Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

"...είναι δυνατή η παραγωγή από τους ελληνικούς λιγνίτες συνθετικών, χημικών προϊόντων και η παραγωγή υγρών καυσίμων (βενζίνα, πετρέλαιο κ.α.) Η αξία και η σημασία των προϊόντων αυτών και καυσίμων εξηγεί τον ισχυρισμό πολλών ότι ο λιγνίτης θα έπρεπε αποκλειστικά να διατεθεί για την παρασκευή τέτοιων προϊόντων..." Δ. Μπάτσης (εν έτει 1947) Β΄ Μέρος

Μετά την παρουσίαση του Ά Μέρους σχετικά με το θέμα των Λιγνιτών στην πατρίδα μας, βλέπε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2014/11/1947.html συνεχίζουμε την μελέτη μας παρουσιάζοντας την δεύτερη υποενότητα από την ανάλυση του Δ. Μπάτση ήτοι: την Χρησιμοποίηση και Αξιοποίηση του λιγνίτη. 

Κλείνοντας την 1η ενότητα, υπό τον τίτλο: Αποθέματα-Εξόρυξη-Παραγωγή Λιγνίτη (στο σπουδαίο σύγγραμά του "Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα" εν έτει 1947) ο Δ. Μπάτσης διαπίστωνε συμπερασματικά ότι: α. η χώρα μας είχε και έχει για το μέλλον τα αποθέματα λιγνίτη που θα της επιτρέψουν να στηρίζει σ' αυτά ένα μέρος της ενεργειακής της βάσης β. στο παρελθόν η αρπακτική τακτική της οικονομικής ολιγαρχίας ματαίωσε την ποσοτική εκμετάλλευση του ορυκτού αυτού σε μεγάλη κλίμακα και κράτησε χαμηλά την αποδοτικότητα εργασίας... με καθυστερημένες τεχνικές μεθόδους και πρωτόγονο τεχνικό εξοπλισμό. 

                                                                               ***

Παρουσιάζουμε μια συνοπτική περίληψη των όσων γράφει στην ανάλυσή του ο Δ. Μπάτσης, ενώ στο τέλος της ανάρτησης ακολουθούν οι αντίστοιχες σελίδες του βιβλίου του σε μορφή jpeg. Οι υπογραμμίσεις στην κάτωθι συνοπτική περίληψη είναι δικές μας.

ελληνικός λιγνίτης


Γράφει λοιπόν ο Δ. Μπάτσης: 

- Ο μέσος όρος της ποιότητας του ελληνικού λιγνίτη δεν φαίνεται να υστερεί από τους ξένους λιγνίτες της Βαλκανικής, της Κεντρικής Ευρώπης και της Δυτικής Γερμανίας. Από τις αναλύσεις προκύπει πως τόσο η σύσταση όσο και η θερμαντική του δύναμη μπορούν να στηρίξουν το παραπάνω συμπέρασμα. 

-Απαιτείται να πάρουμε σαν δείκτη σύγκρισης ένα μέσο όρο ποιότητας (των λιγνιτών της χώρας μας) διαφορετικά θα πρέπει για την κάθε περιοχή της πατρίδας μας να λάβουμε υπόψη τα διαφορετικά χαρακτηριστικά της χημικής του σύνθεσης και τον διαφορετικό τρόπο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. 

-Τα μειονεκτήματα του ελληνικού λιγνίτη (εύθριπτος, περιεκτικότητα μεγάλη σε τέφρα, ασβεστόλιθο, θειάφι, υγρασία κ.α.) συναντούμε και στους ξένους λιγνίτες. Τα μειονεκτήματα αυτά μπορούν να εξουδετερωθούν και με κατάλληλη κατεργασία μπορεί να παραχθούν από το λιγνίτη καύσιμα ανώτερης θερμαντικής ικανότητας. 

-Ο ελληνικός λιγνίτης αυτούσιος ή με κατάλληλη επεξεργασία (πλινθοποίηση και εξευγενισμό) μπορεί να χρησιμοποιηθεί (σημ. δική μας:  θυμίζουμε ότι η μελέτη του Δ. Μπάτση γράφτηκε το 1947, επομένως κάποιες από τις χρήσεις του λιγνίτη είναι παρωχημένες, ενώ νεότερες δεν αναφέρονται) :
1. σε πλίνθους (μπρικέτες) για σιδηροδρομική έλξη (ταχείς συρμούς) με θερμαντική ικανότητα 7.000 θερμίδες 2. για ξυλοκάρβουνο εξαιρετικής ποιότητας 3. σε μπρικέτες για κίνηση πλοίων (ατμόπλοια) 4. αυτούσιος για φωταέριο 5. σε μπρικέτες ή αυτούσιος για θερμική κίνηση βιομηχανικών εργοστασίων (τσιμέντου κ.α.) 6. σε μπρικέτες ή αυτούσιος για εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής (θερμ.ικανότητα 6.000 θερμίδες). Μπορεί να παραχθεί με κονιοποίηση 7. αυτούσιος ή σε μπρικέτες για αστικές χρήσεις

Σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι ο ελληνικός λιγνίτης συγκεντρώνει όλα τα προσόντα που χρειάζεται για να παραχθεί κοκ κατάλληλο σε μεταλλουργικές χρήσεις


-Κατά τον Κέγκελ είναι δυνατή η παραγωγή μπρικετών μεταλλουργικού κόκ (1) από λιγνίτη με θερμαντική δύναμη 6.000-8.000 θερμίδων. Ο λιγνίτης που εξορύσσεται σε ορισμένες περιφέρειες της πατρίδας μας προσφέρεται, κατά τον ίδιο τον Κέγκελ, ιδιαίτερα για μια τέτοια διεργασία. 

