Η Ελλάδα διαθέτει (μαζί με τη Νορβηγία) τα πιο πολλά ύδατα στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Εκμεταλλευόμενοι τα ύδατα των ποταμών και λιμνών με: αρδευτικά κανάλια, φράγματα και τεχνιτές λίμνες καθιστούμε τα 21 εκατ. στρέμματα αρόσιμης γης αρδευτικά, με 3 καλλιέργειες τον χρόνο και μετατρέπουμε σε καλλιεργήσιμα άλλα 20 εκατ.στρ.Το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατακόρυφα. Σ. Σοφιανόπουλος, Ά μέρος

Σε πολλές από τις αναρτήσεις μας έχουμε επισημάνει την ανάγκη ανάπτυξης γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής στην πατρίδα μας, ώστε αυτή να καταστεί αυτάρκης αλλά και εξαγωγός χώρα. Το παράδειγμα των μεγάλων δυνάμεων ως οι Η.Π.Α., Ρωσία, Αγγλία, Γαλλία κ.α. που έχουν ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία -ως βάση των ισχυρών οικονομιών τους- δείχνει τον δρόμο αλλά και ελέγχει τους -επι δεκαετίες- κυβερνώντες, κυρίως τα δυο (πρώην) μεγάλα κόμματα που δεν έκαναν τίποτε για την ισχυροποίηση της πατρίδας μας. 

Σχετικά με το ότι η κτηνοτροφία και η παραγωγή ζωοτροφών είναι τεράστια πηγή πλούτου μπορεί ο αναγνώστης να μελετήσει εδώ, στην ίδια ανάρτηση θα δει και τις τραγικές ελλείψεις που παρουσιάζει η χώρα μας σε βασικά αγαθά όπως: το γάλα, το τυρί, το βόειο κρέας, το χοιρινό κρέας κ.α. που καλύπτονται με εισαγωγές.

Επιπλέον ο αναγνώστης μπορεί να μελετήσει εδώ σχετικά με την σπουδαιότητα της σόγιας, η οποία είναι το νούμερο ένα στρατηγικό φυτικό προϊόν στον κόσμο και πρώτο σε περιεκτικότητα πρωτεϊνών. Είναι αδιανόητο η πατρίδα μας να μην καλλιεργεί την σόγια και να εισάγει χιλιάδες τόνους ετησίως. Στον ίδιο σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε μια συνέντευξη του κ. Π. Πεβερέτου, Προέδρου του Συνδέσμου της Ελληνικής Κτηνοτροφίας, ο οποίος και παρουσιάζει την δύσκολη έως τραγική κατάσταση που έχει αυτή περιέλθει. 

                                                                                 *** 

Ωστόσο, για να αναπτύξουμε την γεωργία και κτηνοτροφία στην πατρίδα μας και να αποκτήσουμε αυτάρκεια στα περισσότερα βασικά είδη απαιτούνται προϋποθέσεις. Μια βασική εξ' αυτών είναι η αξιοποίηση των υδροδυναμικών πόρων της πατρίδας μας (ποταμών, λιμνών, χειμάρρων, πηγών που εκβάλλουν απο τα βουνά και καταλήγουν στη θάλασσα κ.α.) με κατάλληλους τεχνικούς - επιστημονικούς τρόπους (αρδευτικά κανάλια, δημιουργία φραγμάτων και τεχνιτών λιμνών, μεταφορά πηγών σε τεχνιτές λίμνες κλπ.)

Οι δυνατότητες που μάς παρέχει ο φυσικός υδάτινος πλούτος της πατρίδας μας είναι ασύλληπτες. Δυστυχώς όμως επί 60-70 χρόνια είναι ανεκμετάλλευτες αν και έλληνες επιστήμονες είχαν επισημάνει την σπουδαιότητα τους και δυστυχώς ξένες εταιρείες μελέτησαν και απέσπασαν αποικιακού τύπου συμβάσεις από το Δημόσιο για την εκμετάλλευσή τους. Για περισσότερα βλέπε εδώ και εδώ.

                                                                                  ***

Ὁ ποταμός Ἁλιάκμονας στήν Μακεδονία μας, ἔχει τά πρωτεῖα σέ μῆκος (297 χλμ.)

