Σε συνέχεια του
σχετικού μας άρθρου
για την αποπληρωμή του Χρέους που χρησιμοποιεί ως ένα ακόμη success
story η κυβέρνηση συνεχίζουμε την ανάλυσή μας. Είναι πραγματικά
θλιβερό ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας να μην παρουσιάζει βασικά δεδομένα, ανάλυση
κόστους-οφέλους, το καθαρό όφελος της πρόωρης αποπληρωμής αλλά να κάνει αναφορά
σε μεγέθη που δεν αντέχουν σε κριτική μόνον και μόνον για να εξυπηρετήσει το
επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης. Οι δηλώσεις αυτές δεν συνάδουν με αυτές
υπουργείου Εθνικής Οικονομίας αξιοπρεπούς χώρας.
Αναπάντητο το ερώτημα από τον Κυρ. Πιερρακάκη
για το ποιο είναι το «κόστος ευκαιρίας» των πόρων της αποπληρωμής
Από ποιους πόρους
γίνεται η πρόωρη αποπληρωμή του Χρέους; Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο
μας από: α. τα ταμειακά διαθέσιμα β. τα δημοσιονομικά πλεονάσματα τα
οποία προέρχονται από την υπερφορολόγηση γ.
από προηγούμενο δανεισμό (π.χ. ομόλογα, έντοκα γραμμάτια, λοιπές
χρηματοδοτήσεις κλπ) δ. από την
διαχείριση της ενδοετούς ταμειακής ρευστότητας ε. έσοδα χρηματοοικονομικών συναλλαγών (όπως: πωλήσεις συμμετοχών,
ιδιωτικοποιήσεις κλπ).
Αυτό που
δεν λέει στα short βίντεο του ο Κυρ.
Πιερρακάκης
είναι ότι αυτά τα χρήματα πλην του cash buffer,
του λεγόμενου «σκληρού μαξιλαριού»:
-θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για επενδύσεις στην καινοτόμο παραγωγή, σε υποδομές, σε κλάδους με υψηλή προστιθέμενη αξία αλλά και την μείωση της φορολογίας των ΜμΕ με την παροχή φορολογικών κινήτρων