-Η σημασία της κατασκευής ντόπιου μεταλλουργικού κοκ θα παίξει σοβαρότατο ρόλο για την ανάπτυξη της μεταλλουργίας. [σημ.18 στο κείμενο: Ειδικότερα για τη σιδερομεταλλουργία με ηλεκτροκαμίνους, όπου το κοκ χρησιμεύει για την αναγωγή του οξειδίου σε μεταλλικό σίδερο και όχι για τη θέρμανση της καμίνου που γίνεται με ηλεκτρικό ρεύμα, χρειάζεται και λιγότερη ποσότητα κοκ, αλλά είναι δυνατή και η χρησιμοποίηση κατώτερης ποιότητας κοκ, όπως από τύρφη. Συνεπώς μπορούμε να θεωρούμε εξασφαλισμένες τις προϋποθέσεις προμήθειας μεταλλουργικού κοκ για τη μεταλλουργία μας.

- Είναι δυνατόν η παραγωγή από τους ελληνικούς λιγνίτες συνθετικών, χημικών προϊόντων σύμφωνα με τις πιο τελευταίες επιστημονικές μεθόδους με πλουσιότατα αποτελέσματα στις εφαρμογές. Κατά πολλούς επιστήμονες είναι οικονομικά συμφέρουσα και η παραγωγή υγρών καυσίμων (βενζίνα, πετρέλαιο κ.α.)
Η αξία, και η σημασία, για τη σύγχρονη τεχνική των χημικών αυτών προϊόντων και καυσίμων, είναι τόσο μεγάλη, που εξηγεί την υπερβολή του ισχυρισμού πολλών που υποστηρίζουν, ότι ο λιγνίτης θα έπρεπε αποκλειστικά να διατεθεί για την παρασκευή τέτοιων προϊόντων. 

-Η αξιοποίηση του λιγνίτη με πλινθοποίηση, εμπλουτισμό και εξευγενισμό και ο τεχνικός συγχρονισμός των ορυχείων και των μεθόδων εξόρυξης και μεταφοράς του θα ρίξει τόσο το κόστος της παραγωγής αυτούσιου λιγνίτη όσο και το κόστος των προϊόντων για τις διάφορες χρήσεις, σε σύγκριση με τις τιμές που πλήρωνε ή που θα πρέπει να πληρώνει η οικονομία μας για την προμήθεια των ίδιων προϊόντων (καυσίμων και χημικών) από το εξωτερικό. 

-Το κόστος εγκαταστάσεων στα ορυχεία και εργοστάσια εξευγενισμού του λιγνίτη δεν παρουσιάζεται υπερβολικό, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι μπορεί να κατασκευαστούν τμηματικά, σε αναλογία με τις οικονομικές δυνατότητες που θα έχουμε και τις ανάγκες που θα πρέπει να καλύπτουμε.

                                                                                 ***
Σημειώσεις δικές μας:


Σημείωση (1): Κόκ ή οπτάνθρακας είναι τεχνητός άνθρακας. Ο τεχνητός άνθρακας προέρχεται από τους φυσικούς άνθρακες ή από διάφορες οργανικές ύλες και παρασκευάζεται κυρίως για την κάλυψη των αναγκών της βιομηχανίας. 

Συγκεκριμένα το κόκ ή οπτάνθρακας είναι το υπόλειμμα της ξηρής απόσταξης των λιθανθράκων και περιέχει 85-90% άνθρακα και χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία του σιδήρου, του χάλυβα, στα χυτήρια μετάλλων κ.λ.π. Έχει χρώμα χαλυβότεφρο και είναι σκληρό, πορώδες, στερεό. Καίγεται γρήγορα στον αέρα, με μικρή γαλάζια φλόγα. Αποδίνει μεγάλα ποσά θερμότητας και έτσι χρησιμοποιείται σαν άριστο καύσιμο. Χρησιμοποιείται ακόμα σαν αναγωγικό μέσο στη μεταλλουργία και στη βιομηχανία για την παρασκευή του ανθρακοπυρίτιου, του ανθρακασβέστιου και του υδραερίου. (πληροφορίες από http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%86%CE%BD%CE%B8%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%82)

Ακολουθεί σε μορφή jpeg το αντίστοιχο κείμενο από το βιβλίο του Δ. Μπάτση "Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα" σελ.47-49. Παροτρύνουμε τον αναγνώστη να δώσει σημασία και στις αντίστοιχες υποσημειώσεις του Δ. Μπάτση. Ιδιαίτερα δε στις υποσημειώσεις: 15, 17, 18 και 21 (η οποία συνεχίζεται στη σελίδα 50).


Επιμέλεια: Ξενοφών Οικονομικός (10.12.2014)  











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αγαπητοί αναγνώστες,
σας ενημερώνουμε ότι στο blog μας τα σχόλια έχουν στόχο τη συνεισφορά σε έναν επικοδομητικό διάλογο και την δημοσιοποίηση εκ μέρους των αναγνωστών επιπλέον στοιχείων για τις οικονομικές δυνατότητες της πατρίδας μας.
Ως εκ τούτου σχόλια θα εγκρίνονται όταν είναι σχετικά με το θέμα, εννοείται ότι δεν περιέχουν προσβλητικούς ή απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και δεν περιέχουν συνδέσμους αμφιβόλου αξιοπιστίας.
Όταν αποστέλλετε κείμενα μέσω σχολίων ή e-mail και δεν είναι δικά σας παρακαλείσθε να αναγράφετε την πηγή τους.
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.