Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

Πρόωρη αποπληρωμή Χρέους: το αφήγημα Πιερρακάκη, τα αναπάντητα ερωτήματα, το μη υπολογισμένο «κόστος ευκαιρίας» και οι πιστωτές…

Σε συνέχεια του σχετικού μας άρθρου για την αποπληρωμή του Χρέους που χρησιμοποιεί ως ένα ακόμη success story η κυβέρνηση συνεχίζουμε την ανάλυσή μας. Είναι πραγματικά θλιβερό ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας να μην παρουσιάζει βασικά δεδομένα, ανάλυση κόστους-οφέλους, το καθαρό όφελος της πρόωρης αποπληρωμής αλλά να κάνει αναφορά σε μεγέθη που δεν αντέχουν σε κριτική μόνον και μόνον για να εξυπηρετήσει το επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης. Οι δηλώσεις αυτές δεν συνάδουν με αυτές υπουργείου Εθνικής Οικονομίας αξιοπρεπούς χώρας.  

Αναπάντητο το ερώτημα από τον Κυρ. Πιερρακάκη για το ποιο είναι το «κόστος ευκαιρίας» των πόρων της αποπληρωμής

Από ποιους πόρους γίνεται η πρόωρη αποπληρωμή του Χρέους; Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο μας από: α. τα ταμειακά διαθέσιμα β. τα δημοσιονομικά πλεονάσματα τα οποία προέρχονται από την υπερφορολόγηση γ. από προηγούμενο δανεισμό (π.χ. ομόλογα, έντοκα γραμμάτια, λοιπές χρηματοδοτήσεις κλπ) δ. από την διαχείριση της ενδοετούς ταμειακής ρευστότητας ε. έσοδα χρηματοοικονομικών συναλλαγών (όπως: πωλήσεις συμμετοχών, ιδιωτικοποιήσεις κλπ).

Αυτό που δεν λέει στα short βίντεο του ο Κυρ. Πιερρακάκης είναι ότι αυτά τα χρήματα πλην του cash buffer, του λεγόμενου «σκληρού μαξιλαριού»:

-θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για επενδύσεις στην καινοτόμο παραγωγή, σε υποδομές, σε κλάδους με υψηλή προστιθέμενη αξία αλλά και την μείωση της φορολογίας των ΜμΕ με την παροχή φορολογικών κινήτρων

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026

Το πραγματικό Δημόσιο Χρέος και η πρόωρη αποπληρωμή: το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι ισχυρισμοί Κυρ. Πιερρακάκη και οι αλήθειες

Στην πορεία προς την ΔΕΘ τόσο ο υπουργός Οικονομικών Κυρ. Πιερρακάκης όσο και ο πρωθυπουργός εστιάζουν σε μια οικονομική απόφαση, αυτής της πρόωρης αποπληρωμής χρέους, παρουσιάζοντάς την ως εξαιρετικά επιτυχημένη για την οικονομία και την χώρα μας. Μάλιστα σε δυο short βίντεο ο Κυρ. Πιερρακάκης -όσο και σε ΔΤ του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας- κάνει λόγο –μεταξύ άλλων- για το ότι η κυβέρνηση: ‘’μειώνει ταχύτερα το δημόσιο χρέος, περιορίζει τις δαπάνες για τόκους, δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο (!), δεν περνά τον λογαριασμό στις επόμενες γενιές’’ κλπ.

***

Το Κρατικό Χρέος αποτυπώνει πληρέστερα το συνολικό ύψος των δανειακών υποχρεώσεων που έχει αναλάβει άμεσα το Ελληνικό Δημόσιο

Στις 31.12.2019 το Κρατικό Χρέος της Ελλάδας ανερχόταν σε 361,16 δις ευρώ σύμφωνα με την ετήσια Ενημερωτική έκδοση του ΟΔΔΗΧ για το Δημόσιο Χρέος & Δανεισμό (2019). Στις 31.12.2025 και μετά από έξι χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ το Κρατικό Χρέος διαμορφώθηκε σε 427,12 δις ευρώ σύμφωνα με την αντίστοιχη Ενημερωτική έκδοση του ΟΔΔΗΧ (2025). Αυξήθηκε δηλαδή το Κρατικό Χρέος αυτά τα 6 χρόνια κατά 65,96 δις ευρώ.

