Οι χιλιάδες τόνοι φρούτων που πετιούνται στις χωματερές είναι πηγή πλούτου. Στα αποστακτήρια μπορούν να μετατραπούν σε οινόπνευμα και απο τα υποπροϊόντα μπορούν να παραχθούν ζωοτροφές. Το κράτος παρόν κι εδώ εμποδίζει την ανάπτυξη κρατώντας δια νόμου κλειστά τα αποστακτήρια 10 με 11 μήνες κατ' έτος. Β' μέρος

Το γεωργικό και βιοτεχνικό προϊόν -στον τομέα αυτό- μπορεί να πολλαπλασιαστεί με την αξιοποίηση των μοναδικών πλεονεκτημάτων της πατρίδος μας (εύκρατο κλίμα, μεγάλη παραγωγή φρούτων και ποιοτική υπεροχή τους, ο μύκητας στην Κρήτη που μπορεί να παράξει 19% οινόπνευμα) Σ.Σοφιανόπουλος Β' μέρος

Σε συνέχεια προηγούμενης αναρτησής μας σχετικά με την παραγωγή οινοπνεύματος και ποιοτικού οίνου, (βλέπε εδώ)  και μάλιστα, όπως σημειώνει ο Σωτ.Σοφιανόπουλος, αξιοποιώντας το μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα που έχουμε στην πατρίδα μας και ειδικότερα στην Κρήτη, ήτοι την ύπαρξη ενός μύκητα, ο οποίος μπορεί να παράγει οινόπνευμα έως και 19%, δίνουμε προέκταση στη μελέτη μας. 

Οδηγός μας στην προσπάθεια αυτή παραμένει το πόνημα του χημικού, ερευνητή και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. με παραγωγή άνω των 140 διαφορετικών ειδών-προϊόντων, από ορούς και φάρμακα έως πολεμικά τυφέκια και ταχύπλοα σκάφη κ.Σωτ.Σοφιανόπουλου, υπό τον τίτλο "Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία''. Επαναδημοσιεύουμε την τελευταία παράγραφο, που είχαμε επισυνάψει στην ανωτέρω σχετική ανάρτησή μας και παραθέτουμε στο τέλος του κειμένου κάποιες δικές μας σημειώσεις για την καλύτερη κατανόηση των όσων γράφει ο Σωτ.Σοφιανόπουλος.

''... Επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα όπου ευδοκιμούν απεριόριστα είδη φρούτων, θα είχαμε και την δυνατότητα, εάν είμασταν οργανωμένη και όχι προδομένη χώρα, να παράγουμε και ατελείωτες ποσότητες οινοπνεύματος. Επειδή ο κόσμος συγχέει την ζάχαρη με το μονοσάκχαρο των φρούτων, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η ζάχαρη είναι συνδυασμός δυο μονοσακχάρων. Στη Βραζιλία π.χ. όπου υπάρχει μεγάλη παραγωγή ζαχάρεως, παράγουν οινόπνευμα και το χρησιμοποιούν σαν καύσιμο για τα αυτοκίνητα. (βλέπε σχετική σημείωση στην προηγούμενη ανάρτηση)

Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει το εξής απίστευτο. Επειδή τα καλλυντικά και πρωτίστως τα ακριβά ποτά εμπεριέχουν οινόπνευμα φυσικής ζυμώσεως, το κράτος για να προστατεύσει -έτσι διατείνεται—την φορολογία του οινοπνεύματος ή των αντιστοίχων προϊόντων αυτού, κάνει το εξής προδοτικόν: απαγορεύει δια νόμου τη λειτουργία των αποστακτήρων παραγωγής οινοπνεύματος, όπως είναι το ούζο, και επιτρέπει αυτά να λειτουργούν μόνον ένα μήνα το χρόνο και εν συνεχεία πάνε οι εφοριακοί και τα σφραγίζουν. (1)

Τι θα έπρεπε να γίνεται όμως στην περίπτωση αυτή; Πριν προχωρήσω, αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος ότι μία επιχείρηση δεν μπορεί να ανοίγει 1 μόνο μήνα το χρόνο. Αντί λοιπόν οι εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι φρούτων που καταλήγουν στις χωματερές— και όλοι ξέρετε ότι οποιοδήποτε και αν είναι το φρούτο, έστω και κακό, περιέχει σάκχαρα,— θα έπρεπε να παράγει οινόπνευμα, εν συνεχεία να αποξηραίνεται σε ηλιακό ξηραντήριο (γιατί τα φρούτα συνήθως είναι καλοκαιρινά) [σχετικά με το ηλιακό ξηραντήριο διαβάστε εδώ ] και το υπόλοιπο του φρούτου δηλ. οι πρωτεΐνες και οι μη γλυκαντικοί υδατάνθρακες και η κυτταρίνη, θα έπρεπε να γίνονται ζωοτροφές. (2) Πετάμε δηλ. στις χωματερές πάνω από ένα εκατομμύριο τόνους φρούτα! Ας θυμηθούμε (και πρωτίστως οι ΠΑΣΟΚτζήδες) ότι κατηγορούσε ο Ανδρέας τις χωματερές και έλεγε ότι θα τις κλείσει, αλλά επί των ημερών του έγιναν περισσότερες.

Είναι λοιπόν φανερό ότι η δημιουργία χωματερών είναι η μεγαλύτερη προδοσία που μπορούσε να γίνει στη χώρα, γιατί είναι προτιμότερο να κερδίζεις λίγο, παρά να χάνεις πολλά. Αντιλαμβάνεσθε τι πλούτο θα είχε η πατρίδα μας αν είχε προχωρήσει στην επιστημονική εξέλιξη ποτών από διάφορα φρούτα της Ελλάδος. Ξέρετε όλοι ότι υπάρχουν ποτά τα οποία λέγονται ροδάκινο, αχλάδι, βερίκοκκο, αλλά δεν έχουν ίχνος από αυτά τα φρούτα μέσα τους, γιατί παράγονται σε χώρες που δεν ευδοκιμούν τα φυτά αυτά. Αυτή η ακατάσχετη εισαγωγή δεκάδων χιλιάδων φιαλών ποτών θα έπρεπε να είναι εξαγωγή πολλαπλάσια ελληνικών φρούτων ανά την υφήλιο.''

φώτο (μη διαθέσιμη): απο τα τσιπουράδικα του Βόλου, πριν πολλές δεκαετίες. Το ελληνικό κράτος που δήθεν κόπτεται για την ανάπτυξη διατηρεί δια νόμου κλειστά τα αποστακτήρια για 11 μήνες, ενώ δεν προέβει σε ενέργειες για τον εκσυχρονισμό τους, την ανάπτυξη της εν λόγω παραγωγής και την αξιοποίηση των στρατηγικών πλεονεκτημάτων που έχει η πατρίδα μας και σε αυτόν τον τομέα. Αντίθετα έχουμε πλημμυρίσει απο εισαγώμενο πάμφθηνο τσίπουρο αμφιβόλου ποιότητας. 

Στην Κρήτη, σε υψόμετρο 600 μέτρων υπάρχει μύκητας που μπορεί να παράξει οινόπνευμα μέχρι 19%. Αυτό δεν το γνώριζε ούτε ο Bayer. Η Ελλάδα θα μπορούσε να πρωτοπορεί στην παραγωγή οινοπνεύματος παγκοσμίως. Θα μπορούσε να παράγει οίνο κρητικό με 18% οινόπνευμα και να τιμάται πάνω απο 500 ευρώ η φιάλη. Απόλυτα εφικτή είναι και η παραγωγή οινοπνεύματος σαν καύσιμο αυτοκινήτου από την ζάχαρη. Τα τελευταία 10 χρόνια οι κυβερνήσεις κατέστρεψαν και την ελληνική βιομηχανία ζάχαρης. Σ.Σοφιανόπουλος, Α' μέρος

Σε πολλές απο τις αναρτήσεις μας έχουμε σημειώσει ότι η Ελλάδα προκειμένου να πετύχει αυτάρκεια σε βασικά γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και ακολούθως να αναδειχθεί σε εξαγωγός χώρα πρέπει να αξιοποιήσει τα στρατηγικά πλεονεκτήματα που διαθέτει όσον αφορά την θέση της στο γεωγραφικό χάρτη, το εύκρατο κλίμα της, το εδαφικό της ανάγλυφο κλπ. Σχετικά με την ανάγκη επίτευξης αυτάρκειας σε βασικά γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα βλέπετε εδώ. Αλλά και για το ότι η παραγωγή ζωοτροφών, προκειμένου να συντηρήσουμε την κτηνοτροφία μας, είναι τεράστια πηγή πλούτου διαβάστε εδώ.

Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε το κεφαλαιώδες θέμα ή μάλλον καλύτερα, που θα έπρεπε να είναι κεφαλαιώδες θέμα, των φρούτων και του οικνοπνεύματος που μπορεί να παραχθεί από αυτά. Ενώ λοιπόν η Ελλάδα, και στον τομέα αυτό έχει ασύγκρητο στρατηγικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες χώρες δυστυχώς λόγω των απίστευτα! εύστοχων κρατικών υπονομευτικών παρεμβάσεων έχει μείνει πίσω και στον τομέα αυτό και έχουμε χάσει την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσουμε επιχειρηματικά και οικονομικά. 

Οδηγός μας και στην προσπάθεια αυτή θα είναι το πόνημα του κ.Σωτ.Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'', ο οποίος σαν χημικός και ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. η οποία έφθασε να παράγει πάνω απο 140 διαφορετικά είδη, από ορούς και το πασίγνωστο αναλγητικό Αλγκόν (Algon) έως χειροβομβίδες, ρουκέτες και ταχύπλοα σκάφη.  

Παρακάτω παρουσιάζουμε τα πορίσματα μελετών του κ.Σ.Σοφιανόπουλου σχετικά με το θέμα και στο τέλος παραθέτουμε σημειώσεις που βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του θέματος. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

Φρούτα-Οινόπνευμα (ή κατά το επιστημονικότερο αιθυλική αλκοόλη) 

Αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω και ένας κάτοικος αυτής της χώρας που δεν ξέρει το οινόπνευμα. Το οινόπνευμα είναι ένα προϊόν ζυμώσεως των μονοσακχάρων και το υποπροϊόν των μυκήτων είναι το οινόπνευμα (1).

Στη φύση υπάρχουν βασικώς 3 ειδών μύκητες οι οποίοι κάνουν την παραγωγή οινοπνεύματος. Ο πρώτος αντέχει μέχρι σε διάλυμα 5-6% οινοπνεύματος και εν συνεχεία πεθαίνει μέσα στο οινόπνευμα που ο ίδιος παράγει. Ο δεύτερος μύκητας αντέχει σε διάλυμα περί 10%, και ο τρίτος αντέχει μέχρι 16%. Ο Bayer στην οργανική του χημεία αναφέρει ότι όταν ένα κρασί έχει οινόπνευμα περισσότερο του 16%, αυτό είναι πρόσθετο και δεν προέρχεται εκ της φυσικής ζυμώσεως του μονοσακχάρου του ή οποιουδήποτε άλλου φρούτου ή καρπού προς παραγωγήν οινοπνεύματος.

Υπάρχει όμως στην Κρήτη σε υψόμετρο άνω των 600 μέτρων ένας μύκητας ο οποίος μπορεί να παράγει οινόπνευμα μέχρι 19% και μετά να πεθάνει. Αυτό το μυστικό που και ο καθηγητής Bayer δεν εγνώριζε, μου το είπε ο καθηγητής Εμμανουήλ Βογιατζάκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2), που ηγείτο τότε του τμήματος της Ανόργανου και Χημικής Τεχνολογίας. Εκ του επωνύμου καταλαβαίνετε ότι επρόκειτο περί Κρητικού, γι' αυτό και το εγνώριζε. Αμφιβάλλω αν υπάρχουν Έλληνες έστω και Κρητικοί που γνωρίζουν αυτήν την πληροφορία. Ένα είναι όμως βέβαιον: ότι η πατρίδα μας, που θα μπορούσε να πρωτοπορεί σε όλον τον κόσμο μέχρι στιγμής στην παραγωγή οινοπνεύματος δεν έχει κάνει τίποτε. Θα μπορούσαμε π.χ. να παράγουμε ένα κρασί στην Κρήτη, το οποίο να έχει 18% οινόπνευμα και το οποίο θα μπορούσε να τιμάται π.χ. 500 ευρώ το μπουκάλι. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι έτσι όπως έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, οπωσδήποτε η παραγωγή αυτού του κρασιού θα ήταν απεριόριστη.(3) Πρώτον θα απέφερε μεγάλα οικονομικά οφέλη στην Ελλάδα και δεύτερον θα την έκανε διάσημη στον τομέα της οινοποιΐας.(4)

Επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα όπου ευδοκιμούν απεριόριστα είδη φρούτων, θα είχαμε και την δυνατότητα, εάν είμασταν οργανωμένη και όχι προδομένη χώρα, να παράγουμε και ατελείωτες ποσότητες οινοπνεύματος. Επειδή ο κόσμος συγχέει την ζάχαρη με το μονοσάκχαρο των φρούτων, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η ζάχαρη είναι συνδυασμός 2 μονοσακχάρων. Στη Βραζιλία π.χ. όπου υπάρχει μεγάλη παραγωγή ζαχάρεως (5), παράγουν οινόπνευμα και το χρησιμοποιούν σαν καύσιμο για τα αυτοκίνητα.(*)

(η συνέχεια σε επόμενη ανάρτηση)

 

Το Φαράγγι της Σαμαριάς βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Χανίων της δυτικής Κρήτης και το μεγαλύτερο μέρος του υπάγεται στον δήμο Σφακίων. Χωρίζει τον κύριο όγκο της οροσειράς των Λευκών Ορέων, από το βουνό τους στα δυτικά με κορυφή τον Βολακιά. Έχει δύο φυσικές εισόδους, με τη βόρεια (42 χιλιόμετρα από Χανιά) στο οροπέδιο Ομαλός και σε υψόμετρο 1.227 μέτρα, να οφείλει το όνομα Ξυλόσκαλο στην κατασκευή από κορμούς που παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την αρχική απότομη κάθοδο.

 ****

(*) Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τον Κρητικό Μιχάλη Καλογεράκη, ηλεκτρολόγο μηχανικό και ηλεκτρονικό καθώς και εφευρέτη να παρουσιάζει βιοκαύσιμο απο ζάχαρη. Παρακολουθήστε από το 27ο λεπτό.