Οδηγός μας στη παρουσίαση του θέματος των υδροδυναμικών πόρων της πατρίδας μας θα είναι τό πόνημα του Σ. Σοφιανόπουλου, πρώην ιδιοκτήτη της Φαρμακοβιομηχανίας και Οπλοβιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ. "Οι "Άγνωστες" πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία". Το θέμα θα παρουσιάσουμε σε συνέχειες. Ο αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι κατά την παρουσίαση του θέματος θίγονται και άλλες πτυχές όπως της γεωργίας, κτηνοτροφίας και βιομηχανίας δεδομένου ότι είναι αλληλένδετα. Στο τέλος παραθέτουμε δικές μας σημειώσεις για την καλύτερη κατανόηση. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

Γράφει ο Σ. Σοφιανόπουλος:

Νερά και Άρδευση

Μόνο ποτίζοντας τα 20.000.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης (1) της Ελλάδος (2) μπορούμε να αυξήσουμε σημαντικά το Α.Ε.Π. της χώρας μας και στον πρωτογενή και στον δευτερογενή τομέα, αλλά και στον τομέα των υπηρεσιών (μεταφορά). Παράγοντας δηλ. 20.000.0000 τόνους καλαμπόκι χρειαζόμαστε για τη μεταφορά του 40.000 φορτηγά αυτοκίνητα.

Υδρενεργειακή Αξιοποίηση. Οι ξένες εταιρείες μελέτησαν συστηματικά τις υδροδυναμικές δυνατότητες της πατρίδας μας. Το ξένο κεφάλαιο -με την Σύμβαση Cooper- συνδύασε την εκεμτάλλευση των ενεργειακών δυνάμεων και μεταλλευτικών υλών της πατρίδας μας με μονοπωλιακά προνόμια. Η Σύμβαση Cooper ήταν ένα βήμα ακόμα προς την πλήρη οικονομική υποδούλωση της χώρας. Δ. Μπάτσης, Β' Μέρος

Με την ανάρτησή μας αυτή συνεχίζουμε την παρουσίαση της μελέτης του Δ. Μπάτση σχετικά με την Υδρενεργειακή Αξιοποίηση αναφερόμενοι στην πρώτη ενότητα: Πηγές ενέργειας - Γενικά χαρακτηριστικά μελέτης και εκμετάλλευσής τους ως τα σήμερα. Το πρώτο μέρος της παρουσίασης μπορείτε να μελετήσετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/01/blog-post_21.html 

Σκοπός της παρουσίασης αυτού του τμήματος του έργου του Δ. Μπάτση - το τμήμα που μελετάμε προέρχεται από το πόνημα του Δ. Μπάτση: "Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα" - είναι να κατανοήσουμε: α. την τεράστια δυνατότητα παραγωγής ενέργειας από τις υδροδυναμικές δυνατότητες της πατρίδας μας (βλέπε το πρώτο μέρος της μελέτης μας σχετικά στον σύνδεσμο ανωτέρ) β.  ότι οι ξένες δυνάμεις (Η.Π.Α., Ιταλία, Γερμανία κ.α.) είχαν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τους ποταμούς και τις λίμνες της Ελλάδος, κάτι που φαίνεται από το πλήθος ειδικών μελετών που πραγματοποίησαν, αλλά και από τις συμβάσεις που υπέγραψαν για την εκμετάλλευσή τους, όπως για παράδειγμα οι αμερικανικές εταιρείες Hugh Cooper & Co Inc. και η Chemical Construction Corporation που ανέλαβαν την εκμετάλλευση του Αχελώου. Αυτό το ενδιαφέρον των ξένων πρέπει να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για εμάς, ώστε να αντιληφθούμε την σπουδαιότητα των υδροδυναμικών μας δυνάμεων και να τις εκμεταλλευτούμε εμείς οι ίδιοι. γ. ότι για να υπάρξει στην πατρίδα μας ισχυρή πρωτογενής παραγωγή (εκμετάλλευση ορυκτών πόρων, δημιουργία βαρειάς βιομηχανίας, ναυπηγείων, διϋλιστηρίων, χαλυβουργειών κλπ) υπάρχουν προϋποθέσεις, μια εξ' αυτών είναι η εκμετάλλευση του φυσικού (υδροδυναμικού) πλούτου της χώρας μας που μας ανάγει σε μια χώρα με στρατηγικά πλεονεκτήματα. Γράφει χαρακτηριστικά ο Δ. Μπάτσης: "Τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια που λειτουργούν στη χώρα (Γλαύκος-Πάτρα, Χανιά, Κρήτη, Βέρροια, Νάουσα, Έδεσσα) δεν έδιναν το 1938 πάνω από 13.300.000 ΩΧΒ το χρόνο που είναι τουλάχιστον 300 φορές λιγότερο από το ελάχιστο ποσό ηλεκτρενέργειας που θα μπορούσαν να δίνουν οι υδατοπτώσεις της χώρας."

