Ο δρ. Άρης Ν. Πουλιανός διώχθηκε λυσσαλέα από το καθηγητικό πανεπιστημιακό κατεστημένο και το δωσιλογικό πολιτικό. Ωστόσο στάθηκε όρθιος αγωνιζόμενος ακόμη και μέχρι σήμερα στα 97 του έτη. Είναι συγκινητική και συγκλονίζει η μέριμνά του για το Σπήλαιο, το κρανίο του Αρχανθρώπου και το Ανθρωπολογικό μουσείο, το οποίο ανήγειρε με δικά του έξοδα. Οι παρεμβάσεις του προς το αρμόδιο Υπ.Πολιτισμού και τα αντίστοιχα υπηρεσιακά όργανα υπήρξαν συνεχείς.
Ωστόσο, είναι διαχρονικά απαράδεκτη η στάση των καθηγητών του κατεστημένου που ενεπλάκησαν στην υπόθεση και βέβαια της πολιτικής εξουσίας οι οποίοι δεν προστάτεψαν τα ευρήματα του Άρη Ν. Πουλιανού και κυρίως το κρανίο του Αρχανθρώπου, που είναι το σπουδαιότερο παλαιοανθρωπολογικό και αρχαιολογικό εύρημα στην Ευρώπη και απο τα σημαντικότερα στον κόσμο και βέβαια το σημαντικότερο στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα διαρκές αίσχος μέχρι σήμερα δεδομένου ό,τι το 30%-50% του κρανίου του Αρχανθρώπου έχει καταστραφεί και όπως γράφει σε επιστολή του-καταγγελία ο δρ. Άρης Ν. Πουλιανός ακόμη και σήμερα βρίσκεται στο ΑΠΘ μέσα σε χαρτόκουτο χωρίς κανείς (επιστήμονας, μελετητής, διδάκτωρ, δημοσιογράφος κλπ) να μπορεί να το δει. Οι ζημιές που έχει υποστεί όμως έχουν αποκαλυφθεί σε επιστημονικές δημοσιεύσεις που έχουν κάνει ξένοι επιστήμονες οι οποίοι το εξέτασαν τις προηγούμενες δεκαετίες.
Είναι αδιανόητο να συμβαίνουν αυτά και να μην έχει κινητοποιηθεί όλο το υπεύθυνο τμήμα του κρατικού μηχανισμού και προπαντώς να μην είναι προστατευμένο το κρανίο του Αρχανθρώπου και τοποθετημένο σε ειδική προθήκη στο Σπήλαιο του Αρχανθρώπου (το οποίο και αυτό έκλεισε το υπουργείο Πολιτισμού ενώ ανθρωπολογικά και αρχαιολογικά ευρήματα του δρ. Άρη Ν. Πουλιανού έχουν εξαφανιστεί. Αίσχος αιώνιο.


