Αναφορές του Σωτήρη Σοφιανόπουλου για το δημογραφικό, την κατασκοπεία των Γάλλων στην Μικρά Ασία υπέρ του Κεμάλ, την αξιοποίηση των εγχώριων πρώτων υλών, την διόρθωση της ξενομανίας μας και το να αγαπάμε την πατρίδα μας

Στην παρούσα ανάρτηση παρουσιάζουμε κάποια σημαντικά ακόμη αποσπάσματα από τις καταγραμμένες ερωτήσεις του κοινού και απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου στην ομιλία του ''Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας'' που έλαβε χώρα στο θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης παρουσιάσαμε τμηματικά. (α' μέρος, β΄μέρος, γ' μέρος, δ' μέρος)

Επιπλέον παρουσιάζουμε κάποια αποσπάσματα από τον διάλογο που ακολούθησε της ανωτέρω ομιλίας, από τα οποία μπορούν να εξαχθούν προβληματισμοί αλλά και σημαντική γνώση για την πατρίδα μας. Βλέπετε διαδοχικά τις αναρτήσεις εδώ κι εδώ. 


Βέβαια παρήλθαν από τότε (1979) πολλά χρόνια. Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος έφυγε από την ζωή, φαινομενικά ίσως αδικημένος και χωρίς δικαίωση των μεγάλων αγώνων του για την πατρίδα. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ό,τι δυστυχώς δικαιώθηκε όσον αφορά όλες του τις προειδοποιήσεις και τις έρευνες ότι η Ελλάδα μας είναι πάμπλουτη χώρα αλλά οι κυβερνήσεις της την πρόδωσαν και δεν αξιοποίησαν τις τεράστιες δυνατότητες του τόπου μας προς όφελος του λαού της. Αλλά και για να είμαστε ειλικρινείς και ο λαός, στο μεγαλύτερο μέρος του, δεν πόνεσε την πατρίδα μας και δεν δεχθήκαμε -ο καθένας από εμάς- να αναλάβουμε προσωπικό κόστος για να κρατήσουμε την Ελλάδα μας αυτάρκης, παραγωγική, οικονομικά ανεξάρτητη και τελικά ελεύθερη. Δε νομίζω όμως ότι κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος δεν το έκανε, με διαρκές μάλιστα προσωπικό κόστος σε όλο το μήκος της ζωής του και της ενεργής δράσης του πριν ασθενήσει και αποσυρθεί από τον δημόσιο βιο. Γι' αυτό νομίζουμε πως το όλο έργο του έχει μόνον όχι τεράστια επιστημονική αξία αλλά και ηθική.

****

Επιλεγμένα αποσπάματα από τις απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου

Σωτήρης Σοφιανόπουλος: Ο απλός πολίτης μπορεί να προσφέρει πολλά στον τόπο του όταν γίνει λαμπαδοφόρος στο ό,τι ο τόπος μας δεν είναι φτωχός, είναι πάμπλουτος. Όταν λέμε αυτό όμως στην πατρίδα μας σημαίνει ό,τι πρέπει να κάνει μια στροφή 180 μοιρών και να βαδίσει από την άλλη μεριά. Πρώτο είναι αυτό. 

Δεύτερο θα πρέπει ο καθένας να έχει την δυνατότητα την προσωπική να βοηθήσει τον τόπο. Θα δυσαρεστήσω πολλούς παρευρισκόμενους αλλά δεν μάς χρειάζονται ούτε τα ούϊσκια, ούτε τα marlboro, τα Kent και τα λοιπά. Διώξαμε 400.000 Έλληνες από τα καπνοχώρια της Μακεδονίας διότι πάντοτε δεν ξέραμε τι να κάνουμε τον καπνό μας και τον καίγαμε. Και τώρα ενώ όλοι λένε τι θα γίνει μ' αυτήν την ξενομανία, όλοι αν βγάλουν τώρα τα πακέτα τα τσιγάρα από την τσέπη και τα σηκώσουν, φοβούμαι ότι θα μετρήσουμε πιο πολλά ξένα παρά ελληνικά. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τα ξένα τσιγάρα που παράγονται στον τόπο τους είναι ελληνικά. Δεν είναι. Διότι σε όλα αυτά πληρώνουμε χαράτσι και το χαράτσι είναι επί των πωλήσεων και όχι επι των κερδών. 

