Η διάλυση της εγχώριας βιομηχανίας και φαρμακοβιομηχανίας απο το κράτος. Η σκανδαλώδης εύνοια προς τις πολυεθνικές. Πυρόλυση λιγνίτη ως τεχνική αξιοποίησής του.Το προδοτικό σύστημα στην Ελλάδα: περιοριστικές διατάξεις για την αξιοποίηση εγχώριου πλούτου και πρόστιμα για όσο περισσότερο καταναλώνεις. Αυτοφυές καλάμι και αξιοποίησή του. Σωτήρης Σοφιανόπουλος.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά -σε επαρχιακούς κυρίως- αλλά και μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. Το νόμισμα που αναφέρει ο Σ.Σ. είναι η δραχμή βέβαια εφόσον η χώρα δεν είχε ενταχθεί στο ευρώ ακόμη. Ωστόσο τα συμπεράσματα είναι προφανή και χωρίς μετατροπή νομίσματος. 

****

Το κράτος εχθρικό προς την εγχώρια παραγωγή και την βιομηχανία. 

 

Για να μπορέσει μια χώρα να μπει σε έναν ρυθμό αναπτύξεως συγκεκριμένο και χωρίς να παλινδρομούμε με παλαιούς νόμους πριν, με νέους τώρα, απαιτείται μια λογική. Φυσικό είναι να υπάρχει η εφορία αλλά οι αρχαίοι μας πρόγονοι λέγανε: ''πάν μέτρον άριστον''. Διότι η εφορία θα πάρει ένα μέρος απο αυτά που παράγει ο μέσος πολίτης. Όταν όμως αυτό το μέσο παραγωγής -που απο την μια πλευρά έχεις του εφοριακούς και σαν κράτος λες: ''φέρτε λεφτά'' και απο την άλλη αυτός ο οποίος παράγει τα χρήματα, δηλαδή η βιομηχανία, η βιομηχανική παραγωγή με νόμο -το κράτος- το καταστρέφει, τότε σαν κράτος και σαν κυβέρνηση είσαι παλιόνθρωπος, είσαι ψεύτης, είσαι προδότης. Και είδατε ό,τι μέσα σε 24-25 χρόνια στην Ελλάδα χάσαμε πάνω απο την μισή βιομηχανική μας παραγωγή -βλέπε ενδεικτικά εδώ, εδώ κι εδώ  (σημ:εννοεί απο το 1972 και μετά που ξεκίνησε η καταστροφή της ελληνικής βιομηχανίας με ανθελληνικούς νόμους) που στην Ελλάδα είχε ζήσει-επιβιώσει η βιομηχανία πάνω απο 50 χρόνια (η βιομηχανοποίηση της Ελλάδας είχε ξεκινήσει προπολεμικά, βλέπε Πρ.Μποδοσάκης, Μαλκότσης, ΧΡΩ.ΠΕΙ., Χαλυβουργική κλπ). 

 

Βάσει νόμων η διάλυση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας ευνοώντας σκανδαλωδώς τις πολυεθνικές φαρμάκου. 

Η δική μας βιομηχανία, η ΧΡΩ.ΠΕΙ. κε Χούντα, ήταν έτος ιδρύσεως 1883, δηλαδή μια βιομηχανία με ζωή 116 έτη (σημ: ως το 1997 που γράφεται η εκπομπή κι ενώ ήδη η ΧΡΩ.ΠΕΙ. με το νόμο των πανωτοκίων είχε περιέλθει στο κράτος). Πόσες βιομηχανίες ξέρετε στον κόσμο με ζωή 116 έτη; Θα έπρεπε στην Ελλάδα να προσέχουμε τις βιομηχανίες αυτές ως κόρην οφθαλμού. Κι αν ο βιομήχανος π.χ. ο Σοφιανόπουλος δεν είναι καλός, βγάλτε τον και βάλτε έναν καλόν βιομήχανο π.χ. τον κ.Χούντα αλλά όχι να κλείσει η βιομηχανία. Βιομηχανία δεν κλείνει πουθενά στον κόσμο. Εάν κλείσει βιομηχανία στην Ελλάδα ένεκα έλλειψης ικανοτήτων, ανταγωνισμού και λοιπά είναι κατανοητό. Αλλά στην Ελλάδα κε Χούντα καμία βιομηχανία δεν έκλεισε απο αυτά παρά με νόμους του ''ελληνικού'' κράτους. Επαναλαμβάνω οι βιομηχανίες στην Ελλάδα έκλεισαν με νόμους του ελληνικού κράτους (και εμπόδια που αυτο δημιούργησε). Διότι όταν κρατάς με νόμο τις τιμές των ελληνικών φαρμακευτικών προϊόντων καθηλωμένες επι 22 έτη πως θέλεις αυτή η βιομηχανία να επιβιώσει; (βλέπε εδώ) Ενώ ταυτόχρονα εισάγονταν οποιαδήποτε φάρμακα απο το εξωτερικό στην Ελλάδα (από εισαγωγείς) και το πωλούσαν ό,τι τιμή θέλανε; Έκανε δηλαδή κάποιος εισαγωγή για παράδειγμα του φαρμάκου Α κι έλεγε ο Γερμανός, ο Σουηδός, ο Αμερικανός κλπ το πουλάω 100 δρχ, έπαιρνε και το εμπορικό του κέρδος κι έλεγε στην αγορά 120 δρχ. και ο φαρμακοποιός είχε 30% επί του 120 οπότε γινόταν η τελική τιμή 156 δρχ. (σημ.ειπώθηκαν το 1997, 3 χρόνια πριν βάλουν την χώρα στην ευρωζώνη εξού και δρχ).

Το εγκατειλημμένο βιομηχανικό συγκρότημα της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Αυτό το ίδιο το προϊόν το παρήγαγε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. κάποτε με 20 δρχ, όταν το ξένο είχε κι αυτό 20 ή 25 δρχ αλλά το ξένο έφθασε -εξηγήσαμε- 156 δρχ τα 20 αυτά χρόνια με καθηλωμένες για τα ελληνικά φάρμακα τιμές - και το ελληνικό παρέμεινε στις 20 δρχ. Οπότε και ο φαρμακοποιός άνθρωπος και αυτός δεν προωθεί το φάρμακο των 20 δρχ να κερδίσει τις 6 δρχ απο τις 20 αλλά προωθεί το φάρμακο των 156 δρχ. για να κερδίσει. Αυτό όλο ήταν εις γνώσιν του ελληνικού κράτους. Το είπα επανειλλημμένα σε έλληνες υπουργούς αν δεν κάνετε ανακοστολόγηση και αύξηση τιμών των ελληνικών φαρμάκων θα διαλύσετε την ελληνική βιομηχανία και την διέλυσαν. 

Εγκατειλημμένα κτίρια της βιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Η υπονόμευση της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και η καταστροφή της από το ''κράτος'' των κυβερνώντων. Μια καινοτόμα, παραγωγική και κερδοφόρα επιχείρηση κλείνει προς όφελος μόνον των πολυεθνικών. Επιστολή-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου.

Το 1981 ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος, αποστέλλει στην εφημερίδα ''Το Βήμα'' του συγκροτήματος Λαμπράκη ένα εκτενές κείμενο-απάντηση στα υπονοούμενα και μομφές, προηγούμενου σχετικού άρθρου της εφημερίδος.

Μελετώντας αυτό το κείμενο-απάντηση ο αναγνώστης σήμερα, μπορεί ξεκάθαρα να καταλάβει το μεγάλο έργο που πρόσφερε τότε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. (και άλλες 300 μεγάλες βιομηχανίες μόνον στην Αττική) όχι μόνον από τις εξαγωγές με την εισροή συναλλάγματος αλλά και τις καινοτομίες, την υψηλή ποιότητα προϊόντων ανταγωνιστικών ή ανώτερων των ξένων πολυεθνικών, την απασχόληση ανθρώπινου δυναμικού, την αξιοποίηση επιστημόνων και παραγωγή έργου τους με εφευρέσεις/καινοτομίες, την ενίσχυση συνολικά της εθνικής οικονομίας, την συνεργασία με άλλες ελληνικές βιομηχανίες ώστε η χώρα μας να έχει επάρκεια σε βιομηχανικά ήδη και να μην χρειάζεται να τα εισάγει κλπ.

Παράλληλα, στο κείμενο-απάντηση ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος κατονομάζει ξεκάθαρα ποιοι και γιατί πολεμούν (πολέμησαν; διότι η ελληνική βιομηχανία έχει σχεδόν εκλείψει σήμερα) τις ελληνικές βιομηχανίες και εμποδίζουν την ανάπτυξη της υγειούς ελληνικής επιχειρηματικότητας.

Μελετώντας το κείμενο αυτό του Σωτήρη Σοφιανόπουλου μπορούμε να κατανοήσουμε, τουλάχιστον εν μέρη πως και γιατί κατέστρεψαν οι κυβερνώντες και οι εντολοδότες τους την ελληνική βιομηχανία. Φαίνεται πως και σήμερα, με κατεστραμμένη ολοσκερώς την οικονομία μας και την χώρα μας να έχει μετατραπεί σε χρεοδουλοπαροικία οι σχεδιασμοί που εφαρμόζει το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας είναι το ίδιο καταστρεπτικοί.

Λόγω της μεγάλης έκτασης του κειμένου-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου θα το αναρτήσουμε σταδιακά. Τα θέματα που πραγματεύεται, παράληλα με την απάντησή του προς την εφημερίδα είναι: Καταλληλότης ορρών, Οικονομικά της ΧΡΩ.ΠΕΙ., Ζωοτροφές, Πολεμική Βιομηχανία ΧΡΩ.ΠΕΙ., έρευνα επί της Σόγιας, Κοινωνική πολιτική, χρεώσεις Τραπεζών (ΕΤΕ) στη ΧΡΩ.ΠΕΙ.   

****

διαφημιστικό του περίφημου παυσίπονου Αλγκόν της ΧΡΩ.ΠΕΙ.

Το κείμενο-απάντηση του Σωτήρη Σοφιανόπουλου προς την εφημερίδα του συγκροτήματος Λαμπράκη έχει ως εξής:

Αξιότιμε κε Διευθυντά,

Εδιάβασα εις την έγκριτον εφημερίδα σας της 10.11.81 και εις την τελευταία σελίδα το άρθρο σας 650 αγωνιούν. Το περιεχόμενο με αναγκάζει να απαντήσω διότι ουσιαστικά αναφέρεται στο πρόσωπό μου. Θα πρέπει κάποτε σε συτόν τον τόπο να γράφεται η αλήθεια και όχι ότι οι καιροί υπαγορεύουν δια άλλους σκοπούς. 

Εμείς που πάντοτε και δη πει 100 χρόνια πολυ υπεύθυνα χειριστήκαμε αυτά τα θέματα με μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση παγκοσμίως, διότι τα προϊόντα ΧΡΩ.ΠΕΙ. εξάγονται σε πολλές χώρες του κόσμου, δεν δίνουμε το δικαίωμα σε κανέναν να λασπολογεί εις βάρος