επιστημονικό περιοδικό "ΑΝΤΑΙΟΣ"

Στο επιστημονικό περιοδικό "ΑΝΤΑΙΟΣ" δημοσιεύτηκαν πολλά άρθρα σχετικά με την Σύμβαση Κούπερ, η οποία υπήρξε και συνεχίζει να είναι ένα έγκλημα κατά της πατρίδας μας.                                                                                

                                                                                      ***

Έχοντας θέσει ο Δ. Μπάτσης δυο βαρυσήμαντα ερωτήματα:  

 1. γιατί μέχρι σήμερα οι έρευνες που έγιναν δεν έδωσαν μια ολοκληρωμένη μελέτη για την υδρενεργειακή αξιοποίηση της χώρας; και 2. γιατί δεν πραγματοποιήθηκε καμιά σοβαρή εργασία, κανένα αξιόλογο τεχνικό έργο για την εκμετάλλευση των υδραυλικών μας δυνάμεων; 

Συνεχίζουμε την παρουσίαση της μελέτης του. Κατά την μελέτη των κατωτέρω, αν και γράφτηκαν από τον Δ. Μπάτση το 1947, ο αναγνώστης θα αντιληφθεί την ίδια νοοτροπία πολιτικών και κερδοσκόπων επιχειρηματιών, όπως αυτή που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες του δικομματισμού και της μνημονιακής πολιτικής. 

Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας.  Γράφει ο Δ. Μπάτσης:

- Όπως είδαμε και στο ζήτημα του μεταλλευτικού πλούτου, και στο λιγνιτικό η πολιτική της αστικής τάξης στη χώρα μας που έγινε "μεσάζων" του ξένου κεφαλαίου συνδεδεμένη στενά με την τάξη της έγγειας μεγαλοϊδιοκτησίας έτεινε πάντα στο να περιορίζει την δράση της στους τομείς εκείνους της οικονομίας που μπορούσαν να της εξασφαλίζουν το καπιταλιστικό κέρδος μέσα από μονοπωλιακές μορφές εξωπαραγωγικής απόμύζησης της οικονομίας. 

Νόμος 1083/30.10.1980 και η Απόφαση 289 της Ν.Ε. της Τραπέζης της Ελλάδος: το 1988 η ολομέλεια του Αρείου Πάγου παίρνει δυστυχώς, μια απόφαση υπέρ της κεφαλαιοποίησης των τόκων και την -με γεωμετρική πρόοδο- αύξηση του οφειλόμενου κεφαλαίου, χωρίς να ρωτήσει κάποιον ειδικό για το μαθηματικό αποτέλεσμα της Απόφασης 289 της Ν.Ε. Γ' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε με το Γ' μέρος της μελέτης μας σχετικά με τον καταστρεπτικό -για την ελληνική οικονομία- Νόμο 1083 της 30.10.1980, τον οποίο ψήφισε η Ν.Δημοκρατία και διατήρησε το Πασόκ και την Απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής της Τραπέζης της Ελλάδος, επίσης με ημερομηνία 30.10.1980. Συνέπεια αυτού του Νόμου και της ανωτέρω Απόφασης της Νομισματικής Επιτροπής ήταν η καταστροφή της ελληνικής παραγωγής: γεωργικής, αλιευτικής, κτηνοτροφικής, βιοτεχνικής, βιομηχανικής και τουριστικής. 

Ο εν λόγω Νόμος σε συνάρτηση με την ανωτέρω Απόφαση επέτρεψαν την κεφαλαιοποίηση των τόκων και την -με γεωμετρική πρόοδο- αύξηση του οφειλόμενου κεφαλαίου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν μια επιχείρηση, η οποία είχε δανειστεί από εμπορική τράπεζα στα δυο μόλις χρόνια να οφείλει το διπλάσιο κεφάλαιο από το αρχικό, στα 10 χρόνια 32 φορές! το αρχικό κεφάλαιο και σε 20 χρόνια 32 φορές! το κεφάλαιο που όφειλε στα 10 χρόνια!

Τον ανωτέρω Νόμο 1083 υπέγραψαν ο Κων/νος Καραμανλής ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς ως Αναπληρωτής Συντονισμού, ο Μιλτιάδης Έβερτ ως Υπ. Οικονομικών, ο Υπ. Εμπορίου Αρ. Καλαντζάκος και ο Γεώργιος Σταμάτης ως Υπ. Δικαιοσύνης. Πρωθυπουργός τότε ήταν ο Γ. Ράλλης. 