Το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης τώρα το 2019 ανερχόταν σε 331,06 δις ευρώ ενώ το 2025 ανήλθε σε 362,92 δις ευρώ. Αυξήθηκε δηλαδή κατά 31,86 δις ευρώ. Είναι αυτό που χρησιμοποιείται για το ποσοστό Χρέους/ ΑΕΠ και είναι το ευρωπαϊκά εναρμονισμένο χρέος κατά Maastricht, υπολογιζόμενο σύμφωνα με το ESA.

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2022

Ρυθμός ανάπτυξης 8,5% ετησίως το 1960-1975. Στο 1,3% το κατέβασαν τα γνωστά κόμματα το 1980-1997. Ο καταστρεπτικός για την ελληνική βιομηχανική, γεωργιοκτηνοτροφική και τουριστική παραγωγή νόμος 1083/30.10.1980 ο οποίος έδωσε κάλυψη στην προδοτική απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής. Η προδοτικότερη απόφαση τότε μετά τα μνημόνια του σήμερα 2010-2022.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, διευθύνων σύμβουλος και ιδιοκτήτης μιας εκ των μεγαλυτέρων βιομηχανιών στην Ελλάδα, της ΧΡΩ.ΠΕΙ. -όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ, εδώ)- αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, λιγνιτών, πετρελαίου κλπ καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως, αλλά και μικρούς- τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Η παρακάτω τοπόθέτηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου, που έχουμε απομαγνητοφωνήσει - αποδίδοντας περιγραφικά τα όσα λέει- πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1997-1998 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Σημειώστε ότι αυτά τα έτη έχουμε κυβέρνηση Πασόκ, πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, υπ. οικονομικών Γιάννο Παπαντωνίου ενώ νέα κόμματα κεντροδεξιά έχουν κάνει την εμφάνισή τους ως η ''Δράση'' του Στ. Μάνου.

Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας.  Έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης και στο τέλος του κειμένου σημειώσεις για την καλύτερη πληροφόρηση των καλοπροαιρέτων αναγνωστών. 
Σωτήρης Σοφιανόπουλος του Αριστοτέλη (1938-2020) ευπατρίδης, χημικός, διευθύνων σύμβουλος και ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ.
 
***
Ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης 8,5% την δεκαπενταετία 1960-1975
 
Τώρα που ερχόμασταν, καθ'οδόν για την εκπομπή κε Χούντα, σάς άκουγα στο ραδιόφωνο και είπατε: ''οι τρελοί δικτάτορες''. Βέβαια μετά κάτι είπατε και τα μπαλώσατε. Αλλά ερωτώ: πως γίνεται να υπάρχουν τρελοί δικτάτορες όταν εδώ έχω ξεκάθαρα στοιχεία όπου οι τρελοί δικτάτορες είχαν την Ελλάδα με 8,5% ρυθμό ανάπτυξης ετησίως. Εν συνεχεία ήλθε η πολλή σοφή και δημοκρατική Νέα Δημοκρατία και το κατέβασε στο 2,4% και μετά ήλθε το Πασόκ και πάλι η Νέα Δημοκρατία και μέχρι το 1997 το κατέβασαν στο 1,3% ρυθμό αναπτύξεως.

Ρυθμός ανάπτυξης για τα έτη 1961 έως και 1997
 
Και αν θέλουμε να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, αυτό που σάς διαβάζω προέρχεται απο την Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος και οι αριθμοί είναι αμείληκτοι, από το 1961 που αρχίζει να σηκώνει η Ελλάδα κεφάλι έως και το 1966 έχουμε ρυθμό ανάπτυξης 8,6% μέσο όρο ρυθμό αναπτύξεως. Δηλαδή το 1961 έχουμε ρυθμό αναπτύξεως 13,2%, το 1962 13,4%, το 1964 9,4%, 1965 10,8%, το 1966 6,5%, το 1967 5,7%, το 1968 7,2%, το 1969 11,6%, το 1970 8,9%, το 1971 7,8%, το 1972 7,2%, το 1973 8,1%, το 1974 -6% αρχίζει η μπουρδολογία Καραμανλή, το 1975 6,4%, το 1976 6,9% όταν ψιλοσυνήλθαμε δεδομένου ότι συνεχίζει η δυναμική που υπήρχε τα 7 χρόνια των συνταγματαρχών, το 1978 8,2%, το 1979 3,3%, το 1980 0,7%, το 1981 -1,6%, το 1982 -1,1%, το 1983 -1,1%, το 1984 2%, το 1985 2,5%, το 1986 0,5%, το 1987 -2,3%, το 1988 4,3%, το 1989 3,8%, το 1990 0%, το 1991 3,1%, το 1992 0,7%, το 1993 -1,6%, το 1994 2%, το 1995 2,1%, το 1996 2,4%, το 1997 3,2%.

