Αποστάζοντας παραδοσιακά τσίπουρο στην Πιερία

Από τις πιο μαγευτικές, γοητευτικές και συνάμα μυσταγωγικές αγροτικές δραστηριότητες είναι η παραδοσιακή απόσταξη στα ρακοκάζανα για την παραγωγή του τσίπουρου. Η απόσταξή του αποτελούσε και αποτελεί ευτυχώς μέχρι τις μέρες μας ένα κοινωνικό δρώμενο.

Στα χωριά της Πιερίας, από τα μέσα του Σεπτεμβρίου μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου είναι σίγουρο ότι θα βρεις κάποια παρέα που θα αποστάζει το παραδοσιακό μας τσίπουρο σε ένα από τα 100 περίπου ενεργά ρακοκάζανά της. Μία δραστηριότητα που ζωντανεύει τα βράδια των χωριών της Πιερίας ( και όχι μόνο) καθώς αποτελεί αφορμή συνάντησης και αυτοσχέδιων γλεντιών. Δε χρειάζεσαι GPS (Πλοηγός Αυτοκινήτου) για να βρεις τα ρακοκάζανα !!! Τα αναγνωρίζεις αμέσως από την πληθώρα των αυτοκινήτων που είναι παρκαρισμένα έξω από αυτά. Καθώς και από την μεθυστική μυρωδιά του φρέσκου τσίπουρου που απλώνεται στην γύρω περιοχή. Το παραδοσιακό τσίπουρο είναι το απόσταγμα μιας γνήσιας αγροτικής παράδοσης που αποτελεί το αγαπημένο απόσταγμα των Ελλήνων μαζί με το ούζο. Είναι ο εκφραστής της φιλικής παρέας και η ταυτότητα μιας κουλτούρας που συντροφεύει την καθημερινότητα των Ελλήνων.

Η διαδικασία της απόσταξης απαιτεί χρόνο, τεχνική και μεράκι, έχοντας φυσικά και τα μυστικά της. Θέλει σεβασμό και γίνεται με έναν ιδιαίτερο και μεθοδικό τρόπο. Παρόλα αυτά παραμένει αναλλοίωτη όπως παλιά και περνά από γενιά σε γενιά. Μετά το πάτημα των σταφυλιών και την αφαίρεση του μούστου που πηγαίνει για οινοποίηση, τα στέμφυλα (φλούδες και κουκούτσια) προορίζονται για την παραγωγή του παραδοσιακού τσίπουρου αφού πρώτα υποστούν την λεγόμενη αλκοολική ζύμωση. Όταν ολοκληρωθεί η ζύμωση, μια από τις πιο μαγικές διαδικασίες της φύσης, έρχεται η ώρα του καζανιού, για την παραγωγή του τσίπουρου. Τα ζυμωμένα στέμφυλα μπαίνουν στο καζάνι (άμβυκα) μαζί με νερό και λίγο λάδι. Από κάτω στα πιο παραδοσιακά καζάνια καίει η φωτιά με ξύλα τα οποία έχει φέρει ο παραγωγός (αν και στις μέρες μας έχουμε και με πέλλετ ή ακόμη και με φυσικό αέριο), όπου τα στέμφυλα αρχίζουν να βράζουν. Η ένταση της φωτιάς είναι σημαντικός παράγοντας.

Η φωτιά δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ δυνατή ούτε σιγανή. Η δυνατή φωτιά μπορεί να κάψει τα στέμφυλα προσδίδοντας μια άσχημη μυρωδιά στο τσίπουρο. Από την άλλη μια χαμηλή φωτιά καθυστερεί την απόσταξη και οδηγεί στην παραγωγή μεγαλύτερης ποσότητας μεθανόλης. Εδώ μπαίνει η γνώση του «καζανιέρη». Όμως όση γνώση και εμπειρία και να έχει ο «καζανιέρης» το μυστικό της καλής απόσταξης αποτελεί η παρέα. Καμία απόσταξη δεν μπορεί να γίνει αν δε υπάρχει η παρέα. Ο έμπειρος «καζανιέρης» κατά την απόσταξη ξεχωρίζει την «κεφαλή», που έχει ξυλόπνευμα, και την «ουρά», που έχει μεθανόλη, για να τα πετάξει ή να τα ξανά αποστάξει, ώστε να κρατήσει την «καρδιά» του τσίπουρου. Όμως η πραγματική «καρδιά» της απόσταξης είναι η συντροφιά των φίλων που μαζεύονται στο ρακοκάζανο. Έναν χώρο που μπορεί να θυμίζει αγροτική αποθήκη, αλλά και ένα υποτυπώδες καφενείο, μια χρονοκάψουλα υλικών και στιγμών αποτυπωμένων στις φωτογραφίες που διακοσμούν τους τοίχους του.