Όπως υποστήριξε τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και ενώπιον του Αρείου Πάγου ο πρώην ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σ. Σοφιανόπουλος ο Νόμος 1083/1980 και η Απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής έγιναν σκοπίμως για να διαλύσουν την ελληνική βιομηχανία και παραγωγή γενικότερα. Εδώ μπορείτε να μελετήσετε το Α΄ μέρος της μελέτης μας: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/01/1083-30101980.html ενώ εδώ το Β' μέρος http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/01/108330101980-289.html

ο Σ. Σοφιανόπουλος αγωνίστηκε και πέτυχε την κατάργηση του Ν.1083

                                                                                   ***  

Αξιοποιώντας τα ενημερωτικά εγχειρίδια και ντοκουμέντα που έγραψε και χρησιμοποίησε  ενώπιον του Αρείου Πάγου ο Σ. Σοφιανόπουλος προκειμένου να πετύχει, αρχικά την τροποποίηση και τελικά την κατάργηση του εν λόγω Νόμου παρουσιάζουμε το Γ' μέρος της μελέτης μας. Παροτρύνουμε τους αναγνώστες μας να το μελετήσουν για να αντιληφθούν πως η Τράπεζα της Ελλάδος και το "ανθελληνικό" κράτος καταστρέφουν την πατρίδα μας. Κάποιες από τις υπογραμμίσεις και επισημάνσεις είναι δικές μας. 

Μέρος Γ' 

Ηλιακό ξηραντήριο: η χρήση του για την ξήρανση γεωργικών προϊόντων, του ελληνικού λιγνίτη και των σκουπιδιών θα μπορούσε να εξοικονομήσει τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Σ. Σοφιανόπουλος: "Ο τότε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας ενθουσιάστηκε με την ιδέα αλλά τίποτε δεν προχώρησε."

Σε πολλές αναρτήσεις έχουμε αναπτύξει το θέμα της υπονόμευσης επιχειρηματικών προσπαθειών που θα βοηθούσαν στην ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας. Την ίδια στιγμή που οι εκάστοτε κυβερνώντες -τα τελευταία 40 χρόνια- εμπόδιζαν κάθε σοβαρή προσπάθεια που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη της ελληνικής βιοτεχνείας, βιομηχανίας και βαρειάς βιομηχανίας καθιστούσαν την Ελλάδα μεγαλο-εισαγωγέα των πολυεθνικών των λοιπών ευρωπαϊκών και αμερικανικών χωρών (σχετικά με επιχειρηματικές προσπάθειες που υπονόμευσαν οι κυβερνώντες, ενδεικτικά βλέπε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2014/08/blog-post_74.html και εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2014/09/blog-post_15.html. Σε συνδυασμό με νόμους που επέβαλαν οι κυβερνώντες, όπως για παράδειγμα ο Νόμος 1083 των πανωτοκίων (σχετικά βλέπε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/01/1083-30101980.html), η ελληνική βιοτεχνεία και βιομηχανία καταστράφηκε στην πατρίδα μας ολοσχερώς και σήμερα εν έτει 2015 αναζητούμε να βρούμε προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα και να γράφουν το δυσεύρετο πλέον "made in Greece" ή "made in Hellas". 

Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε μια απλή κατασκευή, αυτή του Ηλιακού Ξηραντηρίου, που πάλι η Ελλάδα έχει μοναδικό προνόμιο και θα έπρεπε να την είχε κατασκευάσει για πολλαπλές γεωργικές και βιομηχανικές χρήσεις. Η ηλιακή ενέργεια στην πατρίδα μας είναι ανεξάντλητη και θα έπρεπε αυτό το μοναδικό προνόμιο να το έχουμε εκμεταλλευθεί στο έπακρο. Ωστόσο, όπως θα δούμε παρακάτω, άνθρωποι του κρατικού μηχανισμού (με τις πιέσεις, προφανώς και ξένων κέντρων) εμπόδισαν και αυτή την προσπάθεια. 

Οδηγό μας στην παρουσίαση του θέματος θα έχουμε το πόνημα του πρώην Αντιπροέδρου της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σ. Σοφιανόπουλου: "Οι "Άγνωστες" πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία". Οι επισημάνσεις με bold και οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας προκειμένου να βοηθήσουμε τον αναγνώστη στην καλύτερη κατανόηση του θέματος. Στο τέλος του κειμένου επισυνάπτουμε δικές μας σημειώσεις. Γράφει ο κ. Σ. Σοφιανόπουλος: 

Ηλιακό Ξηραντήριο 

"Όταν κάποιος αφήσει το αυτοκίνητο του στον ήλιο το καλοκαίρι και μετά από 1 ώρα τουλάχιστον θελήσει να πιάσει το τιμόνι, δεν μπορεί, γιατί η θερμοκρασία έχει ξεπεράσει τους 60 βαθμούς, ιδίως καθότι το τιμόνι είναι μαύρο, γιατί το μαύρο είναι καλός αγωγός της θερμότητος. Αυτό με απασχόλησε όταν ήμουν Αντιπρόεδρος και ΔιευθύνωνΣύμβουλος της ΧΡΩΠΕΙ και έκανα διάφορα πειράματα και κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:
 

