε. Υπάρχουν δε και πολλά άλλα επ’ αυτού’’.

Επίσης αναφέρω το θέμα πετρελαίου της Ζακύνθου όπου ενώ η ΔΕΗ είχε δώσει άδεια δια έρευνα πετρελαίου στη Ζάκυνθο στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. και όταν μετά από 1 χρόνο μέσα στον Βάλτο του Κεριού (περιοχή της Ζακύνθου) αρχίσαμε να παράγουμε 3-5 τόνους πετρελαίου ημερησίως, κατέληξα στα δικαστήρια κατηγορούμενος για το έγκλημά μου κατ' εξακολούθησιν της παραγωγής αργού πετρελαίου, η δε Ε.Τ..Ε. απηγόρευσε την συνέχισιν των εργασιών, πράγμα που μετέφερε στο Δ.Σ. της εταιρείας ο οικονομικός παρατηρητής κ.Κόκκινος. Αντί δηλαδή να βοηθήσουν όλοι να βγεί από μόνον Έλληνες το πετρέλαιο, μάς σταμάτησαν. Μέχρι σήμερα και από τον Μάϊο του 1979 που μάς σταμάτησαν το ταμείο της

Η υπονόμευση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και η καταστροφή της από το ''κράτος'' των κυβερνώντων. Μια καινοτόμα, παραγωγική και κερδοφόρα επιχείρηση κλείνει προς όφελος μόνον των πολυεθνικών. Επιστολή-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου.

Το 1981 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος, αποστέλλει στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' του συγκροτήματος Λαμπράκη ένα εκτενές κείμενο-απάντηση στα υπονοούμενα και μομφές, προηγούμενου σχετικού άρθρου της εφημερίδος.

Μελετώντας αυτό το κείμενο-απάντηση ο αναγνώστης σήμερα, μπορεί ξεκάθαρα να καταλάβει το μεγάλο έργο που πρόσφερε τότε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. (και άλλες 300 μεγάλες βιομηχανίες μόνον στην Αττική) όχι μόνον από τις εξαγωγές με την εισροή συναλλάγματος αλλά και τις καινοτομίες, την υψηλή ποιότητα προϊόντων ανταγωνιστικών ή ανώτερων των ξένων πολυεθνικών, την απασχόληση ανθρώπινου δυναμικού, την αξιοποίηση επιστημόνων και παραγωγή έργου τους με εφευρέσεις/καινοτομίες, την ενίσχυση συνολικά της εθνικής οικονομίας, την συνεργασία με άλλες ελληνικές βιομηχανίες ώστε η χώρα μας να έχει επάρκεια σε βιομηχανικά ήδη και να μην χρειάζεται να τα εισάγει κλπ.

Παράλληλα, στο κείμενο-απάντηση ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος κατονομάζει ξεκάθαρα ποιοι και γιατί πολεμούν (πολέμησαν; διότι η ελληνική βιομηχανία έχει σχεδόν εκλείψει σήμερα) τις ελληνικές βιομηχανίες και εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγειούς ελληνικής επιχειρηματικότητας.

Μελετώντας το κείμενο αυτό του Σωτήρη Σοφιανόπουλου μπορούμε να κατανοήσουμε, τουλάχιστον εν μέρη πως και γιατί κατέστρεψαν οι κυβερνώντες και οι εντολοδότες τους την ελληνική βιομηχανία. Φαίνεται πως και σήμερα, με κατεστραμμένη ολοσκερώς την οικονομία μας και την χώρα μας να έχει μετατραπεί σε χρεοδουλοπαροικία οι σχεδιασμοί που εφαρμόζει το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας είναι το ίδιο καταστρεπτικοί.

Λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου θα το αναρτήσουμε σταδιακά. Τα θέματα που πραγματεύεται, παράληλα με την απάντησή του προς την εφημερίδα είναι: Καταλληλότης ορρών, Οικονομικά της ΧΡΩ.ΠΕΙ., Ζωοτροφές, Πολεμική Βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ., έρευνα επί της Σόγιας, Κοινωνική πολιτική, χρεώσεις Τραπεζών (ΕΤΕ) στη ΧΡΩ.ΠΕΙ.   

****

διαφημιστικό του περίφημου παυσίπονου Αλγκόν της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Το κείμενο-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς την εφημερίδα του συγκροτήματος Λαμπράκη έχει ως εξής:

Αξιότιμε κε Διευθυντά,

Εδιάβασα εις την έγκριτον εφημερίδα σας της 10.11.81 και εις την τελευταία σελίδα το άρθρο σας 650 αγωνιούν. Το περιεχόμενο με αναγκάζει να απαντήσω διότι ουσιαστικά αναφέρεται στο πρόσωπό μου. Θα πρέπει κάποτε σε συτόν τον τόπο να γράφεται η αλήθεια και όχι ότι οι καιροί υπαγορεύουν δια άλλους σκοπούς. 