Ο συνδυασμός της κρατικής μηχανής με τους ιδιώτες εάν θα μπορούσε να αποτελέση μια μια αλυσίδα είναι η ιδανική λύση. Αυτό μέχρι στιγμής προσωπικώς δεν το έχω δει αλλά πιστεύω ότι θα το δούμε, dum spiro spero, ελπίζουμε. 
Κάτι ενδείξεις τελευταίως υπάρχουν τώρα για το άλλο που είπατε. Μόνο στον τομέα αυτό πιστεύω ότι ο καθένας μπορεί να βοηθήσει. Ας ξεχάσουμε λίγο την προσωπική μας καλοπέραση σε όλους τους τομείς. Δεν χρειάζεται. Καλοπερνάμε. Τα ταξίδια στο εξωτερικό για να ψωνίσουμε π.χ. στο Παρίσι. Ισχυρίζεται κάποιος το βρίσκει εκεί φθηνότερα. Ναι, αλλά αν υπολογίσουμε και το ταξίδι, το ξενοδοχείο κλπ έρχεται πολύ ακριβότερα. Και όλα αυτά τα έξοδα αν τα υπολογίσετε και τα σουμάρετε, στο τέλος μιλάμε για πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια τα οποία πετιώνται, δυστυχώς, έξω. Δεν έχουμε την πολυτέλεια στον τόπο μας να μπορούμε να τα έχουμε αυτά. 

Αναφορές του Σωτήρη Σοφιανόπουλου για το πετρέλαιο, συνεργασία βιομηχανείας και ανωτάτων ιδρυμάτων, αξιοποίηση φυτών για ενέργεια όπως του φυτού φλόμος.

Στην παρούσα ανάρτηση παρουσιάζουμε κάποια ακόμη αποσπάσματα από τις καταγραμμένες ερωτήσεις του κοινού και απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου στην ομιλία του ''Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας'' που έλαβε χώρα στο θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης παρουσιάσαμε τμηματικά. (α' μέρος, β΄μέρος, γ' μέρος, δ' μέρος)

Παρήλθαν από τότε πολλά χρόνια. Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος έφυγε από την ζωή, φαινομενικά ίσως αδικημένος και χωρίς δικαίωση των μεγάλων αγώνων του για την πατρίδα. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ό,τι δυστυχώς δικαιώθηκε όσον αφορά όλες του τις προειδοποιήσεις και τις έρευνες ότι η Ελλάδα μας είναι πάμπλουτη χώρα αλλά οι κυβερνήσεις της την πρόδωσαν και δεν αξιοποίησαν τις τεράστιες δυνατότητες του τόπου μας προς όφελος του λαού της. Αλλά και για να είμαστε ειλικρινείς και ο λαός, στο μεγαλύτερο μέρος του δεν πόνεσε την πατρίδα μας και δεν δεχθήκαμε -ο καθένας από εμάς- να αναλάβουμε προσωπικό κόστος για να κρατήσουμε την Ελλάδα μας αυτάρκης, παραγωγική, οικονομικά ανεξάρτητη και τελικά ελεύθερη. Δε νομίζω όμως ότι κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος δεν το έκανε, με διαρκές μάλιστα προσωπικό κόστος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Γι' αυτό νομίζουμε πως το όλο έργο του έχει μόνον όχι τεράστια επιστημονική αξία αλλά και ηθική. 