Εχθρικό το κράτος προς την εγχώρια βιομηχανία. Τροφοδότηση της ηλεκτροβόρας βιομηχανίας μας με ελληνικά καύσιμα. Αναξιοποίητες οι υδατοπτώσεις μας. Ανύπαρκτες οι μικρές μονάδες παραγωγής ρεύματος. Αναξιοποίητη η δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικού απο τα πτητικά του πετρελαίου. Παραγωγή καυσίμου απο πυρόληση του λιγνίτη. Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε προηγούμενα κείμενά μας (εδώ, εδώ) αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη.

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ έχουν τοποθετηθεί επικεφαλίδες ανά θεματική ενότητα στο περιεχόμενο της συζήτησης. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

****

Το κράτος εχθρικό προς την εγχώρια παραγωγή και την βιομηχανία. 

 

Για να μπορέσει μια χώρα να μπει σε έναν ρυθμό αναπτύξεως συγκεκριμένο και χωρίς να παλινδρομούμε με παλαιούς νόμους πριν, με νέους τώρα, απαιτείται μια λογική. Φυσικό είναι να υπάρχει η εφορία αλλά οι αρχαίοι μας πρόγονοι λέγανε: ''πάν μέτρον άριστον''. Διότι η εφορία θα πάρει ένα μέρος απο αυτά που παράγει ο μέσος πολίτης. Όταν όμως αυτό το μέσο παραγωγής -που απο την μια πλευρά έχεις του εφοριακούς και σαν κράτος λες: ''φέρτε λεφτά'' και απο την άλλη αυτός ο οποίος παράγει τα χρήματα, δηλαδή η βιομηχανία, η βιομηχανική παραγωγή με νόμο -το κράτος- το καταστρέφει, τότε σαν κράτος και σαν κυβέρνηση είσαι παλιόνθρωπος, είσαι ψεύτης, είσαι προδότης. Και είδατε ό,τι μέσα σε 24-25 χρόνια στην Ελλάδα χάσαμε πάνω απο την μισή βιομηχανική μας παραγωγή -βλέπε ενδεικτικά εδώ, εδώ κι εδώ  (σημ:εννοεί απο το 1972 και μετά που ξεκίνησε η καταστροφή της ελληνικής βιομηχανίας με ανθελληνικούς νόμους) που στην Ελλάδα είχε ζήσει-επιβιώσει η βιομηχανία πάνω απο 50 χρόνια (η βιομηχανοποίηση της Ελλάδας είχε ξεκινήσει προπολεμικά, βλέπε Πρ.Μποδοσάκης, Μαλκότσης, ΧΡΩ.ΠΕΙ., Χαλυβουργική κλπ). 

 

Εργοστάσιο παραγωγής μαγνησιακών προϊόντων της FIMISCO του Δ.Σκαλιστήρη
στο Μαντούδι Ευβοίας

 

***

Δ.Μπάτσης: ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα''. Ο λιγνίτης, τα αποθέματά, οι δυνατότητες και μορφές αξιοποίησής του

Επανερχόμενοι λοιπόν στην υπόθεση της μελέτης του Δημήτρη Μπάτση ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα'' πολύ σωστά βλέπει πως η μεταλλουργία και γενικώς η βιομηχανία θέλει ενέργεια, την ηλεκτρική ενέργεια αλλά και γενικά ενέργεια μέσω ατμού. Ο οποίος ατμός παράγεται απο καύση καυσίμου, είτε πετρελαίου είτε λιγνίτου είτε καρβούνου και ούτω καθεξής. Δεν έχει σημασία τι καις. Απο την στιγμή που το καίς λαμβάνεις ενέργεια κι αυτό πρέπει να δουλέψει ως σύνολο. 