Εμείς που πάντοτε και δη πει 100 χρόνια πολυ υπεύθυνα χειριστήκαμε αυτά τα θέματα με μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση παγκοσμίως, διότι τα προϊόντα ΧΡΩ.ΠΕΙ. εξάγονται σε πολλές χώρες του κόσμου, δεν δίνουμε το δικαίωμα σε κανέναν να λασπολογεί εις βάρος

Η αντιεπιστημονική πολιτική του Υπ.Βιομηχανίας (1977) να κλείσει το μοναδικό σύστημα παραγωγής ενέργειας από απορρίμματά της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Ομοίως αντιεπιστημονική η απαγόρευση πετρελαιοκίνησης στην Αθήνα. Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την μελέτη μας -με κάποιες επισημάνσεις- του Σωτήρη Σοφιανόπουλου σχετικά με την παραγωγή ενέργειας από την καύση απορριμάτων. Θυμίζουμε ότι σε προηγούμενη ανάρτησή μας, εδώ, είχαμε εκτενώς παρουσιάσει το πρωτοποριακό σύστημα αξιοποίησης απορριμάτων που εφάρμοσε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. ήδη από το 1970 με το οποίο και κατάφερνε τότε να εξοικονομεί τουλάχιστον έναν τόνο πετρελαίου ημερησίως. 

Βέβαια, όπως τόσες άλλες φορές έχουμε σημειώσει, το ''ελληνικό'' κράτος ήταν εκεί και με την δικαιολογία μόλυνσης του περιβάλλοντος έκλεισε το σύστημα αυτό το 1977. Μια εβδομάδα μετά ο Μιλτ. Έβερτ -ως υφυπουργός Οικονομικών- ανακοίνωσε, από τηλεοράσεως, την μέθοδο καύσης σκουπιδιών ως δική του ιδέα και την προώθησή της. Βέβαια τίποτε δεν έγινε από τον Μιλτ.Έβερτ και την κυβέρνηση στην οποία ανήκε για την προώθηση και εφαρμογή της καινοτομίας αυτής. Είχαν όμως πετύχει απόλυτα τον σκοπό τους να κλείσουν οριστικά το μοναδικό αυτό σύστημα της ΧΡΩ.ΠΕΙ. 

Παρακάτω, βασιζόμενοι στην ίδια θεματική ενότητα από το πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου: ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'' παρουσιάζουμε κάποιες επισημάνσεις-παρατηρήσεις του σχετικά την παραγωγή ενέργειας από την καύση σκουπιδιών. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Στο τέλος του κειμένου υπάρχουν κάποιες σημειώσεις δικές μας που βοηθούν να αντιληφθούμε το θέμα καλύτερα.

το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της ΧΡΩ.ΠΕΙ. ιδιοκτησίας Σοφιανόπουλου που έκλεισε το κράτος με το νόμο των πανωτοκίων (φώτο) σήμερα οι κυβερνώντες παρακαλούν για επενδύσεις Κινέζους, Καταριανούς, Ιταλούς κλπ που δεν είναι τίποτε άλλο από ξεπουλήματα έχοντας πρώτα καταστρέψει (βλέπε σημείωση 2) τους ευπατρίδες έλληνες βιομηχάνους

Επισημαίνει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος: 

''Πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει ότι η καύση παράγει καυσαέρια, δηλ. CO2. 'Οταν καίμε πετρέλαιο (δηλ. υδρογονάνθρακα) αυτό καίγεται σε παραγωγή νερού (το υδρογόνο) και σε παραγωγή CO2 ο άνθραξ. Άνευ του CO2, όπως ξαναείπαμε, δεν μπορεί αν ζήσει κανένα φυτό ή δένδρο επί της γης, διότι τα φυτά καταναλίσκουν το CO2 της ατμόσφαιρας (που είναι το 0,03%) και το μεν οξυγόνο το εκπνέουν, με τον δε άνθρακα παράγουν το ξυλώδες μέρος

Η κατασκευή των πρώτων Ελληνικών φορητών Όπλων και τηλεκατευθυνόμενων Βαλλιστικών Πυραύλων από την ΧΡΩ.ΠΕΙ. Η θωράκιση της χώρας αξιοποιώντας την εγχώρια πολεμική βιομηχανία που δεν έγινε. Η παρασκευή της προωθητικής για πύραυλο Υδραζίνης. Το κράτος κατ' επίφαση ''ελληνικό'' αντίθετο στις εν λόγω προσπάθειες.

Τον Νοέμβριο του 1981 ο διευθύνοντας -τότε, σύμβουλος της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και παράλληλα ιδιοκτήτης και ''ψυχή'' της, Σωτήρης Σοφιανόπουλος, στέλνει μια εκτενής και αναλυτική επιστολή -για το έργο που πραγματοποιείται σε αυτή- όσον αφορά τα φάρμακα (ορούς, αναλγητικά κλπ), την παραγωγή φυραμάτων ζωοτροφών (ώστε να περιοριστούν οι εισαγωγές και η εξάρτησή μας από τις πολυεθνικές του εξωτερικού, το σχετικό απόσπασμα της επιστολής για το εν λόγω θέμα δείτε εδώ), την πολεμική βιομηχανία, την έρευνα για την σόγια και άλλα σπουδαία θέματα που άπτονταν και άπτονται ακόμα της απεξάρτησης της Ελληνικής οικονομίας από τις εισαγωγές και την ανάπτυξή της προς όφελος του λαού και του Ελληνισμού. 

Κρίνουμε σκόπιμο για τους αναγνώστες μας, -που αγαπούν την πατρίδα μας και θέλουν να δουν την Ελλάδα μας να ανασταίνεται και να πρωταγωνιστεί στην ανάπτυξη και την παραγωγή αξιοποιώντας τον πλούτο της και την γεωστρατηγική της θέση- να παρουσιάσουμε κάποια τμήματα από την επιστολή αυτή καθώς και σχετικό υλικό από τις μελέτες του Σ.Σοφιανόπουλου.

Ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος γράφει ό,τι πρέπει να μελετούμε την ιστορία μας για να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος ώστε να τα αποφεύγουμε στο παρόν και να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον. Παράλληλα μελετώντας τις επιχειρηματικές προσπάθειες Ελλήνων οραματιστών και φιλοπάτριδων επιχειρηματιών και εφοπλιστών καταρρίπτεται εν τοις πράγμασι ο μύθος ό,τι: ''δεν είχαμε ποτέ βιομηχανία, ό,τι δεν παράγαμε ποτέ αξιόλογα προϊόντα...''  και άλλα τέτοια φαιδρά. 

Παρακάτω, λοιπόν, παρουσιάζουμε τις προσπάθειες που έγιναν στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. όσον αφορά την πολεμική βιομηχανία. Εντός αγκυλών παραθέτουμε συνδέσμους με σχετικό υλικό που ήδη έχουμε αναρτήσει.

τα όπλα της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Γράφει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος στην επιστολή του (Νοέμβριος 1981) προς την εφημερίδα ''Βήμα'':

Πολεμική Βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ. 

''Άρχισε η προσπάθεια τον Αύγουστο του 1974 μετά το Κυπριακό (1). 

Επίστευα τότε και εγώ ότι πράγματι δεν είχαμε όπλα να πολεμήσουμε. Τώρα βλέπω ότι είχαμε και παρά είχαμε. Απλώς η κρατική μηχανή για πολλοστή φορά έλεγε ψέματα στον λαό για να δικαιολογήσει την στάση της έναντι της Τουρκίας κατ' εντολή των δήθεν συμμάχων μας ως συνέβη και το 1922 (βλέπε Theodor Hertzel απόφαση του Σιωνιστικού συνεδρίου Βασιλείας 1899 και δηλώσεις του Balfoor Υπουργού Εξωτερικών Μεγάλης Βρετανίας 1920 έχουσα σχέση με Κύπρο-Παλαιστίνη και Σινά).

Είχε δοθεί έγκριση αρ.145/3/5.1.77 της νομισματικής επιτροπής για δάνειο 100.000.000 δρχ. για όπλα και πυραύλους βαλλιστικούς, ακτίνας δράσεως σε α' φάση 50 Km (κατασκευαστικά σχέδια στην κυριότητά μας), απόφαση Υπουργού Οικονομικών αρ.16715/70, ημερομηνία 22.2.1977.

Θα βοηθούσε οικονομικά και πολιτικά την χώρα μας και οικονομικά την ΧΡΩ.ΠΕΙ. διότι εξεδηλώθει αμέσως ενδιαφέρον από τον Αραβικό κόσμο και με γράμματα μάλιστα (εις την διάθεση οποιουδήποτε) για παραγγελίες 200.000 όπλων αξίας 2 δισεκατομμυρίων δραχμών (2.000.000.000) τον Απρίλιο του 1975. Δεν ολοκληρώθηκε η επένδυση.

α. διότι μάς ενέπαιξε τόσο το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (υπουργός κ.Αβέρωφ και υπουργός Ζαΐμης) ως και ολόκληρος η τότε κυβέρνηση (όλος ο φάκελος που αποδεικνύει το ισχυρισμό μου εις την διάθεση οποιουδήποτε). [σχετικά με την υπονόμευση προσπαθειών Ελλήνων επιχειρηματιών από τους κυβερνώντες -από την μεταπολίτευση και μετά- βλέπε εδώ, εδώ, εδώ και εδώ] 

το πυροβόλο όπλο της ΧΡΩ.ΠΕΙ. διαμετρήματος 7,62*39mm

β. διότι η Εθνική Τράπεζα παρ΄όλην την έγκριση της νομισματικής επιτροπής και την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και με καθαρά θέση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. [σχετικά με την ΧΡΩ.ΠΕΙ. δείτε εδώ] τότε άνω των 2.500.000.000 δεν έδωσε τα χρήματα παρά μόνον μέρος αυτών κατόπιν εντολής προφανώς και η επένδυση παρέμεινε και παραμένει ημιτελής. Υπενθυμίζω ότι η τότε κυβέρνηση υπέγραψε μόλις τον Νοέμβριο του 1977 για το εργοστάσιο του Αιγίου με ξένον οίκο και μάς αγνόησε παντελώς παρ' όλο που εμείς είχαμε αρχίσει τον Αύγουστο του 1974 και προσφερθήκαμε αφιλοκερδώς να συμμετέχουμε σε διαπραγματεύσεις όπως και άλλες βιομηχανίες της πατρίδος μας π.χ. Καλυκοποιείο [εδώ] (δεν μπορεί τον πατριωτισμό να τον μονοπωλούν ορισμένοι μόνον. Υπάρχουν και άλλοι πατριώτες και ας μην το διαφημίζουν). Υπήρχε δε η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις των ΧΡΩ.ΠΕΙ. σαν υποκατασκευαστές για την Ε.Β.Ο. αλλά ούτε αυτό έγινε. Υπάρχουν δε και πολλά άλλα επ' αυτού. 

Ζωοτροφές. Η διατροφή των ζώων είναι το παν και από αυτήν εξαρτάται όλη η υπόθεση της κτηνοτροφίας. Βασικές πληροφορίες περί ζωοτεχνίας. Α' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε το θέμα των ζωοτροφών. Ίσως ξενίζει τον αναγνώστη ό,τι το θέμα των ζωοτροφών είναι σπουδαιότατο αν όχι το σπουδαιότερο (βλέπε και εδώ) δεδομένου ότι αποτελεί την βάση της κτηνοτροφίας ενός κράτους. Αν το κράτος αυτό, λοιπόν, δεν έχει λύσει το θέμα των ζωοτροφών -που προϋποθέτει ανεπτυγμένη γεωργία- τότε είναι πλήρως εξαρτημένο τόσο στις εισαγωγές ζωοτροφών όσο και στις εισαγωγές (βλέπε και εδώ) προϊόντων ζωϊκής προέλευσης, δηλαδή γάλατος, τυριού, κρέατος (όλων των ειδών). Με άλλα λόγια το εν λόγω κράτος ή έθνος δεν έχει αυτάρκεια βασικών αγαθών ή απλούστερα δεν μπορεί να εξασφαλίσει το γάλα των παιδιών του και το ψωμί του λαού του.

Αξίζει να καταγράψουμε ένα απόσπασμα από τα όσα έχει γράψει σχετικά με το θέμα ο πρ. διευθύνων σύμβουλος και ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρης Σοφιανόπουλος: 

''...θέλω λοιπόν να τονίσω ότι ο Έλλην ποιμένας πρέπει να γίνει καταρτισμένος κτηνοτρόφος. Μονό έτσι θα πλουτίσει η τάξη των αγροτών και κτηνοτρόφων, που ενώ είναι οι στυλοβάτες της οικονομίας και της κοινωνίας μας είναι παντελώς εγκαταλελειμμένοι από το κράτος. Μόνο έτσι θα πλουτίσει και θα γεμίσει με πληθυσμό η ελληνική επαρχία, που τώρα ερημώνει. Μόνον έτσι θα κερδίσει η χώρα μας αστρονομικές ποσότητες χρημάτων που τώρα ξοδεύει για να εισάγει ζωτικά προϊόντα όπως γάλα, τυρί και ζωοτροφές από ξένες χώρες, ενώ κάλλιστα η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον αυτάρκης στα προϊόντα αυτά λόγω κλίματος και φυσικού πλούτου...''

Το θέμα των ζωοτροφών θα προσεγγίσουμε σε συνέχειες αρχής γενομένης από την παρούσα ανάρτηση. Ο αναγνώστης ίσως θεωρήσει κουραστική και αναλυτική την παρακάτω προσέγγιση. Όσοι όμως ασχολούνται με την ζωοτεχνία και επομένως και τις ζωοτροφές σίγουρα θα έχουν συναντήσει τις παρακάτω παραμέτρους στην κτηνοτροφική απασχόληση τους. Παρουσιάζουμε το θέμα με την ελπίδα να γνωρίσουμε τις δυνατότητες που έχει η πατρίδα μας στον τομέα των ζωοτροφών και της κτηνοτροφίας αλλά και να γνωρίσουμε την επιστήμη της ζωοτεχνίας. 

Για να προσεγγίσουμε το σημαντικό θέμα των ζωοτροφών βασιζόμαστε στο πόνημα του πρ. διευθύνοντος συμβούλου της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου (στο εξής Σ.Σ.) : ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η Πολιτική τους σημασία''. Σημειώνουμε ό,τι το ανωτέρω βιβλίο κυκλοφορήθηκε από τον Σ.Σ. το 2003, ωστόσο τα σημαντικά θέματα τα οποία πραγματεύεται, οι αναλύσεις και η έρευνα με τα οποία τα προσεγγίζει έγιναν αρκετά χρόνια νωρίτερα. Ας μην ξενίζει, λοιπόν, τον αναγνώστη η αναφορά σε προηγούμενη χρονική περίοδο ή σε στοιχεία που ομοίως αναφέρονται πολύ πριν το 2003. Γράφει ο Σ.Σ.: 

ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ

Ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο και το ζωϊκό βασίλειο τρεις τροφές;

1) πρωτεΐνες ή λευκώματα
2) υδατάνθρακες ή σάκχαρα και
3) λίπη και έλαια 

και φυσικά το νερό, που ναι μεν δεν είναι τροφή, αλλά απαραίτητο συστατικό για την διατήρηση του ζώντος οργανισμού, καθώς και τα μικροστοιχεία (φωσφόρου, ασβεστίου, σιδήρου κ.λ.π. και βιταμίνες που θεωρούνται και βιοκαταλύτες).

Άνευ των παραπάνω ουσιών δεν μπορεί να υπάρξει ζων οργανισμός των μεγάλων ζώων και πτηνών. Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι τα οστά αποτελούνται από ένα άλας του φωσφορικού οξέως και του ασβεστίου, το περιβόητο φωσφορικό ασβέστιο. Η έλλειψη αυτής της σημαντικής πρώτης ύλης ονομάζεται ασβεστοπενία και τα θηλυκά ζώα που πάσχουν από ασβεστοπενία δεν μπορούν να γεννήσουν. Και αυτό γιατί η ίδια η φύσις παίρνει από την μητέρα και δίδει στον νέο κυοφορούμενο οργανισμό, ούτως ώστε αν δεν έχει περίσσευμα ο οργανισμός της μητρός, το έμβρυο παίρνει από τα οστά της. 'Όταν έχουμε π.χ. ένα μοσχάρι νεογέννητο που είναι περί τα 25 κιλά, 20% αυτού του βάρους είναι οστά. Εάν η μητέρα δεν έχει καταναλώσει αρκετό φωσφορικό ασβέστιο ή διασβέστιο μέσω της τροφής της, παθαίνει ασβεστοπενία και 1-2 ημέρες μετά τον τοκετό πέφτει κάτω και αν δεν γίνει η περίθαλψη του ζώου έγκαιρα, αυτό πεθαίνει. Η ιατρική επιστήμη έχει επινοήσει ορούς που περιέχουν αυτό το άλας. Το ασθενές ζώο στο οποίο θα παρασχεθούν αυτοί οι οροί τρέμει σύγκορμο (διότι είναι πολύ ισχυρή η διαδικασία του μεταβολισμού) και μετά από 1 ώρα το πολύ σηκώνεται και τρώει. Όποιος δεν έχει δει αυτό το θαύμα της φύσεως δεν μπορεί να το κατανοήσει. Οι αγελάδες και γενικώς τα γαλακτοφόρα ζώα, εφόσον το γάλα που μας αποδίδουν εμπεριέχει και ασβέστιο, πρέπει να λαμβάνουν διατροφή ισορροπημένη με επαρκείς ποσότητες φωσφορικού ασβεστίου.

βαμβακόσπορος

ΧΡΩ.ΠΕΙ. μια βιομηχανία που κατασκεύαζε από χρώματα και φάρμακα εώς χημικά προϊόντα και ζωοτροφές και από ταχύπλοα σκάφη και φορητό οπλισμό έως ρουκέτες! Σ.Σοφιανόπουλος: "Ο τόπος μας έχει τεράστια όσο και ανεκμετάλλευτα περιθώρια"

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα ακόμη άρθρο, που είχε δημοσιευτεί πριν πολλά χρόνια, γύρω στο 1976, σχετικά με την εταιρεία ΧΡΩ.ΠΕΙ. του Σ. Σοφιανόπουλου και τα επιτευγματά της τότε. 

Από το άρθρο αυτό μπορεί κανείς να καταλάβει το επιστημονικό δυναμικό που δίεθετε (και διαθέτει ακόμη η πατρίδα μας, αλλά που εδώ και δεκαετίες δουλεύει πλέον για τις ξένες πολυεθνικές και κυβερνήσεις στο εξωτερικό), την πρωτοπόρο εφηρμοσμένη έρευνα και αναπτυξιακή τεχνολογία, την σπουδαιότητα των παραγόμενων προϊόντων, την αυτάρκεια στρατηγικού επιπέδου προϊόντων που προσέφεραν τότε οι βιομηχανίες στην πατρίδα μας (φάρμακα, οπλικά συστήματα, ταχύπλοα σκάφη, ζωοτροφές κλπ) που σήμερα εισάγουμε, σχεδόν εξ' ολοκλήρου. 

Σκεφτείτε ότι η βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ. ήταν μόνον μια από τις -περίπου 300 μεγάλες βιομηχανίες εντός Αττικής -όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο κ. Σ. Σοφιανόπουλος- τις οποίες εμμέσως ή αμέσως κατέστρεψε το ελληνικό κράτος (βλέπε τα δυο μεγάλα κόμματα από την μεταπολίτευση και μετά), με τον ένα ή άλλο τρόπο. Θυμίζουμε για παράδειγμα το Νόμο 1083 της 30.10.1980 τον αλλιώς ονομαζόμενο νόμο των πανωτοκίων που κατέστρεψε πάνω από 300 μεγάλες βιομηχανίες και χιλιάδες μικρότερες. (σχετικά βλέπε την δική μας σημείωση στο τέλος της ανάρτησης εδώ επιπλέον στη 2η παράγραφο της ανάρτησής μας εδώ  μπορείτε να μελετήσετε πλήθος περιπτώσεων που οι κυβερνώντες υπονόμευσαν αναπτυξιακές προσπάθειες ελλήνων οραματιστών επιχειρηματιών).  

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα" την εβδομάδα: 30 Οκτωβρίου-5 Νοεμβρίου 1976 στη στήλη "Πρόσωπα και ιδέες". Πιστεύουμε ότι η μελέτη του μάς μεταφέρει τον ενθουσιασμό, τον οραματισμό, την αγάπη για την πατρίδα του ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. τότε, ο οποίος -σημειώνουμε και πάλι ήταν μόνον ένας- από τους πολλούς έλληνες οραματιστές και δημιουργικούς βιομήχανους και επιχειρηματίες (θυμίζουμε τις επιχειρήσεις-βιομηχανίες: Namco, Ιζόλα, Πειραϊκή Πατραϊκή, Βώμβιξ, Αιγαίον, Σκαλιστήρη, Μαλκότσης και τόσες άλλες). Το άρθρο έχουμε μεταφέρει σε μορφή κειμένου, ενώ όπου δεν ήταν ευδιάκριτες κάποιες λέξεις το σημειώνουμε, για να το γνωρίζει ο αναγνώστης. Οι υπογραμμίσεις και οι επισημάνσεις με bold είναι δικές μας προκειμένου να βοηθήσουμε τον αναγνώστη να εστιάσει σε κάποια σημαντικά σημεία του άρθρου. 

 Στο τέλος της ανάρτησης ακολουθεί το δημοσίευμα, σε μορφή jpg, όπως αυτό βρίσκεται στο βιβλίο: Ντοκουμέντα τόμος 2ος που έχει γράψει ο ίδιος ο Σ. Σοφιανόπουλος. 

                                                                         ***

"Ένας άνθρωπος που έχει να πει πολλά."

Σωτ.Σοφιανόπουλος: "Ο τόπος μας έχει τεράστια όσο και ανεκμετάλλευτα περιθώρια."

Είναι ένας άνθρωπος καταρράκτης ιδεών. Όταν μιλάει –και μιλάει πολύ- δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις το εφικτό από το ανέφικτο, το δυνατό από το αδύνατο, το όνειρο από την πραγματικότητα καθώς στροβιλίζει τον ακροατή με τον ενθουσιασμό των επιχειρημάτων του.

Δουλεύει εξαντλητικά. Θα μπορούσε αν το ήθελε να μην εργάζεται. Θα μπορούσε απλώς να επιβλέπει την μεγάλη βιομηχανία της οποίας προΐσταται και να ασχολείται με το χόμπυ του (ένα απ’ αυτά το υποβρύχιο ψάρεμα).

Αντίς γι’ αυτό δουλεύει σχεδόν ακατάπαυστα, αυτός ο εγκέφαλος της ΧΡΩ.ΠΕΙ. (19^η στον πίνακα των μεγαλύτερων ελληνικών επιχειρήσεων) ο κ. Σωτ. Σοφιανόπουλος.(για ένα σύντομο βιογραφικό του Σ. Σοφιανόπουλου και πληροφορίες για την εταιρεία ΧΡΩ.ΠΕΙ. βλέπετε στη Σημείωση 1, στο τέλος της ανάρτησης εδώ)

Τον ακούσαμε την ημέρα που μίλησε στη σύσκεψη που οργάνωσε ο Δήμος Πειραιώς για την ρύπανση. Πήγε από τους πρώτους. Σε κάποια στιγμή ανέβηκε στο βήμα. Κι αυτός που ήταν από τους στόχους της συσκέψεως, από τους δημιουργούς της μολύνσεως της ατμόσφαιρας, έγινε ο άνθρωπος εκείνης της ημέρας.

ο φορητός οπλισμός της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Ύστερα ζητήσαμε να τον δούμε. Μιλούσε με πάθος και είχε πειθώ. Καταγράψαμε τις απόψεις του.

Τα "Πετρέλαια στην Ελλάδα και το Ενεργειακό Πρόβλημα" ...πρέπει να καταλάβουμε ότι οι διάφοροι, ανά την υφήλιο ξένοι, δεν έχουν υποχρέωση να μάς βοηθούν, ούτε πρέπει να στηρίζουμε τις ελπίδες μας και το αύριο μας στην βούληση τους..., Σ. Σοφιανόπουλος, Β' Μέρος

Στην ανάρτησή μας σχετικά με τα πετρέλαια στην Ελλάδα και το ενεργειακό πρόβλημα, βλέπε εδώ:  παρουσιάσαμε το Α΄ μέρος άρθρου του κ. Σ. Σοφιανόπουλου, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ελεύθερος Κόσμος", στη στήλη "επίκαιρα θέματα". 

Η δημοσίευση του εν λόγω άρθρου έγινε στις 14 Ιουνίου του 1979. Από τότε πέρασαν πάνω από 35 χρόνια, ωστόσο τίποτε δεν άλλαξε και μάλιστα -εκτός του ότι μεσολάβησαν πάνω από τρεις δεκαετίες αμέλειας και αδιαφορίας των εκάστοτε κυβερνώντων- φθάσαμε και στο 2010. Τον Μάϊο του 2010 η τότε Κυβέρνηση παρέδωσε άνευ όρων την εθνική κυριαρχία, φυσικό πλούτο και υποδομές της χώρας στους δανειστές. Φθάσαμε στο έσχατο σημείο!

Παρουσιάζουμε σήμερα το Β' μέρος του άρθρου του Σ. Σοφιανόπουλου, πρώην διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας ΧΡΩ.ΠΕΙ. (σχετικά με την εταιρεία ΧΡΩ.ΠΕΙ. και ένα σύντομο βιογραφικό του Σ. Σοφιανόπουλου δες στην Σημείωση 1, στην ανάρτησή μας εδώ). 

Ο κ. Σ. Σοφιανόπουλος, με την άρτια επιστημονική του κατάρτιση, την εύστοχη και αντικειμενική σύλληψη των τεχνικών και οικονομικών θεμάτων αναλύει το θέμα: "πετρέλαια και ενεργειακό πρόβλημα" και καταλήγει σε αυτό που πιστεύει κάθε Έλληνας, που αγαπά την Πατρίδα του και σέβεται τον ευατό του, την απόκτηση οικονομικής ανεξαρτησίας χωρίς να στηρίζουμε τις ελπίδες μας και το αύριο μας στην διάθεση του εκάστοτε ξένου.

Το Β' μέρος του άρθρου του Σ. Σοφιανόπουλου "Τα Πετρέλαια στην Ελλάδα και το Ενεργειακόν Πρόβλημα" δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ελεύθερος Κόσμος" την Παρασκευή 15 Ιουνίου 1979. Παρακάτω παρουσιάζουμε το άρθρο σε μορφή κειμένου (έχουν γίνει μικρές διορθώσεις όπως σημεία στίξης, απόδοση φράσεων στη δημοτική κλπ) και ακολουθεί η παράθεσή του σε μορφή jpeg, όπως το έχει δημοσιεύσει ο κ. Σ. Σοφιανόπουλος στον τόμο: Ντοκουμέντα τόμος 2ος, όπου περιλαμβάνει υλικό από ομιλίες του, αλληλογραφία με τους εκάστοτε κυβερνώντες, επιστολές σε αξιωματούχους δημοσίων οργανισμών κλπ. 

Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο και οι επισημάνσεις με bold ανήκουν σε 'μας. 

                                                                          ***

Τα Πετρέλαια στην Ελλάδα και το Ενεργειακό Πρόβλημα

(2ο άρθο) 

Αλλά ερχόμαστε σε ορισμένα δύσκολα ερωτηματικά. Τι είναι αυτό το οποίο σταματά εμάς του Έλληνες από το να ασχοληθούμε με δεδομένα υπαρκτά πράγματα; Διότι αν πάρουμε σαν δεδομένα αυτά, που υπολόγισαν και προπολεμικώς, ότι στο Κερί Ζακύνθου πράγματι μπορούμε να έχουμε 100 τόνους (πετρελαίου) ημερησίως, αυτό όμως δεν επιλύει τις ανάγκες του τόπου αλλά και αυτοί οι 100 τόνοι, γιατί δεν βγαίνουν;

Θα σας διαβάσω ένα σημείο από την διατριβή επί διδακτορία: «Τα πετρέλαια της Ζακύνθου και τα εξ’ αυτών προϊόντα του 1930». Το 1926 ο ανώτερος αρχιναυπηγός του Βασιλικού Ναυτικού Π. Παυλίδης ενεργήσας έρευνα ως πρόεδρος επιτροπής κατά διαταγή του Υπουργείου Ναυτικών γράφει εν τη από 25 Ιουλίου 1926 έκθεσή του: «Η επιτροπή επιστοποίησε την ύπαρξη αυτόθι 13 φρεάτων ερευνητικών εργασιών πετρελαίου γενομένων υπό του κ. Δ. Κολαΐτση (σημ.: το επώνυμο δεν είναι ευκρινές στο δημοσίευμα). Εν τη εκθέσει ταύτη περιγράφεται ότι πληρώσαντες δια πετρελαίου Ζακύνθου τας δεξαμενάς του αντιτορπιλικού «Πέργαμος», έπλευσαν εκ Ζακύνθου εις Πειραιά και εξετέλεσαν πλου 6 ½ ωρών. Κατά την διάρκεια δε της καύσεως τόσον του μίγματος όσον και του αμιγούς πετρελαίου Ζακύνθου παρετηρήθη ότι τούτο εκαίγετο μετά λαμπράς φλόγας και με τρόπον ο οποίος έδιδε ικανοποιητικά αποτελέσματα εις τας δοκιμάς».

Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος σε φρεάτιο γεώτρησης πετρελαίου στο Κερί Ζακύνθου. Στο πλάϊ: με τους δημοσιογράφους Γιώργο Κουρή, Γιώργο Καρατζαφέρη και Γιώργο Τράγκα.

"Τα Πετρέλαια στην Ελλάδα και το Ενεργειακό πρόβλημα" ...τα διαπιστωμένα κοιτάσματα λιγνίτη σήμερα είναι της τάξεως των 10 δις τόνων, εάν υπολογίσετε 3-4 μέρη λιγνίτη μάς κάνουν 1 μέρος πετρελαίου, η πατρίδα μας είναι δυνατόν επί δεκαετίες να έχει αυτάρκεια υγρών καυσίμων από λιγνίτη..., Σ.Σοφιανόπουλος, Ά Μέρος

Με την παρούσα ανάρτησή μας, παρουσιάζουμε ένα άρθρο του κ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου (ιδιοκτήτη και πρώην Διευθ. Συμβούλου της φαρμακοβιομηχανίας και οπλοβιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ.) -για ένα σύντομο βιογραφικό του και τις δραστηριότητες της εν λόγω εταιρείας δείτε στη σημείωση 1, εδώ: ,- σχετικά με τα πετρέλαια στην Ελλάδα και το ενεργειακό πρόβλημα.

Το άρθρο του κ. Σ. Σοφιανόπουλου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ελεύθερος Κόσμος", στη στήλη "Επίκαιρα Θέματα" σε δυο συνέχειες. Το Ά μέρος. το οποίο δημοσιεύουμε σήμερα δημοσιεύτηκε στην ανωτέρω εφημερίδα στις 14 Ιουνίου 1979. Από τότε μεσολάβησαν πολλά χρόνια. Ωστόσο, παρουσιάζουμε τα άρθρα αυτά που αβίαστα μάς οδηγούν σε κάποια συμπεράσματα. 

Τα βασικότερα εξ' αυτών είναι ότι: Α. στην πατρίδα μας υπήρξαν επιχειρηματίες και επιστήμονες (και όχι μόνον) οι οποίοι γνώριζαν άριστα τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, τα παρακολουθούσαν και πρότειναν συνεχώς λύσεις στην πολιτική ηγεσία, δηλαδή τους εκάστοτε κυβερνώντες προκειμένου να απεμπλακούμε από τις εισαγωγές, τη συνεχή εξάρτηση και τον δανεισμό Β. οι κυβερνώντες -κατά έναν τρόπο- ανεξήγητο(;) (για κάποιον που δεν γνωρίζει την ιστορία του τόπου μας και το ότι από το 1821 και μετά ουσιαστικά το πολιτικό προσωπικό της χώρας υπήρξε, ολικώς ή μερικώς ελεγχόμενο από τις ξένες μεγάλες δυναμείς της εκάστοτε εποχής) δεν υιοθέτησαν ούτε ενίσχυσαν τις πρωτοβουλίες αυτές αλλά αντιθέτως εδίωξαν μέχρι ολοκληρωτικής καταστροφής τους επιχειρηματίες αυτούς [στην 2η παράγραφο της ανάρτησης που επισυνάπτουμε μπορείτε να βρείτε τις αντίστοιχες παραπομπές για την τεκμηρίωση των ανωτέρω ] και περιφρόνησαν το επιστημονικό δυναμικό της πατρίδας μας και Γ. είναι γεγονός ότι επιστήμονες, επιχειρηματίες και λοιποί συμπολίτες μας είχαν ενημερώσει την κοινή γνώμη, από τότε, για την αναλγησία του ελληνικού κράτους (με ευθύνη των πολιτικών και των τριών μεγάλων κομμάτων) και τον μη πατριωτικό ρόλο (επιεικής φράση) των κυβερνώντων και επομένως φέρουμε όλοι ευθύνη για το σημείο που έχουμε φθάσει σήμερα.

Παρακάτω δημοσιεύουμε το Α΄ άρθρο του κ. Σ. Σοφιανόπουλου, υπό τον τίτλο "Τα Πετρέλαια στην Ελλάδα και το Ενεργειακό Πρόβλημα". Ο κάθε ένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Το άρθρο το έχουμε μεταφέρει σε μορφή κειμένου και έχουμε κάνει κάποιες διορθώσεις (σημεία στίξης, ορθογραφία δημοτικής γλώσσας σε κάποιες φράσεις της καθαρεύουσας κλπ). Στο τέλος του Ά άρθρου επισυνάπτουμε σε μορφή jpeg το άρθρο, όπως το έχει δημοσιεύσει ο κ. Σ. Σοφιανόπουλος στον τόμο: Ντοκουμέντα τόμος 2ος, όπου περιλαμβάνει υλικό από ομιλίες του, αλληλογραφία με τους εκάστοτε κυβερνώντες, επιστολές σε αξιωματούχους δημοσίων οργανισμών κλπ.

ο Σ.Σοφιανόπουλος στο Κερί Ζακύνθου