Πριν απο καιρό ξεκινήσαμε να παρουσιάζουμε την έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Η εν λόγω έκθεση, η οποία σχηματίστηκε απο έγκριτους επιστήμονες διεθνούς κύρους αποτυπώνει συμπεράσματα και επιστημονικά στοιχεία για τα μνημόνια (1ο και 2ο) αλλά και για το δημόσιο χρέος, δηλαδή πως αυτό σχηματίστηκε και ότι είναι τελικά αθέμιτο, παράνομο, απεχθές και μη βιώσιμο. Σχετικό σύνδεσμο της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος μπορείτε να μελετήσετε εδώ: http://greekdebttruthcommission.org/index_el.php
Η Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος υπό τη διεύθυνση της πρώην Προέδρου της Βουλής κας Ζωής Κωνσταντοπούλου αποτελείτο απο επιφανείς καθηγητές οικονομολόγους, διεθνολόγους, πολιτικούς επιστήμονες όπως: τον κ. Eric Toussaint (καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και της Γαλλίας), τον κ.
Cephas Lumina (καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και ανεξάρτητος εισηγητής της
ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα), τον κ. Olivier
De Schutter (καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λουβαίνης) κ.α. Ολόκληρη η Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος σε pdf εδώ: http://debt-truth.gr/wp-content/uploads/2015/07/Report_GR_final.pdf
Δυστυχώς, ο νυν Πρόεδρος της Βουλής κ.Ν.Βούτσης, λίγες μόνον ημέρες πριν η Επιτροπή ολοκληρώσει το έργο της, στις 12.11.2015 σταμάτησε το έργο της και κήρυξε τη λήξη των εργασιών της. Τα επιστημονικά πορίσματα της Επιτροπής και η προσέγγιση της αλήθειας απ' αυτήν ενόχλησαν τόσο την κυβέρνηση που υπέκυψε σε 3ο Μνημόνιο -και μάλιστα- χωρίς διαπραγμάτευση, τουλάχιστον μετά την απομάκρυνση του Γιάνη Βαρουφάκη όσο και σε 4ο Μνημόνιο εντός των ημερών. Ενόχλησαν τα πορίσματα της Επιτροπής και την τρόϊκα εσωτερικού ήτοι λοιπά μνημονιακά κόμματα, τραπεζίτες, μεγαλοδημοσιογράφους κ.α. Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε μια απο τις συνεντεύξεις των μελών της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος: https://www.youtube.com/watch?v=3wKJrL5c8SQ
Στην τελευταία σχετική μας ανάρτηση μελετήσαμε το Κεφάλαιο 4ο [Ο μηχανισμός του Χρέους στην Ελλάδα] της Επιτροπής Αλήθειας, ήτοι τους περίπλοκους μηχανισμούς που διέπονταν απο τη Σύμβαση Δανειακής διευκόλυνσης και οι οποίοι επέτρεψαν να μεταφερθεί ο κύριος όγκος των νέων δανείων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επιταχύνοντας συνάμα τη διαδικασία των ιδιοτικοποίησεων μέσω της χρήσης χρηματοδοτικών μέσων. Για περισσότερα βλέπετε στην ανάρτηση μας εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/12/blog-post.html
Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε το 5ο κεφάλαιο της ανωτέρω έκθεσης το οποίο αναφέρεται στους: Αυστηρούς όρους (ήτοι αιρεσιμότητες) εναντίον της βιωσιμότητας.
Τα κυριότερα σημεία της έκθεσης, που αφορούν σε αυτό το κεφάλαιο έχουν ως εξής:
-Το αποτέλεσμα των Μνημονίων ήταν μια βαθιά οικονομική ύφεση και η δραματική κοινωνική οπισθοδρόμηση. Η πραγματικότητα δεν επιβεβαίωσε τις οικονομικές προβλέψεις που είχε κάνει το ΔΝΤ το 2010. Αντί για σχετική στασιμότητα (-1,5%), στο διάστημα 2009-2014 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 22%.
-Τα λεγόμενα «προγράμματα διάσωσης» βασίζονταν σε ολοφάνερα εσφαλμένες παραδοχές και η μη βιωσιμότητά τους ήταν προβλέψιμη. Ωστόσο, οι βασικοί τους στόχοι συνίσταντο στη διάσωση των τραπεζών και των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα, καθώς και στην αναγκαστική επιβολή νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.
-Οι αυστηροί όροι (αιρεσιμότητες) του προγράμματος υπήρξαν αντιπαραγωγικοί, όσον αφορά τους δηλωμένους στόχους βιωσιμότητας του χρέους και, ταυτόχρονα, επέφεραν δραματικές αλλαγές στην κοινωνία. Η οικονομική επίδοση επιδεινώθηκε, η ανταγωνιστικότητα δεν αποκαταστάθηκε και ο λόγος χρέους/ΑΕΠ αυξήθηκε.
-Οι τρέχουσες προβλέψεις του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξακολουθούν να βασίζονται στις ίδιες μη ρεαλιστικές παραδοχές. Αυτές οι παραδοχές εμποδίζουν σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική ανάπτυξη της χώρας και, ειδικότερα, την ικανότητά της να πετύχει μια αναπτυξιακή και οικολογική μετάβαση.
-Αυτές οι αρνητικές επιπτώσεις (στο ΑΕΠ, στις επενδύσεις, στην παραγωγικότητα της εργασίας, στον δείκτη Παραγόμενο Προϊόν/Κεφάλαιο και στην απασχόληση) συνιστούν ριζική μεταβολή των οικονομικών συνθηκών. Η οικολογικά και κοινωνικά βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη είναι ασύμβατη με τις υφιστάμενες πολιτικές λιτότητας. Για τον λόγο αυτό, το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί να θεωρηθεί, επί του παρόντος, ως ολοσχερώς μη βιώσιμο.
 |
| ο κ.Γ. Κασιμάτης διαπρεπής συνταγματολόγος και η κα Ζ.Κωνσταντοπούλου |
-Η Ελλάδα έχει προβεί στις λεγόμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τα Μνημόνια, όπως για παράδειγμα στις αγορές εργασίας και προϊόντων, στις συντάξεις και στην υγεία. Όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ: «Από το 2009-10, η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό προσαρμοστικότητας στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ».
-Στην αξιολόγηση του Ιουνίου του 2013, το ΔΝΤ συγχαίρει την Ελλάδα για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ως «ένα από τα κύρια επιτεύγματα του προγράμματος». Αποτέλεσμα των πολιτικών αυτών ήταν μια βαθιά οικονομική ύφεση και η δραματική κοινωνική οπισθοδρόμηση.
Όταν ο οικονομικός δογματισμός συναντά την πολιτική βούληση
Τον Μάιο του 2010, η έκθεση του ΔΝΤ σχετικά με το αίτημα για Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας (SBA) περιλάμβανε προβλέψεις που συνδέονταν με το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης. Το ΑΕΠ προβλεπόταν να μειωθεί μόνο κατά 1,5%, στο διάστημα μεταξύ 2009 και 2014 (αναλυτικά, -4,0% το 2010, -2,6% το 2011,+1,1% το 2012 και από +2,1% το 2013 και το 2014). Στην πραγματικότητα,όμως, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 22% στο διάστημα αυτό.
Αυτή η ουσιώδης απόκλιση ήταν απολύτως αναμενόμενη, ακόμη και στους κόλπους του ΔΝΤ. Στη συνέλευση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του, στις 9 Μαΐου 2010, πολλά μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου εξέφρασαν τον έντονο προβληματισμό τους σε σχέση με αυτές τις «υπερβολικά αισιόδοξες» οικονομικές προβλέψεις. Διατύπωσαν «σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του προγράμματος» το οποίο θα μπορούσε να αποδειχθεί «κακοσχεδιασμένο και, σε τελική ανάλυση, μη βιώσιμο»: «Είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να βρεθεί σε χειρότερη θέση μετά την υλοποίηση αυτού του προγράμματος», το οποίο δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια «διάσωση κατόχων ελληνικών ομολόγων του ιδιωτικού τομέα, κυρίως ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».