Σύντομη Περιγραφή
 

Προς τον βορρά πρέπει να γίνει ένας τείχος, ο οποίος βάφεται μαύρος. Επίσης, ο πάτος πρέπει να είναι στεγανός και από την πλευρά του νοτιά ανασηκώνεται αυτό ανάλογα με το μέγεθος του ξηραντηρίου περίπου 50 πόντους. Είναι θέμα μελέτης να δούμε το μέγεθος του ξηραντηρίου. Η οροφή πρέπει να κατασκευασθεί από ανοξείδωτο ατσάλι και να υπάρχουν ταυ. Όσο μεγαλύτερες είναι οι διαστάσεις τόσο το καλύτερο, γιατί τόσο πιο πολύς ήλιος εισέρχεται. Η μελέτη απέδειξε ότι για να ρέουν οι σταγόνες από την εσωτερική μεριά προς τα κάτω πρέπει η κλίση να είναι τουλάχιστον 15 μοίρες. Στο νότιο μέρος από την εσωτερική μεριά υπάρχει μία υδρορροή που μαζεύει τις σταγόνες που ρέουν προς αυτήν και βγάζει το νερό εκτός ξηραντηρίου. Τα ανοίγματα του ανοξείδωτου χάλυβος καλύπτονται με τζάμια, π.χ. 5-6 χιλιοστών και το ξηραντήριο είναι έτοιμο. (1) Δηλ. η νότια πλευρά του βλέπει προς τον ήλιο, όπως τοποθετούνται και οι ηλιακοί θερμοσίφωνες (*).

αυτοματοποιημένο πρότυπο ηλιακό ξηραντήριο **

Φύτρο σιταριού: η Ελλάδα θα μπορούσε να το αξιοποιήσει δεδομένης της μεγάλης παραγωγής της σε σιτάρι. Το φύτρο σίτου περιέχει άνω του 31% πρωτεΐνη και βρίθει βιταμινών. Πολλές ανεπτυγμένες χώρες το έχουν μελετήσει επιστημονικά και βιομηχανοποιήσει ως προϊόν.

Σε πολλές αναρτήσεις, μέχρι σήμερα έχουμε ασχοληθεί με την γεωργία και κτηνοτροφία της πατρίδας μας. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με την σπουδαιότητα της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και της παραγωγής ζωοτροφών, ενώ εδώ μπορείτε να μελετήσετε σχετικά με την ανάγκη και ταυτόχρονα δυνατότητα να καλλιεργήσουμε στην πατρίδα μας το νούμερο 1 φυτό σε πρωτεΐνη στον κόσμο, την σόγια:   Ήδη από το 1947 ο Ιορδ. Δημητριάδης είχε επισημάνει ότι η σόγια άπτεται του προβλήματος υποσιτισμού της Ελλάδος. 

                                                                          ***
Ένα από τα χαρακτηριστικά των παραγωγικά ανεπτυγμένων κρατών, τις οποίες καλούμε και μεγάλες δυνάμεις ή υπερδυνάμεις (Η.Π.Α., Ρωσία, Γαλλία, Ολλανδία κλπ) είναι ότι πρωτίστως έχουν ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία και μάλιστα έχουν αυτάρκεια σε αντίστοιχα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.

Η πατρίδα μας λόγω της αδιαφορίας (;) των κυβερνώντων των δυο μεγάλων κομμάτων (τα τελευταία 35-40 χρόνια) -κι ενώ πολλοί "ειδήμονες" και πολλοί εκ των μ.μ.ενημέρωσης την ονόμαζαν, μεταξύ άλλων, και γεωργική οικονομία,- πολύ λίγα πράγματα έχει πετύχει σε σχέση με τις δυνατότητες που έχει (εννοούμε τα στρατηγικά πλεονετήματα του κλίματος, της εδαφολογίας, της γεωγραφικής της θέσεως, του επιστημονικού προσωπικού της, των ερευνητών της κλπ.)

                                                                            ***

Παρουσιάζουμε σήμερα άλλη μια πτυχή του γεωργικού μας πλούτου και της γεωργικής μας οικονομίας η οποία, με ευθύνη του σχεδόν ανύπαρκτου Υπ. Γεωργίας, έχει μείνει αναξιοποίητη στερώντας από το Α.Ε.Π. της πατρίδας μας μεγάλα κεφάλαια (που θα μπορούσαν να είχαν παραχθεί). Την ίδια στιγμή πολλές ευρωπαϊκές και αμερικανικές χώρες αξιοποιούν την πτυχή αυτή της γεωργίας, αναβαθμίζουν την διατροφή των λαών τους, συμβάλλουν στην ανάπτυξη του Α.Ε.Π. των χωρών τους και κερδίζουν μεγάλες ποσότητες συναλλάγματος από τις εξαγωγές τους. 

Πρόκειται για τα φύτρα διαφόρων καρπών. Ειδικότερα θα ασχοληθούμε στην ανάρτησή μας αυτή με το φύτρο του σίτου. 

Το θέμα θα προσεγγίσουμε έχοντας ως οδηγό το πόνημα του πρώην ιδιοκτήτη της Φαρμακοβιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σ. Σοφιανόπουλου: "Οι "Άγνωστες" πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία". Κάποιες από τις επισημάνσεις με bold και υπογραμμίσεις είναι δικές μας. Στη συνέχεια του κειμένου του Σ. Σοφιανόπουλου επισυνάπτουμε σημειώσεις που βοηθούν -νομίζουμε- τον αναγνώστη να κατανοήσει καλύτερα το θέμα. 

                                                                               ***

Γράφει ο Σ. Σοφιανόπουλος: 

Φύτρο Σίτου 

"Αμφιβάλλω αν υπάρχει ένας άνθρωπος επί της γης που δεν ξέρει τον καρπό του σιταριού. Όλοι γνωρίζουν επίσης ότι από το σιτάρι παράγονται πλείστα όσα προϊόντα, το βασικότερο των οποίων είναι το ψωμί. Υπάρχουν πάρα πολλά είδη ψωμιού και μια χώρα που έχει πολύ καλά ψωμιά είναι η Γερμανία. Αλλά και η Ελλάδα δεν πάει πίσω στο θέμα του ψωμιού. Ο άνθρωπος έχει φτιάξει αρτοσκευάσματα και από καλαμπόκι, την περιβόητη μπομπότα, που τρώγαμε επί Κατοχής, τα κριθαρένια παξιμάδια και τα διάφορα προϊόντα σίτου που είναι και τα περισσότερα.

φύτρο σίτου

Από πλευράς υγιεινής διατροφής είναι τελείως λάθος να τρώμε προϊόντα λευκού αλεύρου, διότι αυτό δεν περιέχει τις πρωτεΐνες και την κυτταρίνη, συστατικά που είναι πολύ ωφέλιμα για τον οργανισμό. Αυτό όμως που οι άνθρωποι συνήθως δεν γνωρίζουν είναι ένα τμήμα του σίτου που λέγεται φύτρο, το οποίο κατά βάρος είναι το 2 τοις χιλίοις (1). Η εκατοστιαία του σύνθεση είναι: 31% πρωτεΐνες, περί το 15%-20% υγρασία, και το υπόλοιπο υδατάνθρακες. Πρέπει ο αναγνώστης να καταλάβει ότι πώς είναι δυνατόν το 11% των πρωτεϊνών του σίτου στο φύτρο του σίτου να γίνονται 31%. Αυτό δικαιολογείται, επειδή από το φύτρο ξαναφυτρώνει το στάρι και γι αυτό πρέπει να έχει θρεπτικά συστατικά αρκετά μέχρι να πάρει πρώτες ύλες από το έδαφος. Αυτό που συνήθως όμως δεν είναι καθόλου γνωστό είναι ότι το φύτρο του σίτου βρίθει βιταμινών, πρωτίστως Α, D, και Ε. Είναι σε λίγους επίσης γνωστό ότι οι βιταμίνες δρουν σαν καταλύτες στον οργανισμό, γι αυτό τις λένε και βιοκαταλύτες και ανακαλύφθησαν από έναν Πολωνό βιοχημικό στα τέλη του προπερασμένου αιώνος. 

Νόμος 1083/30.10.1980 και η 289 Απόφαση της Ν.Ε. της Τραπέζης της Ελλάδος. Σ. Σοφιανόπουλος: "...εν αγνοία του ελληνικού λαού εφηρμόσθη αυτή η εξωφρενική τοκογλυφική πολιτική, η οποία ροκάνισε τα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας..." Μέρος Β'

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την μελέτη μας σχετικά με το Νόμο 1083/30.10.1980 ή αλλιώς επονομαζόμενο νόμο των Πανωτοκίων και την -επί της ιδίας ακριβώς ημέρας (30.10.1980)- εκδοθείσα Απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος. Πρόκειται για το Νόμο ο οποίος σήμανε την αρχή του τέλους της Ελληνικής Βιομηχανίας και παραγωγής οδηγώντας στην καταστροφή -κυριολεκτικά- την γεωργική, κτηνοτροφική, αλιευτική παραγωγή καθώς και τεράστιο αριθμό βιοτεχνικών, βιομηχανικών και ξενοδοχειακών μονάδων. Για το Α΄ μέρος σχετικά με το Νόμο 1083/1980 δείτε εδώ

Σειρά μεγάλων Ελληνικών Βιομηχανιών, με τεράστια προσφορά στην πατρίδα μας σε: καινοτομίες, απασχόληση ανθρώπινου δυναμικού, απασχόληση άλλων μικρότερων βιομηχανιών και βιοτεχνειών για την κάλυψη πρώτων υλών-υπηρεσιών, παραγωγής στρατηγικών προϊόντων για την ελληνική οικονομία (νήματα, γάζες, όπλα-πυρομαχικά-ρουκέτες, μηχανές δίχρονες-τετράχρονες, φάρμακα κ.α.) διαλύθηκαν από την κεφαλαιοποίηση των τόκων και την -με γεωμετρική πρόοδο- αύξηση του οφειλόμενου κεφαλαίου. 

Για παράδειγμα παίρνοντας ως υπόθεση εργασίας ότι το νόμισμα τότε, (δηλαδή η δραχμή) ήταν το σημερινό ευρώ και ότι κάποια βιομηχανία δανειζόταν από τις τράπεζες 1.000.000 ευρώ, στα δυο χρόνια θα όφειλε 2.000.000 ευρώ -διπλασιασμός του αρχικού κεφαλαίου!-, στα 10 χρόνια 32.000.000 ευρώ -32 φορές το αρχικό κεφάλαιο!- και στα 20 χρόνια 1.024.000.000 ευρώ! που φυσικά και η πιο κερδοφόρα επιχείρηση του πλανήτη να ήταν δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε καμία περίπτωση.Δείτε το αριθμητικό παράδειγμα που παρουσιάζει ο Σ. Σοφιανόπουλος στο τέλος της ανάρτησης μας εδώ

Ο Νόμος 1083/1980 και η Απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής έγιναν σκοπίμως για να διαλύσουν την ελληνική βιομηχανία και παραγωγή γενικότερα. 

Κολοσιαίες επιχειρήσεις -αναφέρουμε ελάχιστα παραδείγματα- όπως η ΙΖΟΛΑ (ψυγεία, πλυντήρια, κουζίνες κλπ.), η ΧΡΩ.ΠΕΙ. (φάρμακα, όπλα, ζωοτροφές, τορπιλάκατοι κλπ.), ΜΑΛΚΟΤΣΗΣ (δίχρονες, τετράχρονες μηχανές, τρακτέρ), ΒΙΑΜΑΞ (αμαξώματα λεωφορείων, 3η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις), ΒΟΜΒΥΞ και ΒΟΜΒΥΚΡΥΛ (κλωστοϋφαντουργίες), ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ (κλωστοϋφαντουργίες), ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (ατμάμαξες, γέφυρες, πλοία), ΔΗΜΑΔΗΣ-ΚΑΝΑΚΗΣ (Βόλος-εργοστάσια πετρελαιοκινητήρων), ΑΞΕΛΟΣ (πετρελαιοκινητήρες), ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (πετρελαιοκινητήρες), ΕΛ.ΒΙ.Λ. (βιομηχανία λιπαντικών) διαλύθηκαν και τα περιουσιακά τους στοιχεία περιήλθαν στις τράπεζες με πρώτη εξ΄ αυτών την Εθνική Τράπεζα. Ο σπουδαίος οικονομολόγος Δ, Μπάτσης είχε επισημάνει τον αντεθνικό ρόλο των τραπεζών και κυρίως της Εθνικής τράπεζας από τη δεκαετία του 1940, βλέπε εδώ το κείμενο του Δ. Μπάτση και τη σημείωση:  καθώς και εδώ

ο Σ. Σοφιανόπουλος ξεσκέπασε το Ν.1083 και την 289 Απόφ. της Ν.Ε.

                                                                               *** 

Αξιοποιώντας τα ενημερωτικά βιβλία του πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ. Σ. Σοφιανόπουλου, -ο οποίος κατάλαβε την τεράστια απάτη που κρύβει ο εν λόγω νόμος και τις συνέπειες για την οικονομία της πατρίδας μας αγωνίστηκε και τελικά πέτυχε την κατάργησή του-, παρουσιάζουμε το Μέρος Β΄ της μελέτης του (ιστορικό και λεπτομέρειες). Παροτρύνουμε τους αναγνώστες μας να το μελετήσουν για να αντιληφθούν πως η Τράπεζα της Ελλάδος και το "ανθελληνικό" κράτος καταστρέφουν την πατρίδα μας. Κάποιες από τις υπογραμμίσεις και επισημάνσεις είναι δικές μας.

Μέρος Β' 

Ντομάτα: η επεξεργασία του σπόρου της για παραγωγή τοματελαίου, η άλεση του υπολείμματος του σπόρου (μαζί με τον φλοιό) για παραγωγή ζωοτροφών και η παρασκευή φαρμάκων με γλουταμινικό οξύ μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της γεωργικής Οικονομίας της πατρίδας μας. Σ. Σοφιανόπουλος

Όπως έχουμε σημειώσει σε προηγούμενες αναρτήσεις, η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει την γεωργία και την κτηνοτροφία της με απώτερο σκοπό την επίτευξη αυτάρκειας σε αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα (ζωϊκής προελεύσεως). [σχετικά με το ότι η απόκτηση αυτάρκειας σε αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα πρέπει να είναι κύριο μέλημα της πατρίδας μας μπορείτε να διαβάσετε εδώ].

Είναι αδιανόητο για την πατρίδα μας να κάνουμε τεράστιες εισαγωγές αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων ετησίως, τη στιγμή που η πατρίδα μας έχει συγκριτικά στρατηγικά πλεονεκτήματα για την ανάπτυξη της γεωργιο-κτηνοτροφίας (κλίμα, γεωγραφική θέση, εδαφολογία, μοναδικά φυτικά είδη κλπ). Σημειώνουμε ότι οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων π.χ. για το 2009 ανήλθαν σε 6.5 δις ευρώ περίπου, ενώ οι αντίστοιχες εξαγωγές σε 4,16 δις ευρώ. Αποτέλεσμα αυτού είναι το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο (για τα συγκεκριμένα προϊόντα), επιβαρυνοντάς το όμως συνολικά και επιτείνοντας το σαν μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. [για το ότι η κτηνοτροφία και η παραγωγή ζωοτροφών είναι τεράστια πηγή πλούτου, με την πατρίδα μας να έχει τις προϋποθέσεις να το επιτύχει αλλά και για κάποια επιπλέον στατιστικά στοιχεία σχετικά με την αυτάρκεια σε βασικά αγαθά μπορείτε να μελετήσετε εδώ]

Για παράδειγμα η Ελλάδα είναι κατάλληλη χώρα για την παραγωγή του νούμερο ένα στρατηγικού φυτικού προϊόντος παγκοσμίως με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες ήτοι της σόγιας. Και στο θέμα αυτό όμως, όπως δυστυχώς στα περισσότερα -αν όχι σε όλα- η πατρίδα μας έχει -σκόπιμα- μείνει πίσω. [Σχετικά με την καλλιέργεια σόγιας στην πατρίδα μας, για την οποία θα έπρεπε να είμαστε εξαγωγός χώρα, ενώ τώρα παράγουμε ελάχιστη με αποτέλεσμα να εισάγουμε άνω των 500.000 τόνων ετησίως βλέπε σε συνέχειες: εδώ το Ά μέρος, εδώ το Β΄μέρος:  εδώ το Γ' μέρος:  και εδώ το Δ΄ μέρος]

                                                                                 ***

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με ένα ακόμη αγροτικό προϊόν της πατρίδας μας, οι συνθήκες καλλιέργειας του οποίου είναι ιδανικές στον τόπο μας. Πρόκειται για την ντομάτα. Θα δούμε ότι η επεξεργασία της ντομάτας, όσον αφορά τα υποπροϊόντα της, δεν είναι η μέγιστη δυνατή ενώ και οι εγκαταστάσεις που θα έπρεπε να υπάρχουν στην πατρίδα μας για την συνολική της επεξεργασία δεν υπήρξε μέριμνα από το κράτος να δημιουργηθούν. 

ντοματιά με τους καρπούς της (φώτο: 1)

Στη μελέτη του θέματος της ντομάτας οδηγό μας έχουμε το πόνημα του (πρώην ιδιοκτήτη της φαρμακοβιομηχανίας και οπλοβιομηχανίας ΧΡΩ.ΠΕΙ.) Σ. Σοφιανόπουλου: "Οι "Άγνωστες" πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία". Παρουσιάζουμε τι γράφει ο Σ. Σοφιανόπουλος σχετικά με το θέμα και παρεμβαίνουμε με σημειώσεις με σκοπό να βοηθήσουμε τον αναγνώστη στην κατανόηση του θέματος καλύτερα. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

Γράφει στο πόνημά του ο Σ. Σοφιανόπουλος: