Οι τεράστιες ποσότητες των υδάτων θα αξιοποιηθούν απο τη δημιουργία τεχνητών λιμνών. Απο το κάτω μέρος του φράγματος θα γίνει αξιοποίηση της ιλύς (λάσπης που περιέχει αζωτούχα προϊόντα) για τον εμπλουτισμό των χωραφιών. Η βιομηχανία αζωτούχων λιπασμάτων αξιοποιεί την υδρενέργεια των ποταμών γι' αυτό στοχοποιήθηκε και απο τη Σύμβαση Cooper με την παραχώρηση του Αχελώου. Σ.Σοφιανόπουλος, Β' μέρος

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας είχαμε αναφερθεί εκτενώς στις υδροδυναμικές ικανότητες της πατρίδας μας βασιζόμενοι στο πόνημα του πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η Πολιτική τους σημασία''. Είχαμε κάνει τότε μια εκτενή παρουσίαση για τα ύδατα και νερά της Ελλάδος, την οποία μπορείτε να μελετήσετε εδώ. 

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την παρουσίαση στο ίδιο θέμα σχετικά με τα νερά και τις δυνατότητες άρδευσης των αρόσιμων αλλά και μη, εκτάσεων που μπορεί να οδηγήσει στον πολλαπλασιασμό του γεωργικού και κτηνοτροφικού Α.Ε.Π. 

Οδηγός μας στην προσέγγιση αυτή θα είναι το ανωτέρω πόνημα του Σ. Σοφιανόπουλου και συγκεκριμένα η ενότητα ''Νερό και Άρδευση''. Θα παρατηρήσετε ότι ο έγκριτος επιστήμονας Σ.Σοφιανόπουλος κάνει αναφορές και σε πολλά άλλα θέματα που χρήζουν ειδικότερης παρουσίασης. Ωστόσο, σε πρώτο στάδιο εστιάζουμε στα θέματα που αφορούν στις υδροδυναμικές δυνατότητες της πατρίδας μας και τα άλλα θα αναπτυχθούν σε μελλοντικές αναρτήσεις.

Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold  είναι δικές μας προκειμένου να βοηθήσουμε τον αναγνώστη να εστιάσει σε βασικά σημεία. Στο τέλος της ανάρτησης καταχωρούμε σημειώσεις που βοηθούν τον αναγνώστη να αντιληφθεί καλύτερα το θέμα. 

Γράφει ο Σ. Σοφιανόπουλος (σε συνέχεια της ανάρτησης εδώ)

'''Οπως έλεγε ο Δημοσθένης «δει δη χρημάτων, ω άνδρες Αθηναίοι, και άνευ χρημάτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων», (1) επομένως αντικειμενικός σκοπός μας είναι η εξεύρεση αυτών των χρημάτων που μόνο δια της γεωργοκτηνοτροφικής παραγωγής δύναται να γίνει. Και για να εξελιχθεί η γεωργοκτηνοτροφική μας παραγωγή, πρέπει να εκμεταλλευθούμε στο έπακρο τον υδάτινο πλούτο της Ελλάδος. Δεν θα πρέπει, ει δυνατόν, οι ατέλειωτες ποσότητες των υδάτων να καταλήγουν το χειμώνα στη θάλασσα, αν προηγουμένως δεν έχουν γεμίσεις τις χιλιάδες λίμνες που πρέπει να κατασκευαστούν. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει στα ποτάμια να δημιουργηθούν φράγματα και όταν η λίμνη γεμίσει, τότε να υπερχυλίζει, για να συνεχίσει το ποτάμι τον ρου του. Βεβαίως, πρέπει να γίνει έτσι το φράγμα, ώστε να υπάρχει δυνατότης στο κάτω του μέρος να μπορούν να ανοίγουν πόρτες, για να φεύγει η ιλύς (λάσπη). Αυτό βεβαίως μπορεί να γίνει και με ειδικό σύστημα όπου αυτό το χώμα (λάσπη) να βγαίνει στην επιφάνεια, και αφού ξεραθεί σε ειδικούς χώρους να εμπλουτίζονται χωράφια με φτωχά εδάφη, διότι η ιλύς αυτή των ποταμών είναι πολύ εμπλουτισμένη με αζωτούχα προϊόντα, (2) άρα είναι καλά λιπασμένη.
                                                                           ***

το φράγμα του ποταμού Λάδωνα στην Αρκαδία (1950-55)

(*)  Το Φράγμα του ποταμού Λάδωνα (βρίσκεται στα όρια των νομών Αχαΐας και Αρκαδίας) είναι κατασκευασμένο στην περιοχή Πήδημα, σε υψόμετρο 422,40m και έχει ύψος 56m, πλάτος στέψης 3,4m, μήκος 101,5m, ενώ συγκεντρώνει 49.000.000 κυβικά μέτρα νερού. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1954, στα πλαίσια ιταλικών πολεμικών αποζημιώσεων. Ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός Λάδωνας της Δ.Ε.Η., βρίσκεται στην περιοχή Κάτω Σπάθαρι (της Δημοτικής Ενότητας Τροπαίων), σε απόσταση 6 χλμ από την Εθνική οδό Τριπόλεως-Πύργου. Ο Σταθμός λειτουργεί με τα νερά της τεχνητής Λίμνης, που δημιουργήθηκε με την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Λάδωνα. Το νερό από το φράγμα διοχετεύεται στους υδροστροβίλους των δύο ηλεκτρογεννητριών του εργοστασίου, με σήραγγα μήκους 8.620 μ.

                                                                          ***

Είναι δύσκολο στον απλό άνθρωπο να καταλάβει το θέμα του λιπάσματος, αλλά η αύξηση του αριθμού των ζώων αυξάνει και τα κόπρανα των ζώων που εμπλουτίζουν το χώμα με βιολογικό λίπασμα. Πρέπει να ξέρουμε ότι η Ολλανδία είναι μία μικρή χώρα 3,5 φορές μικρότερη της Ελλάδος, η οποία όμως έχει καταφέρει δια των 50 εκατομμυρίων τόνων ζωικών κοπράνων ετησίως να μετατρέψει τα αλμυροχώραφά της (διότι μεγάλο μέρος της είναι υπό την επιφάνεια της θάλασσας) σε υγιέστατο έδαφος στο οποίο καταφέρνουν και διαβιώνουν τουλάχιστον 7 εκατομμύρια αγελάδες. Πρέπει να γίνουν ειδικές επιστημονικές μελέτες και να μπουν σε ειδικό χάρτη τα παράκτια ύδατα και οι ποσότητες αυτών. Π.χ. πόσο νερό βγαίνει από τον Παρνασσό στην περιοχή της Ιτέας και αυτό πώς μπορούμε να το συλλέξουμε; Η περισυλλογή του ύδατος θα μας δώσει και πάρα πολλά υδροηλεκτρικά έργα που θα μας καταστήσουν αυτάρκεις και εξαγωγείς ηλεκτρικού ρεύματος σε τόσο φθηνές τιμές που κανένας δεν θα μπορέσει να μας συναγωνισθεί. Εδώ θα πρέπει να προσθέσω ότι πρέπει να γίνει καλωδιακή διασύνδεση όλων των νήσων του Ιονίου και του Αιγαίου μεταξύ τους και με την ηπειρωτική χώρα, ώστε το αιολικό δυναμικό του Αιγαίου, που είναι κατά μέσον όρο σε ταχύτητες ανέμου ίσο με τουλάχιστον 9 μέτρα το δευτερόλεπτο επί ετησίας βάσεως, να μην πηγαίνει χαμένο και να τροφοδοτεί σιγά σιγά όλη την Ελλάδα, ώστε να καταργηθούν οι θερμικοί παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος από πετρέλαιο.

Επίσης η Κρήτη μας είναι το σπουδαιότερο σημείο της Γης, ελέγχει Δαρδανέλλια, Σουέζ και Γιβραλτάρ και ενώνει 3 ηπείρους, δηλ. Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Έχει δε τόσα πολλά νερά, που κανένας δεν ξέρει πόσα. Έγινε μάλιστα μία μελέτη στο παρελθόν να μεταφερθούν τα νερά της Κρήτης στο Ισραήλ. (3) Είναι δε και ένα μέρος που μπορεί να κάνει ειδικό κρασί, διότι ζεί 4ος μύκητας μετά τα 600 μέτρα υψόμετρο, ο οποίος αντέχει σε ποσοστό οινοπνεύματος μέχρι και 19%. Πέραν αυτού το υψόμετρο και η υγρασία και η ζέστη είναι οι προϋποθέσεις για την παραγωγή καφέ. Από όλα αυτά τίποτε δεν έχει γίνει και βρισκόμαστε ακόμη σε σημείο πρωτογονισμού. Να λάβετε υπόψη σας ότι μεταξύ Χανίων και Ρεθύμνης υπάρχει μία λίμνη, όπου είναι τόσο μεγάλη η εναλλαγή του νερού, μπαίνει το νερό από τα ΝΑ της σύνορα και χάνεται σε βάραθρα στα ΒΔ της, ώστε το νερό είναι πεντακάθαρο. Πόσο νερό μπαίνει και πόσο νερό βγαίνει ουδείς γνωρίζει. Πρέπει αυτά τα βάραθρα να κλείσουν όλα και πρώτα πρέπει να κλείσουν τα 2 βάραθρα της λίμνης Υλίκης, που είναι της τάξεως των 50.000 κυβικών ωριαίως. Η Υλίκη γενικώς είναι χωρητικότητας 300.000.000 κυβικών μέτρων.

Έκθεση Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος: ''...η Ε.Κ.Τ. αγόρασε ελληνικά ομόλογα σε χαμηλή τιμή στη δευτερογενή αγορά, αλλά ζήτησε η Ελλάδα να καταβάλλει το πλήρες ποσό. Η Ε.Κ.Τ. αρνήθηκε τη συμμετοχή της στην αναδιάρθρωση του χρέους...το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισημαίνει ότι οι ''διασώσεις'' προφύλαξαν τον τραπεζικό κλάδο απο απώλειες μεταφέροντας ποσά δημοσίου χρέους απο τους ισολογισμούς του ιδιωτικού τομέα σε εκείνους του δημοσίου...'' συνέχεια Γ' μέρους

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε και ολοκληρώνουμε την παρουσίαση του Τρίτου Κεφαλαίου της έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Για να μελετήσει κάποιος το πρώτο τμήμα του Τρίτου Κεφαλαίου της Έκθεσης μπορεί να δεί εδώ

Για την παρουσίαση του Πρώτου Κεφαλαίου της έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος μπορείτε να μελετήσετε εδώ: ενώ για την παρουσίαση του Δεύτερου Κεφαλαίου της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος μπορείτε να μελετήσετε εδώ: 

                                                                               ***

Είναι αλήθεια πως η Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος έκανε εξαιρετική δουλειά -επιστημονικά- και με τα πορίσματά της καταρρίπτει την προπαγάνδα τόσο της τρόϊκας εξωτερικού (δανειστές) όσο και της τρόϊκας εσωτερικού (μνημονιακά κόμματα, στρατευμένους μεγαλοδημοσιογράφους κλπ). Προφανώς η αλήθεια ενοχλεί γι' αυτό και ο νέος Πρόεδρος της Βουλής Νικόλαος Βούτσης, όπως καταγράφουν και τα μ.μ.ε. με εντολή του πρωθυπουργικού επιτελείου αποφάσισε στις 12.11.2015 -λίγες ημέρες πριν δηλαδή- την λήξη των εργασιών της Επιτροπής η οποία αποτελείτο απο επιφανείς καθηγητές οικονομολόγους, διεθνολόγους, πολιτικούς επιστήμονες όπως ο κ. Eric Toussaint (καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και της Γαλλίας), ο κ. Cephas Lumina (καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και ανεξάρτητος εισηγητής της ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα), ο κ. Olivier De Schutter (καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λουβαίνης) κ.α.  

Ωστόσο πριν την κατάργηση της απο τα μνημονιακά κυβερνώντα κόμματα, η Επιτροπή Αλήθειας έχει καταφέρει να κάνει αρκετή δουλειά δίνοντας στη δημοσιότητα όχι μόνον την Έκθεση της για το Δημόσιο Χρέος αλλά και τα πορίσματα της Επιτροπής για το 3ο Μνημόνιο. Τόσο τη συνέχεια της έκθεσης για το Δημόσιο Χρέος όσο και τα πορίσματα για το 3ο Μνημόνιο θα αναρτήσουμε σταδιακά σε επόμενες αναρτήσεις.  (Δείτε στο τέλος της ανάρτησης την κατάπτυστη απόφαση κατάργησης της Επιτροπής απο τον νυν Πρόεδρο της Βουλής).

                                                                                ***

Το παρόν τμήμα του Τρίτου κεφαλαίου της έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος αναφέρεται στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των ιδιωτών πιστωτών.

Αναλυτικότερα (οι επισημάνσεις με bold και οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας προκειμένου να διευκολύνουμε τον αναγνώστη να εστιάσει στα βασικότερα σημεία της έκθεσης):   

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.)

-Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγόρασε ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά. 

Τον Μάιο του 2010 η ΕΚΤ θέσπισε το Πρόγραμμα Αγοράς Τίτλων (Securities Markets Programme, SMP). Σύμφωνα με τους όρους αυτής της απόφασης, απο τον Μάιο του 2010 έως τον Σεπτέμβριο του 2012, η ΕΚΤ αγόρασε στη δευτερογενή αγορά ομόλογα του δημοσίου αξίας άνω των 210 δις ευρώ, που είχαν εκδοθεί απο την Ιταλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα. Το ανεξόφλητο ποσό στις 29 Μαίου 2015 ανερχόταν σε 138,1 δις ευρώ, απο τα οποία τα 27 δις οφείλονταν απο την Ελλάδα. 

-Η Ε.Κ.Τ. είναι ο μεγαλύτερος βραχυπρόθεσμος και μεσοπρόθεσμος πιστωτής της Ελλάδας. 

Μετά το ΕΤΧΣ και το ΔΝΤ, ο τρίτος μεγαλύτερος πιστωτής της Ελλάδας είναι η ΕΚΤ, στην οποία τον Απρίλιο του 2015 η Ελλάδα παρουσιάζεται ότι χρωστά 27 δις ευρώ. Ωστόσο κανένας  άλλος πιστωτής δεν έχει εξίσου υψηλές απαιτήσεις από την Ελλάδα μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, ούτε το ίδιο το ΔΝΤ. Η Ελλάδα πρέπει να καταβάλει 6,7 δις ευρώ στην ΕΚΤ και σε άλλες κεντρικές τράπεζες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών μέσα στο 2015 και 23 δις την επόμενη πενταετία. 

-Η Ε.Κ.Τ. αγόρασε ελληνικό χρέος στη δευτερογενή αγορά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ιδιωτικών ευρωπαϊκών τραπεζών. 

Η ΕΚΤ χρησιμοποίησε το Πρόγραμμα Αγοράς Τίτλων για αντιδημοκρατικούς σκοπούς, επεμβαίνοντας στην κρατική κυριαρχία ευρωπαϊκών κρατών μελών και ενεργώντας ενάντια στο Σύνταγμά τους μεταξύ Μαΐου 2010 και Ιουλίου 2012, όταν υποκαταστάθηκε από το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά (OMT). Η απόφαση αυτή εξυπηρέτησε τα συμφέροντα του ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού τομέα, επιτρέποντας στις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες να μειώσουν την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα. 

Έκθεση Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος: ''...κάποιες απο τις πιστώτριες χώρες αποκόμισαν κέρδος απο τα δάνεια. Δανείζονταν με χαμηλότερο επιτόκιο απο εκείνο με το οποίο δάνειζαν την Ελλάδα...τα δάνεια παρουσιάσθηκε ότι θα χρησιμοποιούνταν σε μισθούς και συντάξεις ενώ χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή του χρέους...'' Γ' μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την παρουσίαση της προκαταρκτικής έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Όπως έχουμε σημειώσει και σε προηγούμενες αναρτήσεις μας πρόκειται για τα πρώτα πορίσματα πολυεθνικής επιτροπής οικονομολόγων, πολιτικών επιστημόνων, διεθνολόγων κλπ υπό την προεδρία της τότε Προέδρου της Βουλής κας Ζωής Κωνσταντοπούλου που αποδεικνύουν ότι το Δημόσιο Χρέος είναι όχι μόνον μη βιώσιμο, αλλά αθέμιτο, παράνομο και επονείδιστο.  

Σχετικά με την μελέτη του Πρώτου Κεφαλαίου της εν λόγω Επιτροπής για το Δημόσιο Χρέος μπορείτε να δείτε εδώ, ενώ για την μελέτη του Δευτέρου Κεφαλαίου μπορείτε να μελετήσετε εδώ.

Με την σημερινή μας ανάρτηση θα ασχοληθούμε με ένα τμήμα του Τρίτου Κεφαλαίου της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος το οποίο φέρει τον τίτλο: ''Ελληνικό δημόσιο χρέος ανά πιστωτή το 2015''.   

Συνοπτικά στην έκθεση σημειώνονται τα κάτωθι: 

-Οι θεσμοί που συγκρότησαν την Τρόικα είναι ταυτόχρονα οι κύριοι πιστωτές της Ελλάδας και ασκούν μεγάλη πίεση απο κοινού προκειμένου να εξασφαλίσουν την αποπληρωμή του χρέους.

-Η πλειονότητα των δανείων απο τα πακέτα διάσωσης χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων χρεών. Περίπου 10% του πακέτου διάσωσης χρησιμοποιήθηκε για την χρηματοδότηση του προϋπολογισμού. 

Αναλυτικότερα (οι επισημάνσεις και υπογραμμίσεις με bold είναι δικές μας προκειμένου ο αναγνώστης να εστιάσει σε κάποια απο τα βασικά σημεία): 

Διμερή Δάνεια 

-Τα διμερή δάνεια αναλήφθηκαν στις 9 Μαίου 2010 και εκταμιεύτηκαν σε έξι τριμηνιαίες δόσεις. Οι συνολικές εκταμιεύσεις έφτασαν τα 52,9 δις ευρώ. 

-Τα διμερή δάνεια τέθηκαν σε ισχύ απο τη Συμφωνία μεταξύ των Πιστωτών (Inter creditor Agreement) σε συνδυασμό με τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης (Loan Facility Agreement). Ο δηλωμένος λόγος της χορήγησης αυτών των δανείων με υψηλό επιτόκιο ήταν ότι δήθεν κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε σαν ''κίνητρο για να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατό [η Ελλάδα] στη χρηματοδότηση απο τις αγορές''.

-Εξαιτίας αυτής της πολιτικής επιλογής, η Ελλάδα κατέβαλε στα κράτη μέλη τόκους ύψους 2,614 δις ευρώ μέχρι τον Μάρτιο του 2012. Το αρχικό επιτόκιο ήταν επαχθές. Το ύψος του ορίστηκε στο ύψος του 3μηνου επιτοκίου Euribor συν 300 μονάδες βάσης επιπλέον επιβάρυνση για τα πρώτα τρία χρόνια. Με την κορύφωση του Euribor στο 1,609%, τον Αύγουστο του 2011, το επιτόκιο των διμερών δανείων ξεπέρασε το 4,6%. Κάποιες από τις πιστώτριες χώρες αποκόμισαν κέρδος απο τα δάνεια, λόγω του ότι δανείζονταν με χαμηλότερο επιτόκιο απο εκείνο με το οποίο δάνειζαν την Ελλάδα. Η σταδιακή ελάφρυνση των επιτοκίων, που σήμερα βρίσκονται στο Euribor συν 50 μονάδες βάσης, αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι οι αρχικοί όροι ήταν τοκογλυφικοί. 

-Τα δάνεια παρουσιάσθηκε ότι θα χρησιμοποιούνταν για να βοηθήσουν το ελληνικό δημόσιο να καταβάλλει μισθούς και συντάξεις. Ενδεικτική αυτής της παρουσίασης είναι η δήλωση του τέως Προέδρου του Eurogroup, κ.Γιούνκερ, οτι οι εκταμιεύσεις δήθεν χρησιμοποιούνταν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την καταβολή μισθών και συντάξεων και την εξόφληση προμηθευτών του δημοσίου. Ωστόσο, αυτός ο ισχυρισμός είναι παραπλανητικός. Τα διμερή δάνεια χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την αποπληρωμή του χρέους: μεταξύ Μαΐου 2010 και Σεπτεμβρίου 2011, το 86% των δανείων χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους. Τα υπόλοιπα δεν χρησιμοποιήθηκαν καν στο σύνολό τους για την στήριξη του προϋπολογισμού, αλλά για τη δημιουργία του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. 

''Η αποικιακή σύμβαση εκχώρησης του Αχελώου και των ηλεκτροβόρων βιομηχανιών με τον αναγκαστικό Νόμο 2220 της 14-17.2.1940 ή Σύμβασης Cooper''. Σταύρος Ν.Σταυρόπουλος

Στο 8ο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού ''Ανταίος'', το οποίο δημοσιεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1945 -μεταξύ άλλων σημαντικών άρθρων- παρουσιάζεται το άρθρο του μηχανικού Σταύρου Ν. Σταυρόπουλου με τον τίτλο: ''Η υδρενεργειακή αξιοποίηση και ο αναγκαστικός νόμος 2220/1940''. Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται στην αποικιοκρατικού τύπου Σύμβαση Cooper. 

[Σημειώνουμε ότι το επιστημονικό περιοδικό ''Ανταίος'' κυκλοφορήθηκε για πέντε χρόνια, από το 1945 έως το 1951, υπήρξε έκφραση της επιστημονικής εταιρείας μελέτης νεοελληνικών προβλημάτων ''Επιστήμη-Ανοικοδόμηση'' με γενικό γραμματεά τον Πρύτανη του Πολυτεχνείου Νικ. Κιτσίκη. Διευθυντής του ''Ανταίου'' υπήρξε για κάποια χρόνια και ο σπουδαίος οικονομολόγος-νομικός Δημήτριος Μπάτσης. Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2014/08/blog-post_12.html ]

Το άρθρο του μηχανικού Σταύρου Σταυρόπουλου τιτλοφορείται: ''Η υδρενεργειακή αξιοποίηση και ο αναγκαστικός νόμος 2220/1940''.

επιστημονικό περιοδικό ''Ανταίος''

Ο συγγραφέας κάνει την εισαγωγή του άρθρου του εώς εξής: 

-από βιβλία, άρθρα, δημοσιεύσεις οι αναγνώστες γνωρίζουν ότι έχουμε ανεκμετάλλευτα δυο μεγάλα ποτάμια τον Αλιάκμονα και τον Αχελώο, τον Εύριπο που δεν έχει αρκετά μελετηθεί και απάνω από είκοσι διάφορα ποτάμια, παραποτάμια και λίμνες που όλα μαζί χωρίς τους λιγνίτες μπορεί να μάς δώσουν πολύ πάνω από τρία δισεκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας το χρόνο κι αυτές συνδυασμένες με τις δυνατότητες του υπεδάφους και την ελληνική δουλειά, αυξάνουν αξιόλογα το εθνικό εισόδημα. 

-στη συνέχεια ο μηχανικός Σταύρος Σταυρόπουλος παρουσιάζει την ανάλυσή του για το πως θα γίνει η αξιοποίηση των υδραυλικών δυνάμεων της πατρίδος μας, η αξιοποίηση της Στυμφαλίας λίμνης, η υδρολίπανση των σταφιδάμπελων της Βόχας, η μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος στη Θεσσαλονίκη με την αξιοποίηση του βάλτου Λίσε, την ίδρυση μικρής μεταλλουργίας 30.000 τόνων ηλεκτρικού σίδερου στην Αμφίπολη ή τη Στρατονίκη, τη χρήση του Αλιάκμονα ποταμού για τις μεταλλουργικές βιομηχανίες, τη σύσταση βιομηχανιών αλουμινίου, αζωτικών λιπασμάτων και σόδας. 

Επιπλέον, προσεγγίζει το θέμα της οργάνωσης των λιγνιτορυχείων Κύμης, Αλιβερίου, Περιστερίου Αττικής και Ζέλι Βοιωτίας, της αξιοποίησης του Αχελώου κυρίως στις θέσεις ενεργειοληψίας στα Κρεμαστά, Πρεβέντζα και Κριεκούκι, την παραγωγή αλουμινίου κοντά στον Αχελώο διότι στη Δωρίδα βρίσκονται τα πλουσιότερα κοιτάσματα βωξίτη, την παραγωγή αζωτικών λιπασμάτων από τον Αχελώο που έχει επιτακτική ανάγκη η γεωπονία μας κλπ.

Απο το σημείο αυτό ο μηχανικός Στ. Σταυρόπουλος αρχίζει την παρουσίαση και τον σχολιασμό της Σύμβασης Cooper, η οποία υπήρξε και υπάρχει μνημείο αποικιοκρατικού τύπου σύμβασης. Γράφει ο έγκριτος και ευπατρίδης μηχανικός:

-Αυτό το σχέδιο όμως (εννοεί τα ανωτέρω σχέδια που παραθέσαμε συνοπτικά), προσκρούει τυπικά στο Νόμο 2220 της 14-17.2.1940 με τον οποίο εκυρώθη η, κυριολεκτικά αποικιακή, σύμβαση εκχώρησης του Αχελώου και των ηλεκτροβόρων βιομηχανιών στην Αμερικανική ομάδα Hellenic Hydroelectric and Metallurgical Corporation με σύμπραξη των εταιριών Hugh L.Cooper and Co και Chemical Construction Corporation. Οι κακές γλώσσες λένε, ότι η αμερικανική αυτή ομάδα είναι τόσο αμερικάνικη, όσο σεις και εγώ και ότι ο δυστυχισμένος ο Κούπερ ανάμιξε το όνομα του σαν κατασκευαστής, μη ξέροντας ότι έχει να κάνει με τετραπερασμένους φιναντσιέρηδες του τύπου Βελγικού Ομίλου, τούτο όμως δε θα το πάρουμε υπόψη. Θα εξετάσουμε τη σύμβαση, σαν σύμβαση, και σαν οι αντισυμβαλλόμενοι προς το Ελληνικό δήμόσιο, να ήσαν σοβαροί επιχειρηματίες. 

Σύμβαση Cooper: ''Το ξένο κεφάλαιο συνδύασε την εκμετάλλευση των ενεργειακών δυνάμεων και μεταλλευτικών υλών της πατρίδας μας με μονοπωλιακά προνόμια. Η Σύμβαση Cooper ήταν ένα βήμα ακόμα προς την πλήρη οικονομική υποδούλωση της χώρας.'' Δημ.Μπάτσης 'Α Μέρος

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας -βασιζόμενοι πάντα στο σπουδαίο πόνημα του Δ. Μπάτση: ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα'' έχουμε ασχοληθεί με το θέμα της Υδρενεργειακής Αξιοποίησης των υδραυλικών δυνάμεων της πατρίδας μας. Μπορείτε εδώ να μελετήσετε http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/01/blog-post_21.html το Α' μέρος όπου ο Δ. Μπάτσης σημειώνει πως: ''τα γενικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά της χώρας είναι ευνοϊκά για την εκμετάλλευση των πηγών της υδραυλικής ενέργειας'' ενώ εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/03/cooper-cooper.html μπορείτε να μελετήσετε το Β' μέρος όπου ο συγγραφέας τονίζει πως: ''Οι ξένες εταιρείες μελέτησαν συστηματικά τις υδροδυναμικές δυνατότητες της πατρίδας μας. Το ξένο κεφάλαιο -με την Σύμβαση Cooper- συνδύασε την εκεμτάλλευση των ενεργειακών δυνάμεων και μεταλλευτικών υλών της πατρίδας μας με μονοπωλιακά προνόμια. Η Σύμβαση Cooper ήταν ένα βήμα ακόμα προς την πλήρη οικονομική υποδούλωση της χώρας''. Στο τρίτο μέρος εδώ http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/09/5.html ο Δ.Μπάτσης τονίζει πως: ''Η συνολική ενεργειακή δύναμη απο τις υδραυλικές δυνάμεις της πατρίδας μας ξεπερνάει τα 5 δισεκατομμύρια χιλιοβάτ το χρόνο. Αυτή η ενεργειακή βάση είναι ικανή να στηρίξει βαρειά βιομηχανία στον τόπο μας.''

Για μια συνοπτική παρουσίαση των οραμάτων του Δ. Μπάτση για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και απόκτησης βαρειάς βιομηχανίας αλλά και της τραγικής εξέλιξης της πορείας της ζωής του, με την εκτέλεσή του από τις ξένες δυνάμεις μπορείτε να μελετήσετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2014/08/blog-post_12.html

                                                                              ***

Με την παρούσα ανάρτηση ξεκινάμε μια μελέτη σχετικά με το Νομικό καθεστώς εκμετάλλευσης των υδραυλικών δυνάμεων. Η μελέτη του νομικού καθεστώτος είναι εξαιρετικά σημαντική δεδομένου ότι δι' αυτού του τρόπου και των νομικών κενών που υπήρχαν, όσον αφορά την προστασία των υδραυλικών δυνάμεων της πατρίδας μας υπογράφτηκε η Σύμβαση Cooper διάρκειας 70 χρόνων και η οποία προέβλεπε δικαιώματα υδροδυναμικής εκμετάλλευσης του Αχελώου καθώς και όπως διαβάζουμε στο Β' μέρος της Σύμβασης, σελ. 421 και στο άρθρο 52:

"...ἱδρύσῃ ἐν Ἑλλάδι βιομηχανικάς ἐγκαταστάσεις ἠλεκτρομεταλλουργίας και ἠλεκτροχημίας, μέ τό δικαίωμα να παράγῃ ἐν αὐταῖς τά ἐν ἂρθρῳ 56ῳ τῆς παρούσης συμβάσεως ὁριζόμενα προϊόντα ἂνευ οὑδενός οἱουδήποτε περιορισμοῦ ὃσον ἀφορᾷ τήν ποσότητα αὐτῶν, τήν ἐφαρμοζομένης μέθοδον παρασκευῆς, παραγωγῆς, κατεργασίας, χρησιμοποιήσεως ὑλῶν καί βιομηχανοποιήσεως ως και το σύστημα ή συστήματα των βιομηχανιών, τας ποσότητας και τα είδη των χρησιμοποιούμενων υλών και τέλος την πώλησιν των προϊόντων τούτων είτε εν Ελλάδι είτε εν τω εξωτερικώ άτινα πάντοτε έσονται της απολύτου εκλογής του Αναδόχου." Για μια πρώτη εικόνα σχετικά με τη Σύμβαση Cooper δείτε στη σημείωση 1 εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/03/cooper-cooper.html  

Ξεκινάμε με κάποια εισαγωγική προσέγγιση του νομικού καθεστώτος των υδραυλικών δυνάμεων από τον Δ. Μπάτση και συνεχίζουμε με την πρώτη προσέγγιση της αποικιοκρατικού τύπου Σύμβασης Cooper. Γράφει ο Δ. Μπάτσης: 

-οι νομικές διατάξεις που ισχύουν στην Ελλάδα για τη χρησιμοποίηση, ιδιοκτησία και εκμετάλλευση των ''ρεόντων υδάτων'' γενικά, και ειδικότερα για τους μη πλωτούς ποταμούς, τους χειμάρρους και τα ρυάκια, ανήκουν στους κανόνες του ρωμαϊκού δικαίου. Τα "ύδατα" αυτά, κατά το ρωμαϊκό δίκαιο, είναι ''αδέσποτα'' και ''κοινόχρηστα'', δηλ. δεν ανήκουν σε κανένα και ο καθένας μπορεί να τα χρησιμοποιεί, είναι όμως επιδεκτικά ιδιοκτησίας υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Το κράτος (το δημόσιο) δεν έχει δικαίωμα ιδιοκτησίας ''ιδιωτικής'' φύσεως αλλά μόνο μπορεί να εξασκεί σ' αυτό το γενικό κυριαρχικό δικαίωμα, δηλ. μπορεί να παίρνει ασφαλιστικά, αστυνομικά και άλλα απαγορευτικά μέτρα για τη χρησιμοποίησή τους. 

-είναι φυσικό οι διατάξεις αυτές να μη ρυθμίζουν σε καμία λεπτομέρεια το ζήτημα της εκμετάλλευσης των υδραυλικών δυνάμεων για παραγωγή κινητήριας δύναμης αφού η τεχνική εκμετάλλευση για διάφορες χρήσεις ήταν τόσο περιορισμένη στην οικονομική ζωή. 

Υδρενεργειακή Αξιοποίηση. ''Η συνολική ενεργειακή δύναμη απο τις υδραυλικές δυνάμεις της πατρίδας μας ξεπερνάει τα 5 δισεκατομμύρια χιλιοβάτ το χρόνο. Αυτή η ενεργειακή βάση είναι ικανή να στηρίξει βαρειά βιομηχανία στον τόπο μας''. Δ. Μπάτσης Γ' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την παρουσίαση της μελέτης του Δ. Μπάτση σχετικά με την Υδρενεργειακή αξιοποίηση, ως υποσύνολο βέβαια της αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας με σκοπό τη δημιουργία ενεργειακής βάσης και βαρειάς βιομηχανίας. 

Το πρώτο μέρος σχετικά με την Υδρενεργειακή αξιοποίηση ήτοι τις: Πηγές ενέργειας και τα Γενικά χαρακτηριστικά μελέτης και εκμετάλλευσής τους το παρουσιάσαμε εδώ με το Ά μέρος:   και εδώ με το Β' Μέρος: 

Συνεχίζουμε τώρα τη μελέτη μας σχετικά με το ενεργειακό διαθέσιμο των υδραυλικών μας δυνάμεων, πάντα από το σπουδαίο έργο του Δ. Μπάτση ''Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα''. Παρακάτω παρουσιάζουμε τα βασικότερα σημεία της ενότητας ''Το ενεργειακό διαθέσιμο των υδραυλικών μας δυνάμεων'', οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας.

Γράφει ο Δ. Μπάτσης: 

-από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά καιρούς, μελέτες που ανακοινώθηκαν από το ΓΜΥΕ και από τεχνικούς, ειδικούς, οικονομολόγους κ.α. μπορεί να διατυπωθεί με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι το μίνιμουμ παροχής που μπορούμε να έχουμε από την εκμετάλλευση όλων των πηγών που μελετήθηκαν στην χώρα μας φτάνει τα πέντε δισεκατομμύρια χιλιοβάτ το χρόνο. 

-το ποσό αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολικό αν λάβουμε υπόψη μας στους υπολογισμούς μας όλες τις γνωστές πηγές και την καθεμιά με ένα ενιαίο μέτρο εκτίμησης

-οι δυο ανωτέρω προϋποθέσεις είναι απαραίτητες λόγω του ότι σε κάθε μελέτη παίρνεται άλλοτε μικρότερος κι άλλοτε μεγαλύτερος αριθμός πηγών ενώ παρατηρείται μια δυσαναλογία στις εκτιμήσεις για την παροχή των μεγάλων κυρίως ποταμών (Αχελώος, Αλιάκμονας). Επιπλέον, οι διαφορές που παρουσιάζονται ανάμεσα στις εκτιμήσεις για την πιθανή παροχή των υδραυλικών πηγών ενέργειας είναι ακόμα διαφορές ανάμεσα στις παλιότερες ''συντηρητικές'' και σημερινές εκτιμήσεις. 

-η συντηρητικότητα όμως των παλιών εκτιμήσεων δεν πρέπει σήμερα να επηρεάζει την κρίση μας γιατί οι τελευταίες μελέτες που διαθέτουμε παίρνουν σαν βάση τους όχι μόνον περισσότερες πηγές αλλά και νεώτερα στοιχεία και τεχνικές δυνατότητες που πριν δέκαπέντε χρόνια δεν υπήρχαν

-η έκθεση της επιτροπής των πέντε ειδικών του Υπουργείου Δημοσίων Έργων δέχεται για τον Αχελώο παροχή 1.300 εκατομ. ΩΧΒ το χρόνο. Ως προς το συνολικό ποσό ενέργειας των γνωστών υδραυλικών πηγών συμφωνούν και οι αριθμοί του Γ.Πεζόπουλου και οι αριθμοί που δίνει ο Π.Κουβέλης από την ανέκδοτη εργασία του Χ. Δαυΐδ και από ανακοινώσεις του ίδιου καθώς και από το συνδυασμό στοιχείων των Θ. Ραυτόπουλου και Κ. Γαλάτη. 

-Ένα από τα πιο επίσημα και σοβαρά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την άποψη του αριθμού των 5 δισεκατομμυρίων ΩΧΒ για το ενεργειακό δυναμικό των υδατοπτώσεων αποτελεί ο αναλυτικός πίνακας του Γραφείου Μελετών Υδραυλικών Έργων (ΓΜΥΕ) του Υπ. Συγκοινωνίας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ''Ανταίος'' από τον μηχανικό Στ.Σταυρόπουλο. Ο πίνακας αυτός περιέχει υπολογισμούς για πενήντα γνωστές θέσεις ενεργειοληψίας. Το ενεργειακό διαθέσιμο από το σύνολο των υδραυλικών αυτών πηγών ενέργειας και απ' όλες τις περιοχές της χώρας που εξετάζονται ανεβαίνει σύμφωνα με το ΓΜΥΕ σε 5.075.000.000 ΩΧΒ το χρόνο. 

-Πάντως η συνολική ενεργειακή δύναμη από κάθε κατηγορίας υδραυλικές δυνάμεις ξεπερνάει κατά πολύ τον αριθμό των 5 δισεκ. που δώσαμε για κατώτατο όριο προκειμένου για τις γνωστές πηγές. Το γεγονός μπορεί να υποστηριχθεί όχι μόνον γιατί τα σημερινά στοιχεία είναι ελλειπή και κατώτερα ως προς το πραγματικό δυναμικό των πηγών που αναφέρθηκαν, αλλά και γιατί σε πολλούς από τους σημερινούς υπολογισμούς πάρθηκαν συντελεστές φορτίσεως μικρότεροι από τους πραγματικούς. Θεωρήθηκε δηλαδή, συμβατικά κάπως, χρόνος λειτουργίας των υδροηλεκτρικών εργοστασίων (ώρες εργασίας το έτος) μικρότερος από εκείνον που είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί, ανάλογα με τις τεχνικές συνθήκες των έργων και τις ανάγκες των βιομηχανιών και της γεωργικής και αστικής κατανάλωσης που θα απορροφήσουν την ηλεκτρενέργεια. 

Κέλυφος αμυγδάλου: βάσει ερευνών του Σ.Σοφιανόπουλου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφή εξ' αιτίας της υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, άμυλο και λιπαρά. Η προοπτική για την Ελλάδα είναι μεγάλη δεδομένου των περιθωρίων βελτίωσης που μπορεί να γίνουν: δενδρώνες αμυγδαλιών, άρδευσή τους, χρησιμοποίηση ντόπιων ποικιλιών.

Για τον επιστήμονα-επιχειρηματία-ερευνητή και πρώην (την επιχείρηση έκλεισε το προδοτικό ελληνικό κράτος με το Νόμο 1083 των πανωτοκίων) ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλο έχουμε γράψει σε παλαιότερες αναρτήσεις μας. Για ένα σύντομο βιογραφικό του διαβάστε τη σημείωση 1 στην ανάρτησή μας εδώ.

Αναφέρουμε τον ανωτέρω επιστήμονα όχι για να εστιάσουμε τόσο στο πρόσωπο αλλά στον κάθε δημιουργό-επιχειρηματία, ο οποίος μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οραματίστηκε την αναγέννηση της πατρίδας μας και την δημιουργία μιάς εύρωστης και ισχυρής οικονομίας, η οποία θα εξασφάλιζε εργασία στον έλληνα πολίτη, ανάπτυξη και δυναμική στην πατρίδα μας και υπερηφάνεια για τα επιτεύγματά της. Για παράδειγμα για να λάβετε μια αμυδρή γνώση τι παρήγαγε η ΧΡΩ.ΠΕΙ. και τα ερευνητικά εργαστήρια που είχε διαβάστε εδώ  αλλά και εδώ, και πως το έργο της υπονομευτόταν:  Ότι ακριβώς δεν έχουμε σήμερα, που -όπως έλεγε ο Σ.Σοφιανόπουλος- δεν παράγουμε ούτε ...βίδα. 

Οι ξένες δυνάμεις, το ελληνικό κράτος και το δωσιλογικό πολιτικό σύστημα, ιδιαίτερα τα τελευταία 40 χρόνια, με μια απόλυτη συνέπεια εμπόδισαν, υπονόμευσαν και τελικά κατάφεραν την διάλυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας, το κλείσιμο των κολοσιαίων ελληνικών επιχειρήσεων και μάς οδήγησαν σε ένα μοντέλο χώρας αποικίας που εξαρτάται από τα προιόντα των πολυεθνικών άλλων χωρών. Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να διαβάσετε την υπονόμευση (για να μη χρησιμοποιήσουμε βαρύτερη έκφραση των κυβερνώντων σε κάθε επιχειρηματική προσπάθεια ελλήνων που οδηγούσε σε μια ελέυθερη και ανεπτυγμένη οικονομικά Ελλάδα) εδώ και εδώ αλλά και πιο πρόσφατα εδώ:  και εδώ.

                                                                                      ***

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με μια παρατήρηση-ανακάλυψη που έκανε ο Σ. Σοφιανόπουλος σε ένα από τα εργαστήρια εφαρμοσμένης ερεύνης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. και αφορά την ανάλυση και χρήση του κελύφους του αμυγδάλου. Οδηγός μας είναι το πόνημα του "Οι "Άγνωστες" πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία". Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας για να βοηθήσουν στην κατανόηση του θέματος ενώ στο τέλος υπάρχουν δικές μας σημειώσεις.

αμύγδαλα με το κελυφός τους

"Κέλυφος Αμυγδάλου"   

Κάποτε αποφάσισα να αναλύσω χημικά το κέλυφος (τσόφλι) του αμυγδάλου, διότι σκέφτηκα ότι ναι μεν είναι σκληρό για να προστατεύει τον καρπό, αλλά πρέπει να είναι και στεγανό, διότι αλλιώς θα έμπαινε υγρασία. Ασχολήθηκα λοιπόν λίγο, με το πόσα κελύφη αμυγδάλου υπάρχουν και βρήκα στις διάφορες εταιρίες που τα σπάνε για να πάρουν τον καρπό αρκετές ποσότητες, που βασικώς χρησιμεύουν ως καύσιμος ύλη.