Οι αριθμοί αποδεικνύουν κε Χούντα τον πρωθυπουργό σας και τον υπουργό σας Εθνικής Οικονομίας ψεύτες. Φοβερούς ψεύτες. Διότι δεν μπορείς απο το 8,5% να κατεβαίνεις στο 1,3% και η οικονομία να πηγαίνει καλά. Χάσαμε το 55% της βιομηχανικής μας παραγωγής, το εθνικό χρέος -εσωτερικό και εξωτερικό- απο 114 δις δραχμές πήγε στα 50 τρις δραχμές και ο χορός καλά κρατεί. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι παρά να είναι ένα οργανωμένο πλαίσιο εις βάρος της χώρας μας. Και θα διαβάσω αυτά τα οποία λέει απο κάτω (το άρθρο της Ναυτεμπορικής). 
 

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2022

Έχοντας η Ελλάδα την υψικάμινο της Χαλυβουργικής, το διαθέσιμο σιδηρομετάλλευμα και φθηνή ηλεκτρική ενέργεια απο λιγνίτη θα μπορούσε να κάνει άλματα ανάπτυξης. Πρώτη δυνατότητα η παραγωγή ναυπηγικών ελασμάτων και η ανάπτυξη της ναυπηγικής βιομηχανίας. Ο ελληνικός ορυκτός πλούτος που παρουσίασε ο Σ.Μ.Ε. το 1979 και η ανύπαρκτη μεταλλευτική πολιτική του κράτους.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς- τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Και η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, αποδίδοντας περιγραφικά τα όσα λέει ο Σ.Σοφιανόπουλος, πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1997-1998 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. 

Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας.  Έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης και στο τέλος του κειμένου σημειώσεις για την καλύτερη πληροφόρηση των καλοπροαιρέτων αναγνωστών.

**** 

Η δυνατότητα που είχαμε να φτιάξουμε ελάσματα ναυπηγικά και βιομηχανικά με δική μας πρώτη ύλη και ενέργεια 

Γράφει σχετικά με το λιγνιτικό ο Δημ.Μπάτσης:  

''Αν τώρα συγκρίνουμε τη μεγίστη άξια πού είχε ή χρονιάτικη παραγωγή λιγνίτη στο διάστημα των ετών 1934-38 (35 εκατομμύρια δρχ. έτος 1937) με το ποσόν που πληρώθηκε για καύσιμα από το εξωτερικό (1.422.760.000 δρχ. έτος 1938), βλέπουμε πως η αξία του ντόπιου λιγνίτη που εξορύχτηκε ήταν 40 φορές μικρότερη από την αξία των καυσίμων που αγοράστηκαν από το εξωτερικό (ή το 2,5% της αξίας αυτής)''.