**** 

Επιλεγμένα αποσπάματα από τις απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου

 

Ακροατής: Δεν είμαι ειδικός στο θέμα πετρέλαιο κ.Σοφιανόπουλε, αλλά συμβαίνει να συγκρατώ στην μνήμη μου -διότι είχα μια περιέργεια υποκινημένη από ένα συγκεκριμένο περιστατικό πριν από 7-8 χρόνια- το περιστατικό ήταν το εξής: ο πρώτος χάρτης που εκτυπώθηκε για τα πετρέλαια, που περικλείει η Μεσόγειος και ο χώρος ο ελληνικός και η πληροφορία που έχω είναι από σημαντικό πολιτικό άνθρωπο της χώρας, εκτυπώθηκε αυτός ο χάρτης στο Ντάλλας του Τέξας. 

Ο πρώτος αυτός χάρτης, το πρώτο αντίγραφο πέρασε στα χέρια των Τούρκων και από εκείνη την ώρα οι Τούρκοι πέρα από την βουλιμία που έχουν εναντίον κάθε τι ελληνικού, προώθησαν την πολιτική τους, των διεκδικήσεων, σε βάρος μας στο Αιγαίο και σε όλους τους άλλους χώρους των ελληνικών συμφερόντων. Με βάση αυτό το περιστατικό, το μάτι μου επισημαίνει και κάθε φορά αποδελτιώνω και κρατώ από τον τύπο ορισμένα στοιχεία τα οποία λένε, ας πούμε το ΒΗΜΑ προ 8 μηνών, έγραφε ότι οι Αμερικανοί και Γερμανοί τεχνικοί στη Θάσο γελάνε ειρωνικά όταν ακούνε για 25 με 30.000 βαρέλια πετρέλαιο. Μιλάνε ότι εκεί το δέυτερο θαλάσσιο οικόεπεδο ή το πιο κάτω ή τα διπλανά μπορούν να δώσουν μέχρι 300.000 βαρέλια όταν οι ανάγκες της Ελλάδας είναι 190.000 μόνον. 

Εγκαταστάσεις άντλησης πετρελαίου στον Πρίνο της Θάσου

Οι Ρουμάνοι τεχνικοί στο Κατάκωλο έμειναν κατάπληκτοι όταν έκαναν το τεστ στην Κατερίνη που είπατε. Το ΒΗΜΑ πάλι έγραφε ότι η Ιταλική εταιρεία που έκανε τις έρευνες, ο ειδικός που ήταν στο καντράν όταν το γεωτρύπανο έφθασε στο χώρο του πετρελαίου έκανε σαν τρελός από τον ενθουσιασμό του και άλλα τέτοια πολλά έχουν γραφεί. 

Βέβαια είναι δημοσιογραφικά αλλά ήξερα στην υπόθεση πετρέλαιο υπάρχει κάτι πολύ σημαντικότερο απ' αυτό που εθίγη εδώ. Εδώ υπάρχει η αδυναμία των Ελλήνων να έχουμε μια αυτενέργεια στα παγκόσμια πράγματα και αυτή η αδυναμία προκύπτει από μια μορφή ενέργειας που την έχουμε αλλά που την δουλεύουμε λάθος. Είναι η ανθρώπινη ενέργεια. Οι Έλληνες τρωγόμαστε μεταξύ μας συνεχώς. Οι παρατάξεις που τρώγονται μεταξύ τους καμαρώνουν για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς ήρωες που έχουν η κάθε μια απέναντι στην άλλη όταν απ' αυτές τις δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων θα ήταν δυνατόν να έχουμε μερικές χιλιάδες ειδικούς στα πετρέλαια, στο ουράνιο και σε άλλα θέματα επιστημονικά. Ώστε, νομίζω πως ένα σχόλιο απαραίτητο σε όσα πάρα πολύ ενδιαφέροντα μάς είπατε, είναι ότι πρέπει οι Έλληνες να καταλάβουμε ότι πρέπει να προγραμματίσουμε μακρόχρονη προσπάθεια μέσα από ομαλότητα, η οποία και μόνον θα μάς επιτρέψει να αξιοποιήσουμε αυτές τις πηγές της

Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου, Τύρφη Φιλίππων, πετρέλαιο της Ζακύνθου. Αναφορές του Σωτήρη Σοφιανόπουλου