Ανατοκισμός και παρασιστική οικονομία. Το κράτος δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να σηκώσει κεφάλι. Ανεκμετάλλευτα τα γεωθερμικά πεδία της Ελλάδας. Πλούσιοι σε ορυκτά, ανύπαρκτη η καθετοποιημένη παραγωγή και επομένως φθηνή πρώτη ύλη για τους ξένους. Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος αγωνίσθηκε ακούραστα για την Ελλάδα μας και την ανάδειξη των οικονομικών δυνατοτήτων της. Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του απέστειλε επιστολές σε πολλούς πολιτικούς, τους προέτρεψε να προχωρήσουν στην εκτέλεση έργων (υδροηλεκτρικά, αξιοποίηση ορυκτού πλούτου, καλλιέργεια σόγιας κλπ) ενώ παράλληλα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά σε επαρχιακούς κυρίως αλλά και μικρούς τηλεοπτικούς σταθμούς των Αθηνών με σκοπό να αφυπνήσει τον έλληνα πολίτη. 

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε -κατά προσέγγιση διότι δεν έχουμε ακριβή στοιχεία- το 1997 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ στο τέλος της ανάρτησης θα βρεί σημειώσεις ώστε το όλο θέμα να γίνεται κατανοητό. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

***

 

Ανατοκισμός και παρασιτική οικονομία. Τα είχαν προείπει ο Δ.Μπάτσης και ο Ν.Κιτσίκης.

 

Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος επισημαίνει στην συζήτηση με τον Κώστα Χούντα: Ο Νικόλαος Κιτσίκης, πρύτανης του Πολυτεχνείου Αθηνών, σημειώνει στο μνημειώδες έργο του Δ.Μπάτση ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα'' : 

 

''...ο Δ. Μπάτσης βλέπει τον πλούτο του ελληνικού εδάφους και υπεδάφους όχι μόνον σαν μια πηγή εθνικού εισοδήματος... αλλά και σαν στοιχείο που θα βοηθήσει ''την πραγματοποίηση της εσωτερικής συσσώρευσης σε μεγάλη κλίμακα, συσσώρευσης που ματαιώνεται με την εξάρτηση της οικονομίας μας απο την αγορά του εξωτερικού'' και με την προσπάθεια της ''τοκογλυφικής δράσης του ντόπιου κεφαλαίου μέσα απο μορφές τεχνητού μονοπωλίου''.

Συνεχίζει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος: ο Αριστοτέλης γράφει πως ''Τόκος πάντων δεινών εστί''. Τότε που τα έγραφε αυτά ο Δ. Μπάτσης ο τόκος ήταν 8%. Στην Ιαπωνία όμως ήταν 1,25%. Το χρήμα που φυλάσσεται πχ για ένα χρόνο αποδίδεται με επιπλέον τόκο, απο το αρχικό κεφάλαιο. Δηλαδή αποδίδεται σε κάποιον που δεν παράγει, επιπλέον απο το αρχικό κεφάλαιο που είχε καταθέσει. Όσο λοιπόν χαμηλότερος είναι ο τόκος τόσο λιγότεροι άνθρωποι ζουν παρασιτικά και εργάζονται σε παρασιτικές εργασίες. Η Ελλάδα είναι γεμάτη με παρασιτικές εργασίες.

Όταν έχεις δικά σου χρήματα, κεφάλαια κε Χούντα, τι να τους κάνεις τους ξένους; Αυτά επισημαίνει ο καθηγητής Ν. Κιτσίκης στον πρόλογο του βιβλίου του Δ.Μπάτση. Και αυτό που αναφέρει ''τοκογλυφικής δράσης του ντόπιου κεφαλαίου μέσα απο μορφές τεχνητού μονοπωλίου'' προφητικά εννοεί εδώ ο καθηγητής Ν. Κιτσίκης και την Τράπεζα της Ελλάδος. Δηλαδή το κράτος δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να σηκώσει κεφάλι. Κι έρχεται η κυβέρνηση Ράλλη (1980) η οποία όχι μόνον αυξάνει τα επιτόκια αλλά έρχεται και κάνει νόμο του κράτους την εντολή 289 της Νομισματικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος -που δεν υπάρχει αντίστοιχο πουθενά στον κόσμο- και διέλυσε τον τόπο μας. Και όταν καταρρίφθηκε αυτός ο επαίσχυντος νόμος 1083/30.10.1980 το 1996 έρχεται ο υπ.οικονομικών Παπαντωνίου του Κ.Σημίτη και τον υποστηρίζει και δηλώνει πως δεν αναγνωρίζει αναδρομικά καμία αποζημείωση (1). 

***

Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος καταγγέλει την τεράστια ζημία από την λεόντιο σύμβαση με την Πεσινέ, η οποία συνεχίζεται και σήμερα απο την Mytilineos. Η ευθεία υπονόμευση της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας και η διάλυσή της. Το σχεδιασμένο ξεπούλημα της ελληνικής τσιμεντοβιομηχανίας.

Ο Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, όπως έχουμε γράψει και σε άλλες αναρτήσεις μας, αγωνίσθηκε με σθένος για την πατρίδα μας παρουσιάζοντας τις τεράστιες οικονομικές δυνατότητές της και αποδεικνύοντας πως οι εκάστοτε κυβερνήσεις και μέρος του μηχανισμού του ''ελληνικού'' κράτους είναι πάντα εκεί για να εμποδίσει την οικονομική ανάπτυξη και άρα οικονομική ανεξαρτησία της χώρας μας. 

Στο παρόν άρθρο μας παρουσιάζουμε μέρος της συζήτησης του -ευπατρίδη και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ.- Σωτ. Σοφιανόπουλου με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα στον ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' η οποία χρονικά γράφτηκε και μεταδόθηκε ζωντανά το 1999. 

Ο Σωτ. Σοφιανόπουλος θίγει κρίσιμα ζητήματα για τον τόπο μας. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας ενώ στο τέλος της ανάρτησης παραθέτουμε σημειώσεις προκειμένου να βοηθήσουμε τον αναγνώστη να κατανοήσει καλύτερα τα όσα αναπτύσσει ο ομιλών. Ο αναγνώστης θα πρέπει να ενθυμείται πως η εκπομπή μεταδόθηκε το 1999 και για το λόγο αυτόν οι αξίες αναφέρονται σε δρχ. 

Σ.Σοφιανόπουλος-Κ.Χούντας

  *** 

Λεόντιος σύμβαση Pechinev, εκμετάλλευση βωξίτη χωρίς κέρδος για την Ελλάδα, ανεκμετάλλευτο το οξείδιο του σιδήρου

Σημειώνει στην συζήτηση ο Σωτ. Αρ. Σοφιανόπουλος: Δεσπόζουσα θέση στην οικονομική μας ανάπτυξη κατέχει η μεταλλουργία του σιδήρου καθώς και των άλλων μετάλλων όπως του αλουμινίου. Το αλουμίνιο είναι τόσο εμφανές στην Ελλάδα που δεν μπορούσε να μην αξιοποιηθεί. Βρίσκεται στο Νομό Βοιωτίας, στην Κοινότητα Στειρίου και ιδρύθηκε το 1960. Τι έκαναν όμως; Έδωσαν εντολή στον Κ.Καραμανλή τον πρεσβύτερο (τον λεγόμενο...εθνάρχη) και ξεπούλησε το αλουμίνιο της χώρας μας στους Γάλλους και την Πεσινέ (Pechiney) (1). Πρόκειται για αποικιοκρατική σύμβαση με την οποία ο Κ.Καραμανλής ο πρεσβύτερος, με την προδοσία που έκανε, παραχώρησε δισεκατομμύρια δολλάρια στην Γαλλική οικονομία. Διότι όταν ένα πράγμα σου κοστίζει 10 και το πουλάς 9 τότε χάνεις όσο πιο μεγάλη ποσότητα πουλάς, αντίθετα κερδίζεις αν το πουλάς 11. 

Ενεργειακά αποθέματα. Λιγνίτες και η σπουδαιότητά τους στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Υδατοπτώσεις και τρόποι αξιοποίησής τους για υδατοκαλλιέργειες. Σωτ.Αρ. Σοφιανόπουλος

Ο Σωτήρης Αριστοτέλους Σοφιανόπουλος (1938-2020) υπήρξε ευπατρίδης μεγαλοβιομήχανος, φαρμακοβιομήχανος, ερευνητής και με τεράστιους αγώνες για να αναδείξει ό,τι η Ελλάς είναι μια πάμπλουτος χώρα με τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου και ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης ισχυρής γεωργιο-κτηνοτροφίας. 

Στα πλαίσια της δημόσιας δράσης του έκανε τηλεοπτικές εκπομπές, σε επαρχιακά κυρίως κανάλια, αλλά και ραδιοφωνικές, στα οποία με τρόπο επιστημονικό και αποδεικτικό παρουσίαζε τα επιχειρήματά του και στηλίτευε την συνειδητή (;) σκοπιμότητα ή ανικανότητα των πολιτικών που κυβέρνησαν την πατρίδα μας απο το 1949 (τέλος εμφυλίου) και μετά να μεριμνήσουν για την οικονομική ανάπτυξη της πατρίδος μας, σε όλους τους τομείς, κάτι που ήταν απολύτως εφικτό. 

Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποιες απο τις προσεγγίσεις του Σωτήρη Σοφιανόπουλου σε θέματα ενεργειακά και άλλα που απασχολούν και σήμερα την πατρίδα μας. Δυστυχώς η Ελλάδα μας απο το 2010 βρίσεκται όμηρος των μνημονίων (1) με πλήρη άρση της εθνικής της κυριαρχίας, την εξουθένωσή της με τεράστιο δημόσιο χρέος και την εκποίηση όλων των υποδομών της, γαιών της και περιουσιακών της στοιχείων. Με λίγα λόγια μια χώρα αποικία της Γερμανίας υπό την ψιλή επίβλεψή του uncle Sam, U.S.A. 

 

Η παρακάτω συζήτηση, που μέρος της έχουμε απομαγνητοφωνήσει, πραγματοποιήθηκε -κατά προσέγγιση διότι δεν έχουμε ακριβή στοιχεία- το 1999 στο ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών ''Ηρόδοτος 107,4 fm'' με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα. 

Ο αναγνώστης μας θα βρει ενεργούς συνδέσμους στο παρακάτω κείμενο, που παραπέμπουν σε περαιτέρω πληροφόρηση για το αντίστοιχο θέμα ενώ στο τέλος της ανάρτησης θα βρεί επεξηγήσεις ώστε το όλο θέμα να γίνεται κατανοητό. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

 ***

Ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Χούντας διαβάζει στην αρχή της εκπομπής σχετικό δημοσίευμα του τύπου για τα ενεργειακά αποθέματα που μπορούμε να στραφούμε στο μέλλον.

Νέο βιβλίο κυκλοφορήθηκε για το έργο του Σωτήρη Αρ. Σοφιανόπουλου

Ένα νέο βιβλίο κυκλοφορήθηκε, πριν λίγους μήνες, απο τις εκδόσεις Πελασγός του Ιωάν.Χρ.Γιαννάκενα και συγγραφέα τον Δρ. Χρήστο Γ.Μαλτέζο, χημικό και αξιολογητή συστημάτων διαχείρισης ποιότητας. 

Το βιβλίο τιτλοφορείται: 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ιδιοκτήτης της ΧΡΩΠΕΙ και Οραματιστής
Ενδογενούς Παραγωγικής Ανάπτυξης (1938 – 2020)

Πρόκειται για ένα σημαντικό πόνημα, το πρώτο που εκδίδεται μετά τον θάνατο του ευπατρίδη μεγαλοβιομήχανου και χημικού Σωτήρη Αρ. Σοφιανόπουλου. Ο δρ. Χρήστος Μαλτέζος έχει με επιμέλεια συγκεντρώσει υλικό απο το επιστημονικό έργο του Σ.Σοφιανόπουλου τόσο απο τα πονήματα του τελευταίου όσο και τις τηλεοπτικές του εκπομπές. Στο βιβλίο υπάρχει σχετική βιβλιογραφία και αναφορά πηγών. Ο αναγνώστης που δεν γνώρισε τον Σωτήρη Σοφιανόπουλο μπορεί να το κάνει μελετώντας το βιβλίο αυυτό και να συνειδητοποιήσει την σπουδαιότητα του έργου του Σ.Σ. όχι μόνον για την βιομηχανία της πατρίδος μας αλλά και την

Ο χρυσός στην Ελλάδα και στην Χαλκιδική. Ο ορυκτός πλούτος μας, που με την συνέργεια του πολιτικού προσωπικού λεηλατείται απο τις πολυεθνικές.

Στην ανάρτησή μας αυτή παρουσιάζουμε κάποια γενικά στοιχεία για τον χρυσό στην Ελλάδα και κατόπιν τον χρυσό και τα πολύτιμα μέταλλα στην Χαλκιδική. Έχουμε γράψει πολλές φορές ό,τι η Ελλάδα μας είναι πάμπλουτη σε ορυκτό πλούτο (δείτε σχετικά εδώ, εδώ κι εδώ). Δυστυχώς ο ξένος παράγοντας και η πέμπτη φάλαγγα (ένα μέρος του κράτους που είναι ανθελληνικό) εντός Ελλάδας δεν θέλουν να δουν την πατρίδα μας να στέκεται στα πόδια της και να αναπτύσσεται οικονομικά. Και όχι μόνον αυτό. Μέσω του υψηλού δανεισμού, των μνημονίων, της καταστροφής της εγχώριας παραγωγής, την καταστροφή της βιομηχανίας, της κτηνοτροφίας και της γεωργίας λόγω προδοτικών πολιτικών του εγχώριου εντολοδόχου πολιτικού προσωπικού πολυεθνικές παίρνουν μέσα απο τα χέρια μας τον ορυκτό μας πλούτο (ενδεικτικά εδώ, εδώ κι εδώ) και όχι μόνον. Καιρός να ενημερωθούμε, καιρός να ενδιαφερθούμε για τον τόπο μας, καιρός να αντιδράσουμε. 

Τα στοιχεία που παρουσιάζουμε προέρχονται απο το έργο ''Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδος'' του καθηγητή τμήματος Γεωλογίας Α.Π.Θ. δρ. Τσιραμπίδη Ανανία. Επιπλέον, στοιχεία αντλήσαμε απο την μοναδική έκδοση ''Ο Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος'' Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, Αθήνα 1979. Σημειώσεις, επισημάνσεις με bold, υπογραμμίσεις και παραπομπές σε αντίστοιχα άρθρα του blog μας είναι δικές μας. 

 

***

Ο χρυσός της Ελλάδας

Η Ελλάδα εξαιτίας της γεωτεκτονικής της θέσης και της γεωλογικής της δομής παρουσιάζει έναν μεγάλο αριθμό εμφανίσεων και κοιτασμάτων χρυσού. Τα σημαντικότερα βρίσκονται κυρίως στην Θράκη και συγκεκριμένα στο Πέραμα Έβρου, στις περιοχές Κώνου, Οχιάς και Αγίου Δημητρίου Ροδόπης [1] και στην Μακεδονία (Ολυμπιάδα, Μαύρες Πέτρες, Μαντέμ Λάκκος και Σκουριές Χαλκιδικής, Βάθη, Γερακαριό και Ποντοκερασιά Κιλκίς, Αλμωπία, Ορεινή, Βροντού και Άγκιστρο Σερρών, Παγγαίο, Σύμβολο, Παλιά Καβάλα και Λεκάνη Καβάλας και Φαρασινό Δράμας. 

 

Στην υπόλοιπη Ελλάδα εμφανίσεις χρυσού αναφέρονται στα νησιά Εύβοια, Σίφνο, Μήλο, Σάμο, Λέσβο και Λήμνο. Στα ιζήματα του Στρυμονικού Κόλπου υπάρχουν σημαντικά αποθέματα ιλμενίτη, σπάνιων γαιών και προσχωματικού χρυσού. 

Εμφανίσεις μεταλλοφορίας χρυσού και αργυρού επιθερμικού τύπου μέσα σε χαλαζιακές φλέβες έχουν εντοπιστεί στις Σάπες και Πετρωτά Ροδόπης, στην Αισύμη, Κίρκη, Πέραμα και Πετρωτά Έβρου, στον Φακό Λήμνου καθώς και στον Προφήτη Ηλία της Μήλου. Θειούχος μεταλλοφορία με χρυσό υπάρχει στην περιοχή Στανού Χαλκιδικής. Στρωματέγκλειστη χρυσοφόρος μεταλλοφορία έχει εντοπιστεί στα μεσοζωικά πετρώματα της Ξυλαγανής Ροδόπης. Χρυσοφόρος θειούχος μεταλλοφορία έχει εντοπιστεί στα γνευσιακά πετρώματα του Μυριόφυτου Κιλκίς, στις περιοχές Μαύρα Λιθάρια και Άγιος Κωνσταντίνος Αγκίστρου, καθώς και στα Μέταλλα Σερρών και στην Θυμαριά Καβάλας. Αυτοφυής χρυσός έχει εντοπισθεί σε σχηματισμούς τύπου σκάρν στα Κιμμέρια της Ξάνθης.