Θυμίζω πάλι αυτό που γράφει παραπάνω ο Δημ.Μπάτσης:  ''είναι δυνατή η παραγωγή μπρικετών μεταλλουργικού κόκ από λιγνίτη με θερμαντική δύναμη 6.000-8.000 θερμίδων''. Απο τον λιγνίτη λοιπόν θα μπορούσαμε να φτιάξουμε το κοκ. Όταν λοιπόν απο τον λιγνίτη έχεις το σιδηρομετάλλευμα, έχεις το κοκ έχεις και την υψικάμινο που είχαν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι στην Χαλυβουργική τότε μπορείς να έχεις το μέταλλο απο το οποίο φτιάχνεις ελάσματα ναυπηγικά, μέταλλα ειδικής αντοχής δηλαδή και ναυπηγείς πλοία. Οι αμερικανοί δε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια όλα τα πλοία που ναυπηγούν, τουλάχιστον τα πολεμικά είναι από ανοξείδωτο χάλυβα. Και για να καταλάβει ο κόσμος την διαφορά μεταξύ χάλυβα και ανοξείδωτου χάλυβα σάς λέω πως ο ανοξείδωτος χάλυβας έχει -ως κόστος- επταπλάσια τιμή σε σχέση με τον απλό χάλυβα ή και πολύ περισσότερο αν είναι υψηλής αντοχής. Στη ναυπήγηση πλοίου με ανοξείδωτα ελάσματα δεν μπορείς να κάνεις απλή ηλεκτροσυγκόληση. Χρειάζεται και αργό και απαιτείται μέταλλο και αέριο που θα σε βοηθήσει στην συγκόληση, είναι ολόκληρη διαδικασία. Το συμπέρασμα είναι πως η Ελλάς έχοντας την υψικάμινο της Χαλυβουργικής και το διαθέσιμο σιδηρομετάλλευμα θα μπορούσε να κάνει άλματα ανάπτυξης. 

Τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά τα οποία ίδρυσε το 1958 και ανέπτυξε ο εφοπλιστής Σταύρος Νιάρχος για την κατασκευή και συντήρηση των πλοίων, αλλά και τις μετασκευές των μεταχειρισμένων σκαφών που αγόραζε η ναυτιλιακή του εταιρεία. Ως θέση επελέγη ένα παλαιότερο ναυπηγείο του τότε Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού, που μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε αχρηστευθεί λόγω των εκτεταμένων ζημιών. Παρέμειναν κατ' αποκλειστικότητα σε αυτές τις εργασίες μέχρι το 1965, όταν η συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό έχει ως αποτέλεσμα την κατασκευή της κλάσης παράκτιων περιπολικών "Παναγόπουλος". Σε αυτήν την φάση, τα ναυπηγεία γνωρίζουν ιδιαίτερη ανάπτυξη και αρχίζουν την ναυπήγηση νέων κατασκευών πολιτικών και στρατιωτικών σκαφών. Αυτή η περίοδος ακμής διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1970. Ο Σταύρος Νιάρχος το 1955 έκανε τη βασική επένδυση και για τη δημιουργία των Διυλιστηρίων Ασπροπύργου, τα οποία κρατικοποιήθηκαν το 1976. Έχοντας η Ελλάς σιδηρομετάλλευμα και ηλεκτρική ενέργεια απο λιγνίτες θα μπορούσε να αναπτύξει τα ναυπηγεία της και επομένως τη ναυπηγική της βιομηχανία εφόσον διέθετε ναυπηγικά ελάσματα απο την Χαλυβουργική. Κάτι που ξεκίνησε αλλά διέλυσε το κράτος και ο ξένος παράγοντας μετά την μεταπολίτευση.   

Κυριακή 22 Μαΐου 2022

Ελληνική οπλοβιομηχανία. Η ΧΡΩ.ΠΕΙ. πρωτοπόρησε το 1974. Το όραμα των αδελφών Μαλτσινιώτη για τα ελληνικά πυρομαχικά το οποίο συνέχισε ο Μποδοσάκης με την ΠΥΡΚΑΛ. Έργο του Μποδοσάκη η επάρκεια πυρομαχικών το 1940.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς- τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Και η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, αποδίδοντας περιγραφικά τα όσα λέει ο Σ.Σοφιανόπουλος, πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1997-1998 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. 

Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα, έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης και στο τέλος του κειμένου σημειώσεις για την καλύτερη πληροφόρηση των καλοπροαιρέτων αναγνωστών. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας.

 ***

Ελληνική οπλοβιομηχανία που δεν αξιοποιήθηκε απο το κράτος

Εμείς σαν ΧΡΩ.ΠΕΙ. -μετά το Κυπριακό-, κάναμε την μεγάλη προσπάθεια να φτιάξουμε όπλα για τον ελληνικό στρατό και τελικά τα φτιάξαμε τα όπλα αυτά. (1) Εκείνη την περίοδο ο Μποδοσάκης με την ΠΥΡΚΑΛ έφτιαχνε τμήμα του όπλου FN-Fal διαμετρήματος 7,62 mm που ήταν σύμφωνο με τις προδιαγραφές του ΝΑΤΟ. Όταν λοιπόν έμαθε για την προσπάθειά μου στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. ο Μποδοσάκης με βρήκε και είχαν μαζευτεί και άλλες δέκα περίπου βιομηχανίες για να ασχοληθούμε με τα όπλα. Κι αν το κράτος, αυτό το άθλιο κράτος, μιλάμε για εποχή Καραμανλη-Παπανδρέου, δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα προδοτικό, μα τόσο προδοτικό, σήμερα η Ελλάς θα είχε τέτοιες οπλοβιομηχανίες που θα χαλάγανε κόσμο. Τορπίλισαν λοιπόν την προσπάθεια αυτή.

-Πρόδρομος Μποδοσάκης: δημιουργός και της ΛΑΡΚΟ 

Και συνεχίζω σχετικά με τον Πρόδρομο Μποδοσάκη ο οποίος είχε και την ΛΑΡΚΟ με το νικέλιο. Η Ελλάδα έχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα Νικελίου στον κόσμο μετά τον Καναδά. Το Νικέλιο χρησιμοποιείται σε πολλές σύγχρονες εφαρμογές. Για παράδειγμα ο ανοξείδωτος χάλυβας είναι μίγμα Νικελίου και σιδήρου. Το μέταλλο σήμερα της βιομηχανίας τροφίμου είναι υποχρεωτικός ανοξείδωτος χάλυβας. Επίσης έχουμε τις επινικελώσεις στα αυτοκίνητα οι οποίες απαιτούν χιλιάδες τόνους νικελίου. Το σίδηρο χωρίς το νικέλιο σε μίγμα ως γνωστόν σκουριάζει. Θυμάστε οι παλιοί προφυλαχτήρες αυτοκινήτων ήταν σίδηρο απο μέσα και νικέλιο απ' έξω για να μην σκουριάζουν. Απο την στιγμή που χάσαμε την μισή βιομηχανική μας παραγωγή όμως και η μεταλλοβιομηχανία της Ελλάδος δεν ξεκίνησε καν, τι να κάνουμε κε Χούντα; Κάτι προσπάθησαν να κάνουν όσον αφορά την μεταλλοβιομηχανία οι αδελφοί Αγγελόπουλοι αλλά τούς σταμάτησαν και τελμάτωσε και αυτή η προσπάθεια. 
 
Παραγωγική εγκατάσταση της ΛΑΡΚΟ στην Λάρυμνα Φθιώτιδος. Η ΛΑΡΚΟ, μια πολύτιμη στρατηγική βιομηχανία της Ελλάδος με ιδρυτή τον Πρόδρομο Μποδοσάκη έχει περάσει τα τελευταία χρόνια στον έλεγχο του Υπερταμείου το οποίο αποτελεί μνημονιακός ''θεσμός''.
 

Τετάρτη 18 Μαΐου 2022

Η υπονόμευση της ελληνικής χαλυβουργίας. Αναξιοποίητο το τεράστιο απόθεμα σιδηρομεταλλεύματος της Ελλάδος άνευ υψικαμίνου.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς- τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Και η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, αποδίδοντας περιγραφικά τα όσα λέει ο Σ.Σοφιανόπουλος, πραγματοποιήθηκε το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. 

Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα, έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης και στο τέλος του κειμένου σημειώσεις για την καλύτερη πληροφόρηση των καλοπροαιρέτων αναγνωστών. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

Σημειώστε ότι το νόμισμα που αναφέρει ο Σ.Σ. είναι η δραχμή βέβαια (εν έτει 1996-97) εφόσον η χώρα δεν είχε ενταχθεί στο ευρώ ακόμη. Ωστόσο, τα συμπεράσματα είναι προφανή και χωρίς μετατροπή νομίσματος. 

Η ουσία της προσφοράς των λόγων του Σωτήρη Αρ. Σοφιανόπουλου

Ίσως κάποιος νομίζει ότι τα παρακάτω δεν έχουν καμμία αξία σε μια σύγχρονη παγκόσμια οικονομία στην οποία έχει επικρατήσει η χρηματοοικονομική και χρηματιστική οικονομία. Ωστόσο πιστεύουμε πως αυτό είναι ολότελα λανθασμένη τοποθέτηση. Οι βασικοί πυλώνες των Δημόσιων Οικονομικών όπως η πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, κτηνοτροφία, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, υδρενέργεια κλπ), η μεταποίηση-δευτορογενής παραγωγή και όλοι οι τομείς της βαρειάς βιομηχανίας θα αποτελούν -ίσως έως εσχάτων καιρών- την ραχοκοκαλιά της τοπικής, περιφερειακής και παγκόσμιας οικονομίας. Ποια υπερδύναμη, ποιά μεγάλη χώρα δεν έχει ανεπτυγμένη πρωτογενή παραγωγή, δευτερογενή και βαρειά βιομηχανία; Ποιά; 

Εκτός των άλλων για εμάς τους έλληνες η οικονομική ιστορία, η ιστορία της βιομηχανίας μας που καταστράφηκε συνειδητά απο εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς αποτελεί ένα μεγάλο μάθημα για να μην ξανασυμβούν τα ίδια όταν πάλι κάποτε μπορέσουμε να κτίσουμε εξαρχής την παραγωγική οικονομία που πρέπει στην χώρα μας. Αρκετά άλλωστε με τις ουδέτερες οπτικές περί της οικονομίας, τις φιλοευρωπαϊκές ή φιλοδυτικές των -ισμών: φιλελευθερισμού, σχολής του Σικάγου κλπ- που και αυτές μάς κατέστρεψαν. 

Ας σκεφτούμε κάποτε πρώτα και μόνον την Ελλάδα, τις οικονομικές της δυνατότητες, την ιστορία των προγόνων μας -που όταν άκμασαν βασίστηκαν στην οικονομική τους ανάπτυξη πρώτα- και το τι της πρέπει. 

**** 

Η υψικάμινος της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Το σχετικό άρθρο στο οποίο αναφέρομαι -σημειώνει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος- είναι απο την

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2022

Η διάλυση της εγχώριας βιομηχανίας και φαρμακοβιομηχανίας απο το κράτος. Η σκανδαλώδης εύνοια προς τις πολυεθνικές. Πυρόλυση λιγνίτη ως τεχνική αξιοποίησής του.Το προδοτικό σύστημα στην Ελλάδα: περιοριστικές διατάξεις για την αξιοποίηση εγχώριου πλούτου και πρόστιμα για όσο περισσότερο καταναλώνεις. Αυτοφυές καλάμι και αξιοποίησή του. Σωτήρης Σοφιανόπουλος.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως- αλλά και μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Το νόμισμα που αναφέρει ο Σ.Σ. είναι η δραχμή βέβαια εφόσον η χώρα δεν είχε ενταχθεί στο ευρώ ακόμη. Ωστόσο τα συμπεράσματα είναι προφανή και χωρίς μετατροπή νομίσματος. 
****

Το κράτος εχθρικό προς την εγχώρια παραγωγή και την βιομηχανία. 
 
Για να μπορέσει μια χώρα να μπει σε έναν ρυθμό αναπτύξεως συγκεκριμένο και χωρίς να παλινδρομούμε με παλαιούς νόμους πριν, με νέους τώρα, απαιτείται μια λογική. Φυσικό είναι να υπάρχει η εφορία αλλά οι αρχαίοι μας πρόγονοι λέγανε: ''πάν μέτρον άριστον''. Διότι η εφορία θα πάρει ένα μέρος απο αυτά που παράγει ο μέσος πολίτης. Όταν όμως αυτό το μέσο παραγωγής -που απο την μια πλευρά έχεις του εφοριακούς και σαν κράτος λες: ''φέρτε λεφτά'' και απο την άλλη αυτός ο οποίος παράγει τα χρήματα, δηλαδή η βιομηχανία, η βιομηχανική παραγωγή με νόμο -το κράτος- το καταστρέφει, τότε σαν κράτος και σαν κυβέρνηση είσαι παλιόνθρωπος, είσαι ψεύτης, είσαι προδότης. Και είδατε ό,τι μέσα σε 24-25 χρόνια στην Ελλάδα χάσαμε πάνω απο την μισή βιομηχανική μας παραγωγή -βλέπε ενδεικτικά εδώ, εδώ κι εδώ  (σημ:εννοεί απο το 1972 και μετά που ξεκίνησε η καταστροφή της ελληνικής βιομηχανίας με ανθελληνικούς νόμους) που στην Ελλάδα είχε ζήσει-επιβιώσει η βιομηχανία πάνω απο 50 χρόνια (η βιομηχανοποίηση της Ελλάδας είχε ξεκινήσει προπολεμικά, βλέπε Πρ.Μποδοσάκης, Μαλκότσης, ΧΡΩ.ΠΕΙ., Χαλυβουργική κλπ). 
 