Στην παρούσα ανάρτηση παρουσιάζουμε -επιλεκτικά- κάποια αποσπάσματα από τις καταγραμμένες ερωτήσεις του κοινού και απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου στην ομιλία του ''Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας'' που έλαβε χώρα στο θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης παρουσιάζουμε τμηματικά. (α' μέρος, β΄μέρος, γ' μέρος, δ' μέρος)

Παρήλθαν από τότε πολλά χρόνια. Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος έφυγε από την ζωή, φαινομενικά ίσως αδικημένος και χωρίς δικαίωση των μεγάλων αγώνων του για την πατρίδα. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι ό,τι δυστυχώς δικαιώθηκε όσον αφορά όλες του τις προειδοποιήσεις και τις έρευνες ότι η Ελλάδα μας είναι πάμπλουτη χώρα αλλά οι κυβερνήσεις της την πρόδωσαν και δεν αξιοποίησαν τις τεράστιες δυνατότητες του τόπου μας προς όφελος του λαού της.

Μνημόνια, ανεργία, μετανάστευση των ελλήνων κλπ είναι ο τραγικός επίλογος 70 χρόνων πολιτικής εξάρτησης από εξωθεσμικά κέντρα του εξωτερικού σε συνεργασία με το ντόπιο δωσιλογικό σύστημα πολιτικών και επιχειρηματιών.

****

Επιλεγμένα αποσπάματα από τις απαντήσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου

-Ακροατής: Κύριε Σοφιανόπουλε, είμαι και γραμματεύς της επιτροπής αγώνα των Πετροχημικών στο Μεσολόγγι. Θίξατε προηγουμένως το θέμα της στρατηγικότητας της γεωργραφικής θέσης της Ελλάδας. Το Βυζάντιο χτίστηκε εκεί, διότι το Βυζάντιο ήταν το στρατηγικότερο σημείο. Είναι τέτοιο το στρατηγικό σημείο που δεν υπάρχει άλλο στον κόσμο. Οπωσδήποτε λοιπόν η οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, όπως θαυμάσια θα έδινε και την ελευθερία της πατρίδος μας και περισσότερο έχω τη γνώμη είμαστε ίσοι απέναντι πολλών άλλων, οι οποίοι δεν έχουν τα προσόντα που έχει η πατρίδα μας.

Θα ήθελα να ξέρω κάτι άλλο γι' αυτήν την ανάπτυξη και την ένδειξη εφαρμογής τεχνικής δυνατότητας στη χώρα μας. Εζητήθει από το Μεσολόγγι, από τους Ισραηλίτες, οι οποίοι είναι και εκπαιδευμένοι στην κτηνοτροφία και ιχθυοπαραγωγή να αναλάβουν να εκμεταλλευθούν ένα τμήμα, ούτως ώστε με την πάροδο του χρόνου να μείνει στην πατρίδα μας. Ειλικρινά δεν δέχτηκαν να στείλουν ούτε έναν εμπειρογνώμονα. Και τι σημασία έχει αυτό; Σε 1050 στρέμματα τα οποία καλιεργούνται τώρα με τους Ιάπωνες τεχνικούς παράγονται 5.500 τόνοι τσιπούρες, όταν στην λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, μόνον στην Ελλάδα είναι 150.000 στρέμματα. Πολλαπλασιάστε την παραγωγικότητα στα 1000 στρέμματα για να δείτε τι εξαγωγικές δυνατότητες έχουν οι τσιπούρες.

Θα ήθελα να πω ότι το ίδιο συμβαίνει και στο πετρέλαιο, το οποίο κανείς από μας δεν γνωρίζει αν υπάρχει υπεύθυνα κυβερνητικός στη χώρα μας και οπωσδήποτε απορούμε γιατί να πληρώνουμε τόσο πολύ την ενέργεια καθ' ην στιγμή υπάρχει η Τύρφις των Φιλίππων. Υπάρχουν τόσες άλλες βιομηχανίες, αλουμινίου κλπ ανεκμετάλλευτες.

Τενάγη Φιλίππων αυτανάφλεξη (φώτο)

 -Σωτ.Σοφιανόπουλος: Ναι το θίξαμε το θέμα αυτό και κάπως το αναλύσαμε. Βεβαίως αυτό το οποίο λέτε τώρα είναι πιθανώς πράγματι πολύ μεγάλο και πολύ σοβαρό θέμα αλλά ξεφεύγει λίγο του αντικειμένου της σημερινής ομιλίας. Οι βιότοποι στον τόπο μας είναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση. Όλα τα νερά της Βαλκανικής χερσονήσου καταλήγουν στο Αιγαίο. Ό,τι και να αφήσεις μέσα αμέσως αναπτύσσεται. Έχουμε πράγματι τεράστιες δυνατότητες στο να αναπτύξουμε τα μαλάκια δηλαδή αχιβάδες, γαρίδες, τσιπούρες και όλα αυτά.

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας (δ΄μέρος) Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Στην παρούσα ανάρτησή μας παρουσιάζουμε μια εξαιρετικά σημαντική, ακόμη και σήμερα νομίζουμε, ομιλία του ευπατρίδη βιομήχανου και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου με θέμα: ''Ο μύθος της Ψωροκώσταινας'' αναφερόμενος στην Ελλάδα μας και τα όσα από συστάσεως ελληνικού κράτους διαδώθηκαν για το ότι είναι πτωχή και μικρή χώρα. Η ομιλία του Σωτήρη Σοφιανόπουλου έλαβε χώρα στο Θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης παρουσιάζουμε τμηματικά. (α' μέρος, β΄μέρος, γ' μέρος)

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας

Άφησα τελευταίο το θέμα της ατομικής ενέργειας. Το θέμα της ατομικής ενέργειας έχει πολυσυζητηθεί. Δεν θέλω να εμπλακώ στο πολιτικό μέρος του αντικειμένου αυτού και να παραμείνω μόνον στο επιστημονικό. Το επιστημονικό μέρος έχει ορισμένα συγκεκριμένα δεδομένα, τα οποία δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται και φοβούμαι ό,τι εγκληματούν εναντίον της πατρίδος όσοι επιπολαίως αντιμετωπίζουν το θέμα αυτό. Τα συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα είναι: ουδείς μα ουδείς στον κόσμο κατάφερε ακόμη να καταστρέψει ή να εξαφανίσει αποτελεσματικώς τα απόβλητα αυτά των πυρηνικών εργοστασίων. Ως εκ τούτου παραμένει πάντοτε ο κίνδυνος να έχουμε επιπτώσεις επί της υγείας των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και γενικώς του περιβάλλοντος, θα μου πείτε όμως οι Σουηδοί όμως ψήφισαν υπέρ, μάλιστα αλλά οι Σουηδοί φοβάμαι ότι δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο τις δυνατότητες άλλων ενεργειακών πηγών, τις οποίες έχουμε εμείς. Και όταν εκεί τούς έγινε φανερό ότι ή θα κάνουν ατομικούς αντιδραστήρες ή αλλιώς δεν υπάρχει λύση, τότε βέβαια, σωστά πιθανώς, οι Σουηδοί αποφάσισαν να κάνουν τους ατομικούς αντιδραστήρες. Προσφάτως ένα εργοστάσιο στην Ιαπωνία, το κλείσανε, επειδή είχε διαφυγή ραδιενεργών αποβλήτων.   

Κοιτάσματα Ουρανίου στην Ελλάδα (φώτο) 

Όλοι γνωρίζετε τον θόρυβο ο οποίος έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής με κίνδυνο να εκραγεί εκείνο το εργοστάσιο και με άγνωστες επιπτώσεις αν πράγματι εγίνετο αυτή η έκρηξις. Ένα άλλο σημείο το οποίο γνωρίζουμε είναι ότι η πατρίδα μας έχει ραδιενεργά κοιτάσματα. Δυστυχώς η κρατική μηχανή έχει κρατήσει δι' εαυτήν το προνόμιο της ερεύνης αυτών των ραδιενεργών κοιτασμάτων και ως εκ τούτου σήμερα πάλι δεν γνωρίζουμε παρά ελάχιστα πράγματα. Η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι εκείνη η οποία εις το παρελθόν έχει κάνει τις έρευνες κατά το μεγαλύτερό μέρος τους σε όλους τους τομείς και έστι έχουμε ορισμένα

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας (γ' μέρος) Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Στην παρούσα ανάρτησή μας παρουσιάζουμε μια εξαιρετικά σημαντική -όπως νομίζουμε- ακόμη και σήμερα, ομιλία του ευπατρίδη βιομήχανου και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου με θέμα: ''Ο μύθος της Ψωροκώσταινας'' αναφερόμενος στην Ελλάδα μας και τα όσα από συστάσεως ελληνικού κράτους διαδώθηκαν για το ότι είναι πτωχή και μικρή χώρα. Η ομιλία του Σωτήρη Σοφιανόπουλου έλαβε χώρα στο Θέατρο Μουσούρη το 1979.


Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης παρουσιάζουμε τμηματικά. (Το α' μέρος και το β' μέρος)

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας 

Δεν μπορούμε να φθάσουμε στον Θεό, αλλά μια και δεν μπορούμε να τον φθάσουμε επιστημονικώς θα ήταν ορθό να τον εκμεταλλευθούμε. Ένα παράδειγμα το οποίο όμως έχει μπει στην πράξη, εκ των πραγμάτων διότι ήταν πάρα πολύ χονδρό να αγνοηθεί, από την ελιά της πατρίδος μας, είναι το πυρηνόξυλο, το πυρηνόξυλο σε ποσότητες της τάξεως των 300.000 τόνων συγκεντρωμένο σε περίπου 45 πυρηνελουργία όλης της χώρας, δύναται να υπολογιστεί σε περίπου 100.000 τόνους αντιστοιχίας πετρελαίου δηλαδή 700.000 βαρέλια με το 40 δολάρια, περίπου 3.000.000 δολάρια κερδίζει η πατρίδα μας ετησίως από το πυρηνόξυλο της ελιάς που είναι η ελιά μείον το λάδι, παίρνουμε το λάδι δηλαδή και αυτό το οποίο μένει, το καίμε. Βέβαια αυτή δεν είναι η σωστή αξιοποίηση του πυρηνόξυλου, θα πρέπει το μεγαλύτερο μέρος να γίνει ζωοτροφή με πολλαπλάν αξία αλλά τουλάχιστο κάτι γίνεται. 

Κουκούτσι πυρηνόξυλου χωρίς τη σκόνη και ψύχα

Ερχόμεθα τώρα σε μια άλλη πηγή ενέργειας, η οποία έχει σε πολλά μέρη του κόσμου αξιοποιηθεί, είναι τα σκουπίδια των πόλεων. Αν θα πάτε στο Μόναχο θα δείτε ένα πολύ μεγάλο εργοστάσιο, το οποίο καίει ημερησίως τα σκουπίδια του Μονάχου και παράγει ηλεκτρική ενέργεια. Στην Θεσσαλονίκη, προ ετών και συγκεκριμένα το 1962, ένας ελληνοαμερικάνος είχε φέρει τα λεφτά του από εκεί, έκανε ένα μεγάλο εργοστάσιο αξιοποιήσεως των σκουπιδιών της πόλεως της Θεσσαλονίκης. Ο κοπτικός σφυρόμυλος μόνο ήταν 250 ίππων. Μια τεχνολογία που την εποχή εκείνη ήταν πρωτοπόρος στον κόσμο να μετατρέψουμε τα σκουπίδια της Θεσσαλονίκης και να τα κάνουμε λίπασμα, ζωϊκό λίπασμα όμως όχι χημικό ανόργανο. Αυτό το εργοστάσιο δυστυχώς είχε κακή τύχη, μετά από λίγο καιρό έκλεισε, ο ελληνοαμερικάνος αυτός μπήκε φυλακή, επενέβη ο πρέσβυς, τον έβγαλε και εκ τοτε παραμένει κλειστό. 

Τα σκουπίδια της ππόλεως των Αθηνών έχουνε γίνει θέμα πολλών συζητήσεων, δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια για την απόρριψη αυτών των σκουπιδιών για να γεμίζουμε ρέμματα. Κάποτε οι μελέτες έδειχναν ότι δεν είναι και πολύ συμφέρουσα η

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας (β' μέρος) Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Στην παρούσα ανάρτησή μας συνεχίζουμε την παρουσίαση της εξαιρετικά σημαντικής νομίζουμε, ακόμη και σήμερα, ομιλίας του ευπατρίδη βιομήχανου και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου με θέμα: ''Ο μύθος της Ψωροκώσταινας'' αναφερόμενος στην Ελλάδα μας και τα όσα από συστάσεως ελληνικού κράτους διαδώθηκαν για το ότι είναι πτωχή και μικρή χώρα. Η ομιλία του Σωτήρη Σοφιανόπουλου έλαβε χώρα στο Θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης θα παρουσιάσουμε τμηματικά (Το α' μέρος εδώ και σήμερα στο β μέρος).

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας

Θα μου πείτε το θέμα των ποσοστήτων λιγνίτου είναι αμφισβητούμενο και θα πρέπει κανείς να βασίζεται εις αυτά τα οποία λένε οι επίσημες αρχές. Δυστυχώς και εδώ θα πρέπει να ανατρέξω λίγο εις την ιστορία του τόπου μας διότι το παρελθόν κάνει το παρόν, και το παρόν κάνει το μέλλον. 
Στο βιβλίο του Δημήτρη Μπάτση, στη σελίδα 18, γραμμένο το 1947, σάς διαβάζω: ''Αποθέματα, εξόρυξη και παραγωγή λιγνίτου. Από μια έκθεση που έχει συντάξει το Ανώτατο Οικονομικό Συμβούλιο στα 1933, δηλαδή αυτό το οποίο σήμερα θα λέγαμε το Ανώτατο Ενεργειακό Συμβούλιο της χώρας, μαθαίνουμε πως οι συνολικοί αριθμοί για τις ποσότητες των ως τότε εξακριβωμένων κοιτασμάτων λιγνίτη, καθώς και των πιθανών και δυνατών αποθεμάτων για όλες τις περιοχές της χώρας είναι: 
σύνολο βεβαιωμένων ενεργών αποθεμάτων 5.000.000 τόνοι, πιθανόν βάσει εμφανίσεων 27.000.000 τόνοι και δυνατόν βάσει διαστάσεων λιγνιτοχώρου λεκάνης 156.000.000 τόνους.

Αν υπολογίσετε ότη η πατρίδα μας συντόμως θα παράγει 47.000.000 τόνους λιγνίτες βλέπουμε εδώ ότι με τις τότε επίσημες ανακοινώσεις, θα είχαμε λιγνίτη για τρια χρόνια, το πολύ τέσσερα, και ως εκ τούτου τα αποθέματα αυτά εάν πράγματι ήσαν τόσα όσα αναφέρονταν επισήμως την εποχή εκείνη, ουδείς θα ετόλμα να κάνει επενδύσεις για να αξιοποιήσει αυτά τα ελάχιστα αποθέματα. Νεότεροι όμως υπολογισμοί που έγιναν από τον Γερμανό καθηγητή Κέγκελ, έρευνα του λιγνιτικού προβλήματος της Ελλάδας, Τεχνικά Χρονικά αριθμός 176, του 1939, ανεβάζουν το σύνολο των δυνατών αποθεμάτων σε όλες τις γνωστές πλουσιότερες λιγνιτοφόρες περιοχές σε 7 δις εκατομμύρια διακόσια εκατομμύρια τόνους. Από στόματος υπευθύνου του ΙΓΜΕ στην Θεσσαλονίκη, άκουσα ότι τα πιθανά αποθέματα λιγνίτου στην πατρίδα μας, πρέπει να ξεπερνούν τα 10 δις εκατομμύρια τόνους.

Κάποιες από τις λιγνιτοφόρες περιοχές της Ελλάδας

Βλέπουμε λοιπόν ότι και στο σημείο αυτό, οι δυνατότητες της πατρίδος μας, είναι

Ο μύθος της Ψωροκώσταινας (ο μύθος που επί δεκαετίες καλλιεργήθηκε για την έλλειψη πλουτοπαραγωγικών πόρων της πατρίδος μας και προβλήθηκε και υιοθετήθηκε από το εντολοδόχο πολιτικό σύστημα) Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Στην παρούσα ανάρτησή μας παρουσιάζουμε μια εξαιρετικά σημαντική, ακόμη και σήμερα, ομιλία του ευπατρίδη βιομήχανου και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου με θέμα: ''Ο μύθος της Ψωροκώσταινας'' αναφερόμενος στην Ελλάδα μας και τα όσα από συστάσεως ελληνικού κράτους διαδώθηκαν για το ότι είναι πτωχή και μικρή χώρα. Η ομιλία του Σωτήρη Σοφιανόπουλου έλαβε χώρα στο Θέατρο Μουσούρη το 1979.

Έχουμε πολλά να διδαχθούμε και συνειδητοποιήσουμε από αυτήν την ομιλία, την οποία λόγω έκτασης θα παρουσιάσουμε τμηματικά.

Ο Μύθος της Ψωροκώσταινας

Θέλω να σάς ευχαριστήσω για την σημερινή σας παρουσία και θα ήθελα όλοι μαζί με αυτή την σύντομη ομιλία, να προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε το μύθο της Ψωροκώσταινας.

Ο τίτλος της διαλέξεως είναι σαφής. Νομίζω, ότι η ενέργεια σήμερα είναι η παράλληλος υπόθεση στη ζωή του ανθρώπου, αυτό θέλει μεγάλη ανάλυση. Αυτό το οποίο θέλει όμως διευκρίνιση, είναι ότι ενέργεια δεν σημαίνει πετρέλαιο, βεβαίως πιθανώς το πετρέλαιο να είναι η σημαντικοτέρα πηγή ενέργειας σήμερα στον κόσμο. Η ευκολία με την οποία προχώρησε με βάση το πετρέλαιο (σειρά άρθρων για το πετρέλαιο στην πατρίδα μας έως την δεκαετία του '70), έχει φθάσει σήμερα το πρόβλημα της ενεργείας σε δύσκολο σημείο. 

Λαμβανομένου υπόψιν μας ό,τι το πετρέλαιο σήμερα, όπως εμφανίζεται τουλάχιστον, λιγοστεύει ή και δυνατόν να σταματήσει εις το λιαν προσεχές μέλλον. Προσωπικά δεν το πιστεύω, αυτά ελέγοντο και προ πολλών ετών με το θέμα του άνθρακος, αλλά χρόνια πολλά πέρασαν κι ο άνθρακας δεν εξαντλήθηκε. Πρέπει όμως να εντοπίσουμε το θέμα μας εις τα πλαίσια της πατρίδος μας. 

Σήμερα ο περισσότερος κόσμος ακούει ότι όλα τα δεινά και ιδιαιτέρως τα οικονομικά, προέρχονται από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου και δεν παύει αυτό να έχει πράγματι μια ορθότητα. Οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια πολλαπλασίως, εις ύψη θα μπορούσε να πει κανένας, δυσθεώρατα. Για να δούμε όμως, η πατρίδα μας πρέπει να εξαρτάται τόσο πολύ από το θέμα πετρέλαιο ή έχει δυνατότητες τέτοιες οι οποίες της επιτρέπουν και θα πρέπει να της επιτρέψουν συντόμως, όχι μόνον να παραβλέπει την υπόθεση πετρελαίου, αλλά και να μην την ενδιαφέρει ουσιαστικώς, αν αυτό ακριβήνει ή φθηνείνει. Η ενέργεια είναι κάτι το οποίο μάς χρειάζεται, βασικώς να κινηθούμε, να θερμανθούμε, να ψύξουμε, η ψύξη απαιτεί και αυτή ενέργεια. 

Μπορούμε ευκόλως να δούμε πόσο σημαντικό είναι αυτό και αν το κάνετε σαν μικρό