Βάσει νόμων η διάλυση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας ευνοώντας σκανδαλωδώς τις πολυεθνικές φαρμάκου. 

Η δική μας βιομηχανία, η ΧΡΩ.ΠΕΙ. κε Χούντα, ήταν έτος ιδρύσεως 1883, δηλαδή μια βιομηχανία με ζωή 116 έτη (σημ: ως το 1997 που γράφεται η εκπομπή κι ενώ ήδη η ΧΡΩ.ΠΕΙ. με το νόμο των πανωτοκίων είχε περιέλθει στο κράτος). Πόσες βιομηχανίες ξέρετε στον κόσμο με ζωή 116 έτη; Θα έπρεπε στην Ελλάδα να προσέχουμε τις βιομηχανίες αυτές ως κόρην οφθαλμού. Κι αν ο βιομήχανος π.χ. ο Σοφιανόπουλος δεν είναι καλός, βγάλτε τον και βάλτε έναν καλόν βιομήχανο π.χ. τον κ.Χούντα αλλά όχι να κλείσει η βιομηχανία. Βιομηχανία δεν κλείνει πουθενά στον κόσμο. Εάν κλείσει βιομηχανία στην Ελλάδα ένεκα έλλειψης ικανοτήτων, ανταγωνισμού και λοιπά είναι κατανοητό. Αλλά στην Ελλάδα κε Χούντα καμία βιομηχανία δεν έκλεισε απο αυτά παρά με νόμους του ''ελληνικού'' κράτους. Επαναλαμβάνω οι βιομηχανίες στην Ελλάδα έκλεισαν με νόμους του ελληνικού κράτους (και εμπόδια που αυτο δημιούργησε). Διότι όταν κρατάς με νόμο τις τιμές των ελληνικών φαρμακευτικών προϊόντων καθηλωμένες επι 22 έτη πως θέλεις αυτή η βιομηχανία να επιβιώσει; (βλέπε εδώ) Ενώ ταυτόχρονα εισάγονταν οποιαδήποτε φάρμακα απο το εξωτερικό στην Ελλάδα (από εισαγωγείς) και το πωλούσαν ό,τι τιμή θέλανε; Έκανε δηλαδή κάποιος εισαγωγή για παράδειγμα του φαρμάκου Α κι έλεγε ο Γερμανός, ο Σουηδός, ο Αμερικανός κλπ το πουλάω 100 δρχ, έπαιρνε και το εμπορικό του κέρδος κι έλεγε στην αγορά 120 δρχ. και ο φαρμακοποιός είχε 30% επί του 120 οπότε γινόταν η τελική τιμή 156 δρχ. (σημ.ειπώθηκαν το 1997, 3 χρόνια πριν βάλουν την χώρα στην ευρωζώνη εξού και δρχ).

Το εγκατειλημμένο βιομηχανικό συγκρότημα της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Αυτό το ίδιο το προϊόν το παρήγαγε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. κάποτε με 20 δρχ, όταν το ξένο είχε κι αυτό 20 ή 25 δρχ αλλά το ξένο έφθασε -εξηγήσαμε- 156 δρχ τα 20 αυτά χρόνια με καθηλωμένες για τα ελληνικά φάρμακα τιμές - και το ελληνικό παρέμεινε στις 20 δρχ. Οπότε και ο φαρμακοποιός άνθρωπος και αυτός δεν προωθεί το φάρμακο των 20 δρχ να κερδίσει τις 6 δρχ απο τις 20 αλλά προωθεί το φάρμακο των 156 δρχ. για να κερδίσει. Αυτό όλο ήταν εις γνώσιν του ελληνικού κράτους. Το είπα επανειλλημμένα σε έλληνες υπουργούς αν δεν κάνετε ανακοστολόγηση και αύξηση τιμών των ελληνικών φαρμάκων θα διαλύσετε την ελληνική βιομηχανία και την διέλυσαν. 

Εγκατειλημμένα κτίρια της βιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ.