Οι χιλιάδες τόνοι φρούτων που πετιούνται στις χωματερές είναι πηγή πλούτου. Στα αποστακτήρια μπορούν να μετατραπούν σε οινόπνευμα και απο τα υποπροϊόντα μπορούν να παραχθούν ζωοτροφές. Το κράτος παρόν κι εδώ εμποδίζει την ανάπτυξη κρατώντας δια νόμου κλειστά τα αποστακτήρια 10 με 11 μήνες κατ' έτος. Β' μέρος

Το γεωργικό και βιοτεχνικό προϊόν -στον τομέα αυτό- μπορεί να πολλαπλασιαστεί με την αξιοποίηση των μοναδικών πλεονεκτημάτων της πατρίδος μας (εύκρατο κλίμα, μεγάλη παραγωγή φρούτων και ποιοτική υπεροχή τους, ο μύκητας στην Κρήτη που μπορεί να παράξει 19% οινόπνευμα) Σ.Σοφιανόπουλος Β' μέρος

Σε συνέχεια προηγούμενης αναρτησής μας σχετικά με την παραγωγή οινοπνεύματος και ποιοτικού οίνου, (βλέπε εδώ)  και μάλιστα, όπως σημειώνει ο Σωτ.Σοφιανόπουλος, αξιοποιώντας το μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα που έχουμε στην πατρίδα μας και ειδικότερα στην Κρήτη, ήτοι την ύπαρξη ενός μύκητα, ο οποίος μπορεί να παράγει οινόπνευμα έως και 19%, δίνουμε προέκταση στη μελέτη μας. 

Οδηγός μας στην προσπάθεια αυτή παραμένει το πόνημα του χημικού, ερευνητή και ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. με παραγωγή άνω των 140 διαφορετικών ειδών-προϊόντων, από ορούς και φάρμακα έως πολεμικά τυφέκια και ταχύπλοα σκάφη κ.Σωτ.Σοφιανόπουλου, υπό τον τίτλο "Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία''. Επαναδημοσιεύουμε την τελευταία παράγραφο, που είχαμε επισυνάψει στην ανωτέρω σχετική ανάρτησή μας και παραθέτουμε στο τέλος του κειμένου κάποιες δικές μας σημειώσεις για την καλύτερη κατανόηση των όσων γράφει ο Σωτ.Σοφιανόπουλος.

''... Επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα όπου ευδοκιμούν απεριόριστα είδη φρούτων, θα είχαμε και την δυνατότητα, εάν είμασταν οργανωμένη και όχι προδομένη χώρα, να παράγουμε και ατελείωτες ποσότητες οινοπνεύματος. Επειδή ο κόσμος συγχέει την ζάχαρη με το μονοσάκχαρο των φρούτων, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η ζάχαρη είναι συνδυασμός δυο μονοσακχάρων. Στη Βραζιλία π.χ. όπου υπάρχει μεγάλη παραγωγή ζαχάρεως, παράγουν οινόπνευμα και το χρησιμοποιούν σαν καύσιμο για τα αυτοκίνητα. (βλέπε σχετική σημείωση στην προηγούμενη ανάρτηση)

Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει το εξής απίστευτο. Επειδή τα καλλυντικά και πρωτίστως τα ακριβά ποτά εμπεριέχουν οινόπνευμα φυσικής ζυμώσεως, το κράτος για να προστατεύσει -έτσι διατείνεται—την φορολογία του οινοπνεύματος ή των αντιστοίχων προϊόντων αυτού, κάνει το εξής προδοτικόν: απαγορεύει δια νόμου τη λειτουργία των αποστακτήρων παραγωγής οινοπνεύματος, όπως είναι το ούζο, και επιτρέπει αυτά να λειτουργούν μόνον ένα μήνα το χρόνο και εν συνεχεία πάνε οι εφοριακοί και τα σφραγίζουν. (1)

Τι θα έπρεπε να γίνεται όμως στην περίπτωση αυτή; Πριν προχωρήσω, αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος ότι μία επιχείρηση δεν μπορεί να ανοίγει 1 μόνο μήνα το χρόνο. Αντί λοιπόν οι εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι φρούτων που καταλήγουν στις χωματερές— και όλοι ξέρετε ότι οποιοδήποτε και αν είναι το φρούτο, έστω και κακό, περιέχει σάκχαρα,— θα έπρεπε να παράγει οινόπνευμα, εν συνεχεία να αποξηραίνεται σε ηλιακό ξηραντήριο (γιατί τα φρούτα συνήθως είναι καλοκαιρινά) [σχετικά με το ηλιακό ξηραντήριο διαβάστε εδώ ] και το υπόλοιπο του φρούτου δηλ. οι πρωτεΐνες και οι μη γλυκαντικοί υδατάνθρακες και η κυτταρίνη, θα έπρεπε να γίνονται ζωοτροφές. (2) Πετάμε δηλ. στις χωματερές πάνω από ένα εκατομμύριο τόνους φρούτα! Ας θυμηθούμε (και πρωτίστως οι ΠΑΣΟΚτζήδες) ότι κατηγορούσε ο Ανδρέας τις χωματερές και έλεγε ότι θα τις κλείσει, αλλά επί των ημερών του έγιναν περισσότερες.

Είναι λοιπόν φανερό ότι η δημιουργία χωματερών είναι η μεγαλύτερη προδοσία που μπορούσε να γίνει στη χώρα, γιατί είναι προτιμότερο να κερδίζεις λίγο, παρά να χάνεις πολλά. Αντιλαμβάνεσθε τι πλούτο θα είχε η πατρίδα μας αν είχε προχωρήσει στην επιστημονική εξέλιξη ποτών από διάφορα φρούτα της Ελλάδος. Ξέρετε όλοι ότι υπάρχουν ποτά τα οποία λέγονται ροδάκινο, αχλάδι, βερίκοκκο, αλλά δεν έχουν ίχνος από αυτά τα φρούτα μέσα τους, γιατί παράγονται σε χώρες που δεν ευδοκιμούν τα φυτά αυτά. Αυτή η ακατάσχετη εισαγωγή δεκάδων χιλιάδων φιαλών ποτών θα έπρεπε να είναι εξαγωγή πολλαπλάσια ελληνικών φρούτων ανά την υφήλιο.''

φώτο (μη διαθέσιμη): απο τα τσιπουράδικα του Βόλου, πριν πολλές δεκαετίες. Το ελληνικό κράτος που δήθεν κόπτεται για την ανάπτυξη διατηρεί δια νόμου κλειστά τα αποστακτήρια για 11 μήνες, ενώ δεν προέβει σε ενέργειες για τον εκσυχρονισμό τους, την ανάπτυξη της εν λόγω παραγωγής και την αξιοποίηση των στρατηγικών πλεονεκτημάτων που έχει η πατρίδα μας και σε αυτόν τον τομέα. Αντίθετα έχουμε πλημμυρίσει απο εισαγώμενο πάμφθηνο τσίπουρο αμφιβόλου ποιότητας. 

Στην Κρήτη, σε υψόμετρο 600 μέτρων υπάρχει μύκητας που μπορεί να παράξει οινόπνευμα μέχρι 19%. Αυτό δεν το γνώριζε ούτε ο Bayer. Η Ελλάδα θα μπορούσε να πρωτοπορεί στην παραγωγή οινοπνεύματος παγκοσμίως. Θα μπορούσε να παράγει οίνο κρητικό με 18% οινόπνευμα και να τιμάται πάνω απο 500 ευρώ η φιάλη. Απόλυτα εφικτή είναι και η παραγωγή οινοπνεύματος σαν καύσιμο αυτοκινήτου από την ζάχαρη. Τα τελευταία 10 χρόνια οι κυβερνήσεις κατέστρεψαν και την ελληνική βιομηχανία ζάχαρης. Σ.Σοφιανόπουλος, Α' μέρος

Σε πολλές απο τις αναρτήσεις μας έχουμε σημειώσει ότι η Ελλάδα προκειμένου να πετύχει αυτάρκεια σε βασικά γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και ακολούθως να αναδειχθεί σε εξαγωγός χώρα πρέπει να αξιοποιήσει τα στρατηγικά πλεονεκτήματα που διαθέτει όσον αφορά την θέση της στο γεωγραφικό χάρτη, το εύκρατο κλίμα της, το εδαφικό της ανάγλυφο κλπ. Σχετικά με την ανάγκη επίτευξης αυτάρκειας σε βασικά γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα βλέπετε εδώ. Αλλά και για το ότι η παραγωγή ζωοτροφών, προκειμένου να συντηρήσουμε την κτηνοτροφία μας, είναι τεράστια πηγή πλούτου διαβάστε εδώ.

Με την παρούσα ανάρτηση θα μελετήσουμε το κεφαλαιώδες θέμα ή μάλλον καλύτερα, που θα έπρεπε να είναι κεφαλαιώδες θέμα, των φρούτων και του οικνοπνεύματος που μπορεί να παραχθεί από αυτά. Ενώ λοιπόν η Ελλάδα, και στον τομέα αυτό έχει ασύγκρητο στρατηγικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες χώρες δυστυχώς λόγω των απίστευτα! εύστοχων κρατικών υπονομευτικών παρεμβάσεων έχει μείνει πίσω και στον τομέα αυτό και έχουμε χάσει την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσουμε επιχειρηματικά και οικονομικά. 

Οδηγός μας και στην προσπάθεια αυτή θα είναι το πόνημα του κ.Σωτ.Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'', ο οποίος σαν χημικός και ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. η οποία έφθασε να παράγει πάνω απο 140 διαφορετικά είδη, από ορούς και το πασίγνωστο αναλγητικό Αλγκόν (Algon) έως χειροβομβίδες, ρουκέτες και ταχύπλοα σκάφη.  

Παρακάτω παρουσιάζουμε τα πορίσματα μελετών του κ.Σ.Σοφιανόπουλου σχετικά με το θέμα και στο τέλος παραθέτουμε σημειώσεις που βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του θέματος. Οι υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold είναι δικές μας. 

Φρούτα-Οινόπνευμα (ή κατά το επιστημονικότερο αιθυλική αλκοόλη) 

Αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω και ένας κάτοικος αυτής της χώρας που δεν ξέρει το οινόπνευμα. Το οινόπνευμα είναι ένα προϊόν ζυμώσεως των μονοσακχάρων και το υποπροϊόν των μυκήτων είναι το οινόπνευμα (1).

Στη φύση υπάρχουν βασικώς 3 ειδών μύκητες οι οποίοι κάνουν την παραγωγή οινοπνεύματος. Ο πρώτος αντέχει μέχρι σε διάλυμα 5-6% οινοπνεύματος και εν συνεχεία πεθαίνει μέσα στο οινόπνευμα που ο ίδιος παράγει. Ο δεύτερος μύκητας αντέχει σε διάλυμα περί 10%, και ο τρίτος αντέχει μέχρι 16%. Ο Bayer στην οργανική του χημεία αναφέρει ότι όταν ένα κρασί έχει οινόπνευμα περισσότερο του 16%, αυτό είναι πρόσθετο και δεν προέρχεται εκ της φυσικής ζυμώσεως του μονοσακχάρου του ή οποιουδήποτε άλλου φρούτου ή καρπού προς παραγωγήν οινοπνεύματος.

Υπάρχει όμως στην Κρήτη σε υψόμετρο άνω των 600 μέτρων ένας μύκητας ο οποίος μπορεί να παράγει οινόπνευμα μέχρι 19% και μετά να πεθάνει. Αυτό το μυστικό που και ο καθηγητής Bayer δεν εγνώριζε, μου το είπε ο καθηγητής Εμμανουήλ Βογιατζάκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2), που ηγείτο τότε του τμήματος της Ανόργανου και Χημικής Τεχνολογίας. Εκ του επωνύμου καταλαβαίνετε ότι επρόκειτο περί Κρητικού, γι' αυτό και το εγνώριζε. Αμφιβάλλω αν υπάρχουν Έλληνες έστω και Κρητικοί που γνωρίζουν αυτήν την πληροφορία. Ένα είναι όμως βέβαιον: ότι η πατρίδα μας, που θα μπορούσε να πρωτοπορεί σε όλον τον κόσμο μέχρι στιγμής στην παραγωγή οινοπνεύματος δεν έχει κάνει τίποτε. Θα μπορούσαμε π.χ. να παράγουμε ένα κρασί στην Κρήτη, το οποίο να έχει 18% οινόπνευμα και το οποίο θα μπορούσε να τιμάται π.χ. 500 ευρώ το μπουκάλι. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι έτσι όπως έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, οπωσδήποτε η παραγωγή αυτού του κρασιού θα ήταν απεριόριστη.(3) Πρώτον θα απέφερε μεγάλα οικονομικά οφέλη στην Ελλάδα και δεύτερον θα την έκανε διάσημη στον τομέα της οινοποιΐας.(4)

Επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα όπου ευδοκιμούν απεριόριστα είδη φρούτων, θα είχαμε και την δυνατότητα, εάν είμασταν οργανωμένη και όχι προδομένη χώρα, να παράγουμε και ατελείωτες ποσότητες οινοπνεύματος. Επειδή ο κόσμος συγχέει την ζάχαρη με το μονοσάκχαρο των φρούτων, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η ζάχαρη είναι συνδυασμός 2 μονοσακχάρων. Στη Βραζιλία π.χ. όπου υπάρχει μεγάλη παραγωγή ζαχάρεως (5), παράγουν οινόπνευμα και το χρησιμοποιούν σαν καύσιμο για τα αυτοκίνητα.(*)

(η συνέχεια σε επόμενη ανάρτηση)

 

Το Φαράγγι της Σαμαριάς βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Χανίων της δυτικής Κρήτης και το μεγαλύτερο μέρος του υπάγεται στον δήμο Σφακίων. Χωρίζει τον κύριο όγκο της οροσειράς των Λευκών Ορέων, από το βουνό τους στα δυτικά με κορυφή τον Βολακιά. Έχει δύο φυσικές εισόδους, με τη βόρεια (42 χιλιόμετρα από Χανιά) στο οροπέδιο Ομαλός και σε υψόμετρο 1.227 μέτρα, να οφείλει το όνομα Ξυλόσκαλο στην κατασκευή από κορμούς που παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την αρχική απότομη κάθοδο.

 ****

(*) Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τον Κρητικό Μιχάλη Καλογεράκη, ηλεκτρολόγο μηχανικό και ηλεκτρονικό καθώς και εφευρέτη να παρουσιάζει βιοκαύσιμο απο ζάχαρη. Παρακολουθήστε από το 27ο λεπτό. 

Οι μεγάλες ποσότητες υδάτων της πατρίδος μας μπορούν ν' αξιοποιηθούν για την άρδευση των δασικων-ημιδασικών εκτάσεων και την πυρόσβεση με ''κανόνια'' νερού Regen εξ' ολοκλήρου ελληνικής κατασκευής. Η δημιουργία λιμνών μπορεί να οδηγήσει στην εκτροφή χελιών, πέστροφας κλπ ψαριών ενώ ανοίγουν οι δυνατότητες δενδροφύτευσης ελώδων περιοχών. Σ. Σοφιανόπουλος. Γ' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε και ολοκληρώνουμε την ενότητα σχετικά με τις υδροδυναμικές ικανότητες που έχει η πατρίδα μας, βασιζόμενοι στο πόνημα του πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ.Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Στην πρώτη σχετική μας ανάρτηση, βλέπε εδώ είχαμε σημειώσει ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε ποσότητα υδάτων σε ολόλκηρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο ενώ εκμεταλλευόμενοι, τις ποσότητες αυτές των υδάτων, θα μπορούσαμε να καταστήσουμε αρδεύσιμα τα 21 εκατομ. στρέμματα αρόσιμης γης με 3 καλλιέργειες το χρόνο αντί μιας και να μετατρέψουμε σε καλλιεργήσιμα άλλα 20 εκατομ. στρέμματα. 
Στη δε δεύτερη σχετική μάς ανάρτηση βλέπε εδώ είχαμε παρουσιάσει τις δυνατότητες αξιοποίησης των υδάτων των ποταμών με τεχνητές λίμνες, την αξιοποίηση της ιλύς των ποταμών για τον εμπλουτισμό των χωραφιών με αζωτούχα στοιχεία καθώς και τη δυνατότητα, που υπάρχει, ανάπτυξης βιομηχανίας αζωτούχων λιπασμάτων που θα αξιοποιεί την υδρενέργεια των ποταμών. 

Συνεχίζουμε σήμερα με το τελευταίο τμήμα αυτής της μελέτης έχοντας ως οδηγό την αντίστοιχη ενότητα απο το βιβλίο: ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'' του  ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου. 

  
Γράφει ο Σ. Σοφιανόπουλος (σε συνέχεια της δεύτερης ανάρτησής μας εδώ.
  
''Από τα λίγα που λέμε γίνεται αμέσως κατανοητό ότι στην Ελλάδα δεν έχουν γίνει τα έργα υποδομής που πρέπει. Να λάβετε υπόψη σας ότι δεν υπάρχει ούτε ένα δάσος που να έχει δεξαμενές μεγάλες, της τάξεως των 20.000 κυβικών και άνω, ώστε να μπορέσουν τα πυροσβεστικά οχήματα να αντλήσουν νερό για την πυρόσβεση. (1) Η οποιαδήποτε οικονομική ανεξαρτησία της χώρας θα μας έδινε την δυνατότητα να κατασκευάσουμε ανεμογεννήτριες και υδροτουρμπίνες, που θα απασχολούσαν χιλιάδες εργαζομένους, από μηχανικούς έως απλούς εργάτες. Η αύξηση των υδατίνων πόρων θα μας δώσει την δυνατότητα να μεγαλουργήσουμε τόσο πολύ στη Γεωργία, ιδιαιτέρως δια του θαυμάσιου κλίματος που έχουμε, αλλά και στην κτηνοτροφία, ώστε να γίνουμε α. αυτάρκης και β. εξαγωγός χώρα. (2)

ο Σ.Σοφιανόπουλος με το κανόνι νερού Regen ελληνικής κατασκευής

Η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευτεί το φυσικό της περιβάλλον που και να θέλουν άλλοι λαοί δεν μπορούν να έχουν. Η δημιουργία των χιλιάδων λιμνών που απαιτεί η χώρα να κατασκευαστούν, θα δώσει και δυνατότητα σε αύξηση παραγωγής των κυπρίνων, των χελιών (3) και των καραβίδων, καθώς και της πέστροφας, που θα μειώσουν το κόστος διατροφής του πληθυσμού και θα μειώσουν στο μηδέν την ανεργία. Επίσης, η αύξηση της παραγωγής του νερού, θα μας δώσει την δυνατότητα να δενδροφυτεύσουμε διάφορες ελώδεις περιοχές και αυτό το ξύλο, εκτός του ότι θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως υλικό, να δημιουργήσει μεγάλες επιχειρήσεις χάρτου, η δε αύξηση των υδροηλεκτρικών έργων, θα μας δώσει την δυνατότητα δημιουργίας μονάδων υπεροξειδίου του υδρογόνου (οξυζενέ) (4), για να παραγάγουμε και το χαρτί πολυτελείας που θέλει λεύκανση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου θα μας δώσει την δυνατότητα να παραγάγουμε και μηχανές εσωτερικής καύσεως υπεροξειδίου του υδρογόνου, που είναι φιλικές προς το περιβάλλον, και θα καταστήσουν και τη χώρα αυτάρκη σε αυτό το είδος που σήμερα εισάγουμε εξ' ολοκλήρου. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου δίνει σαν υποπροϊόν υδρογόνο, που κάλλιστα μπορεί να καίγεται παράγοντας ηλεκτρικό ρεύμα με παραγωγή νερού. Γνωρίζω ότι όλα αυτά φαίνονται ακατόρθωτα στους περισσότερους Έλληνες, γιατί κανείς δεν έχει φροντίσει να τους πληροφορήσει, αλλά πιστέψτε με, είναι πολύ εφικτά. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι ένα υλικό που μπορεί να υποκαταστήσει την ατομική ενέργεια, η οποία πρέπει παγκοσμίως να καταργηθεί, διότι δεν έχει βρεθεί ακόμη μέθοδος αποθήκευσης των πυρηνικών καυσίμων, γιατί σκοτώνουν πάσης φύσεως ζωή για χιλιάδες χρόνια.''

Χριστός Ετέχθη Έλληνες! Καλό και Άγιο Δωδεκαήμερο!

Η ομάδα του http://hellas-economy.blogspot.gr/ εύχεται σε όλους τους εν Χριστώ αδελφούς και πατριώτες, σε όλους τους Έλληνες όπου γης -σε όλη τη Ρωμηοσύνη- που τους διακρίνει η αγάπη για τον Κύριo μας και ο πόνος για τον συνάνθρωπο και την μεγάλη μας οικογένεια που είναι η Πατρίδα μας, Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα Καλό και Άγιον Δωδεκαήμερο. 

Γέννησις του Κυρίου, Ι.Μ.Διονυσίου Αγίου Όρους

 

Ωδή α'

Χριστός γεννάται, δοξάσατε, 

Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε,

Χριστός επί γης υψώθητε,

Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη, 

και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται.

Ξενοκρατία: 50.000 έλληνες νεκροί απο τον εμφύλιο με κερδισμένους τους ξένους επικυρίαρχους. Δόγμα Τρούμαν και σχέδιο Μάρσαλ: δόθηκαν με φοβερές ''δουλείες'' που δεν επέτρεψαν την ανασυγκρότηση και ανάπλαση της χώρας: ελαφρυά βιομηχανία προσδεδεμένη στο ξένο κεφάλαιο χωρίς επιτόπια αξιοποίηση του φυσικού πλούτου. Μας καθήλωσαν σαν γεωργική χώρα και μόνον.

Σε πολλές αναρτήσεις μας έχουμε αμέσως ή εμμέσως αναφερθεί στην επέμβαση της διεθνούς ελίτ δια των μεγάλων δυνάμεων της κάθε εποχής π.χ. Αγγλία, Η.Π.Α., Ε.Σ.Σ.Δ. κλπ στην πορεία της χώρας μας σε πολιτικό και κυρίως οικονομικό επίπεδο. Θέλησαν και, σε συνεργασία με τους εκάστοτε κυβερνώντες, πέτυχαν να ελέγξουν την χώρα μας και να μη μάς αφήσουν ν' αναπτυχθούμε όπως οι πλουτοπαραγωγικές μας δυνάμεις και το επιστημονικό και εργατικό προσωπικό μάς επέτρεπαν. 

Μπορείτε να μελετήσετε εδώ: τους οραματισμούς και την σπουδαία προσπάθεια του νομικού-οικονομολόγου Δ. Μπάτση με το πόνημά του ''Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα''.  Ενώ εδώ:  και εδώ:  και εδώ: μπορείτε να μελετήσετε σχετικά με την αποικιοκρατικού τύπου Σύμβαση Cooper, την ύπαρξη της οποίας απεκάλυψε και ανέλυσε στο ανωτέρω βιβλίο και σε άρθρα του ο Δ. Μπάτσης. 

Πριν λίγους μήνες επανεκδόθηκε, μετά απο πολλά χρόνια, ένα αξιολογώτατο βιβλίο το οποίο κυκλοφορήθηκε για πρώτη φορά το 1975 απο τις εκδόσεις Πάπυρος και αφορά έρευνα επιτελείου συντακτών του περιοδικού ''Επίκαιρα'' υπό την διεύθυνση του Τζών Φρήμαν. Το εν λόγω βιβλίο φέρει τον τίτλο: ''ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ -Εξάρτηση-Υποτέλεια-Εσωτερικός Διχασμός''. (Η νέα έκδοση έγινε τον Μάρτιο του 2014 απο τις εκδόσεις Πάπυρος).

Κάποια μικρά αποσπάσματα και φράσεις απο το ανωτέρω βιβλίο -ελπίζουμε με την ανοχή του εκδότη- θα μάς βοηθήσουν ν' αντιληφθούμε πως οι ξένες δυνάμεις και κυρίως οι Η.Π.Α. ήλεγξαν  τις βασικές παραγωγικές δομές της πατρίδος μας. Παρόμοια τακτική -ίσως με πιο εξώφθαλμο τρόπο- ακολουθούν σήμερα οι Η.Π.Α. και η Ε.Ε. με ''ατμομηχανή'' την Γερμανία και αιχμή του δόρατός τους τα μνημόνια (MOU) και τις Συμβάσεις Δανειακής...Διευκόλυνσης. 

                                                                           *** 

Βρισκόμαστε προς τα τέλη του 1949 και αρχές του 1950. Ήδη ο καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος, τον οποίον υποδαύλισαν Αγγλία, Η.Π.Α. και Ε.Σ.Σ.Δ. έχει λάβει τέλος αφήνοντας πίσω νεκρούς: 637 αξιωματικούς, 7.612 οπλίτες του Εθνικού στρατού και 38.220 αντάρτες. Δηλαδή 50.000 περίπου έλληνες νεκρούς -ακριβή στοιχεία για τους έλληνες αντάρτες δεν δόθηκαν ή δεν ήταν δυνατόν να δωθούν- στο βωμό ενός παράλογου εμφυλίου που μόνοι κερδισμένοι υπήρξαν οι ξένοι επιβάλλοντας την επικυριαρχία τους. Την ίδια περίοδο όλη η Ευρώπη, εδώ και 5 χρόνια είχε ξεκινήσει την παραγωγική της ανασυγκρότηση. 

 

οι εκπρόσωποι της Αμερικανικής ξενοκρατίας στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο: στο κέντρο
ο πρέσβης των Η.Π.Α. Γκραίϋντυ, δεξιά ο στρατηγός Βαν Φλήτ

 

-το πολιτικό καθεστώς όπως είχε διαμορφωθεί απο το 1944 διετηρείτο αναλλοίωτο. Το απαιτούσαν οι Αμερικανοί για δυο λόγους:

α.για να παραμείνει η Ελλάς στρατιωτικό προγεφύρωμα των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. 

β. για να παραμείνει η Αριστερά και κάθε άλλη προοδευτική δύναμη σε υποταγή, ανίκανες να ανασυγκροτηθούν σε βαθμό που να επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο την πολιτική ζωή της χώρας. 

Παρ' όλο λοιπόν που ο εμφύλιος τερματίστηκε τον Οκτώβριο του 1949, η χώρα θα έμενε για καιρό ακόμη επιστρατευμένη, με 200.000 άνδρες υπο τα όπλα. Διατηρούνταν δε τα δρακόντεια νομοθετικά και οργανωτικά μέτρα που είχαν επιβληθεί στη διάρκεια του εμφυλίου, όπως το Γ' ψήφισμα, ο νόμος περί κατασκοπείας, τα στρατοδικεία και η Μακρόνησος. 

Σύμβαση Cooper: Η Σύμβαση ενεργοποιήθηκε με το Νόμο 2220 του 1940. Η λήξη της Σύμβασης για τα υδροηλεκτρικά έργα ορίστηκε στις 31.12.2010 με δυνατότητα παράτασης 25 χρόνων επιπλέον. Κατά τη λήξη της Σύμβασης το Δημόσιο οφείλει να πληρώσει μη αποσβεσθείσες δαπάνες! Β΄Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την μελέτη μας σχετικά με το Νομικό καθεστώς των υδραυλικών δυνάμεων της πατρίδας μας όπως αυτό εξελίχθηκε έως και το 1940 όπου υπογράφτηκε ο αναγκαστικός Νόμος 2220 του 1940 ή αλλιώς Νόμος με τον οποίο κυρώθηκε η Σύμβαση Cooper. Το πρώτο μέρος της παρουσίασης της Σύμβασης Cooper μπορείτε να μελετήσετε εδώ.

Γράφει ο Δημήτρης Μπάτσης σχετικά με τον αναγκαστικό Νόμο 2220/1940, σε συνέχεια των ανωτέρω: 

-προβλέπεται απο το άρθρο 3 της σύμβασης ότι τα έργα που θα κατασκευαστούν πρέπει να δώσουν ηλεκτρενέργεια τουλάχιστον 229 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Κρεμαστά, 85 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Πρεβέντζα και 96 εκατομ. ΩΧΒ απο τη θέση Κριεκούκι (Καστράκι). Τα ποσά αυτά όμως κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται προς τη μέση δυνατή παροχή των θέσεων αυτού του Αχελώου. Το Γραφείο Μελετών Υδραυλικών Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνίας υπολογίζει ότι απο τις τρείς αυτές θέσεις του Αχελώου μπορεί να παραχθεί ηλεκτρενέργεια 1.323 εκατομ. ΩΧΒ το χρόνο. Τα 410 εκατομ. ΩΧΒ που υποχρεούται ο ανάδοχος να παράγει το χρόνο σαν ελάχιστο όριο αποτελεί ένα αυθαίρετο δικαίωμα που του δίνεται να μην ολοκληρώσει, εφόσον αυτό θα τον συμφέρει, την εκμετάλλευση των υδραυλικών δυνάμεων μιας απο τις πιο σημαντικές πηγές όπως είναι ο Αχελώος. Ο καθορισμός όμως απο την άλλη ενός τόσου χαμηλού ποσού ηλεκτρενέργειας κρύβει απο τα μάτια μας και τα τεράστια περιθώρια κέρδους που θα έχει ο ''ανάδοχος'' απο τη δυνατότητα εμπορικής χρησιμοποίησης 1.300 εκατομ. ΩΧΒ το χρόνο και όχι 410 εκατομ. ΩΧΒ όπως λέει η σύμβαση, αν θελήσει να εκμεταλλευτεί ολοκληρωτικά τις παραχωρούμενες υδραυλικές δυνάμεις. Στο άρθρο 4 παράγρ. 11 δίνεται στον ''ανάδοχο'' μέγιστη προθεσμία (που μπορεί να παραταθεί σύμφωνα με το άρθρο 46 της σύμβασης) κατασκευής των έργων, 12 ετών για τα Κρεμαστά, (ώς το 1952), 17 ετών για τη Πρεβέντζα (ώς το 1957) και 23 ετών για το Κριεκούκι (ως το 1963). Στο μεταξύ μπορεί να παραιτηθεί απο την κατασκευή των έργων στις θέσεις Πρεβεντζά  και Κριεκούκι, αν ειδοποιήσει το δημόσιο πριν απο ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτά σημαίνουν ότι ενώ η ξένη εταιρεία παίρνει το προνόμιο αποκλειστικής εκμετάλλευσης μιας τέτοιας σημαντικής πηγής ενέργειας, μπορεί αν τη συμφέρει να προχωρήσει με τόσο αργό ρυθμό ώστε στην ουσία να αφήσει αναξιοποίητες τις πτώσεις της επι δεκάδες χρόνων κρατώντας συμβατικά δεσμευμένο το δημόσιο. Μπορεί ακόμα χωρίς να υποχρεώνεται σε αποζημείωση να εγκαταλείψει μερικά ή ολικά τη συνέχιση των έργων. Έτσι η εταιρεία είναι ασύδοτη να κατακομματιάσει την εκτέλεση ενός μεγάλης κλίμακας τεχνικού έργου σε εκτελέσεις μικρής κλίμακας έργων ανάλογα κάθε φορά με τα κερδοσκοπικά της συμφέροντα. (1)

-ο ''ανάδοχος'' υποχρεώνεται να συστήσει ''ελληνική εταιρεία'' μετά την κατασκευή του έργου των Κρεμαστών. Η ''ελληνική'' εταιρεία (άρθρο 48 σύμβασης) μπορεί να εκδίδει ομολογίες σε δολλάρια και να ''υπολογίζεται'' το κεφάλαιο και οι μετοχές της στο ίδιο νόμισμα. Απο αυτό και μόνο φαίνεται η ελληνικότητα της εταιρίας! Η λήξη της σύμβασης για τα υδροηλεκτρικά έργα ορίζεται στις 31.12.2010 αλλά αν θέλει το δημόσιο ή αν δεν απαντήσει αρνητικά στην εταιρεία μπορεί να παραταθεί για 25 χρόνια ακόμα. Σε περίπτωση λήξης της σύμβασης (άρθρο 30 και 31 σύμβασης), το δημόσιο "υποκαθίσταται μεν'' στα δικαιώματα του "αναδόχου", υποχρεώνεται όμως να πληρώσει σ' αυτόν τις μη αποσβεσθείσες δαπάνες! Δεν φτάνει δηλ. ότι η ξένη επιχείρηση θα έχει πραγματοποιήσει στο μεταξύ αμύθητα κέρδη, αλλά θα ζητάει και ...απόσβεση των εγκαταστάσεων της απο την εθνική οικονομία. 

-η εταιρεία μπορεί να διατηρεί ξένο τεχνικό προσωπικό και ειδικευμένους εργάτες (άρθρο 28) σε ποσοστό 10% του συνολικού προσωπικού, και εργάτες απλούς σε ποσοστό 3%. Έχει δικαίωμα ακόμα (άρθρο 26 σύμβασης και άρθρο 4 αν.νόμου 2220/40) να διατηρεί αστυνομικό προσωπικό απο επόπτες κλπ που θα φέρουν ''διακριτικόν σήμα'' και θα εξομοιώνονται με τα όργανα της χωροφυλακής κλπ ''θεωρούμενοι ως πρόσθετοι αστυνομικοί υπάλληλοι"! 

-το δημόσιο παρουσιάζεται και με μερικά ''δικαιώματα ελέγχου'' (εκπτώσεις αναδόχου) που είναι ολότελα σκιώδη με τον τρόπο που ορίζεται η άσκησή τους. Αξίζει να λεχθεί ότι το δημόσιο μπορεί ακόμα να ''εξαγοράσει'' απο το 1990 και έπειτα τις εγκαταστάσεις κλπ Υποχρεώνεται όμως τότε να καταβάλει για είκοσι χρόνια ποσό ίσο κάθε χρόνο προς τα καθαρά κέρδη του ''αναδόχου'' για το διάστημα αυτό (άρθρο 37 της σύμβασης). Έτσι η ''επιχείρησις'' απαλλάσεται απο τον κόπο να εισπράττει απο τους πελάτες τα καθαρά κέρδη αφού τα παίρνει μαζεμένα απο το δημόσιο που σ' αυτή την περίπτωση δεν παίζει παρά το ρόλο εισπράκτορα της εταιρείας ''Hydroelectric κλπ"!

Έκθεση Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος: "...οι συμφωνίες (συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης) για το χρέος προσέφεραν τα εργαλεία για να γεννηθεί ένα δυσθεώρητο νέο χρέος προς τους διμερείς δανειστές και το ΕΤΧΣ...επέτρεψαν να μεταφερθεί ο κύριος όγκος των νέων δανείων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επιταχύνοντας συνάμα τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς και την δυνατότητα μετατροπής δημόσιων περιουσιακών στοιχείων σε μέσα πληρωμής χρεών...'' Δ' Μέρος

Με την παρούσα ανάρτηση συνεχίζουμε την συνοπτική παρουσίαση του Τέταρτου Κεφαλαίου της έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Σημειώνουμε ότι με πρόσφατη απόφαση του Προέδρου της Βουλής κ. Ν. Βούτση η πολυεθνική, ανεξάρτητη αρχή για το Δημόσιο Χρέος διαλύθηκε χωρίς να ολοκληρώσει το έργο της. Ωστόσο πριν τη διάλυσή της και παρά τις αντιδράσεις της τρόϊκας εξωτερικού αλλά και εσωτερικού παρέδωσε στη δημοσιότητα την προκαταρκτική έκθεση για το Δημόσιο Χρέος αλλά και την έκθεση της (Αύγουστος 2015) για το τρίτο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση μετά το δημοψήφισμα. 

Ήδη σε προηγούμενες αναρτήσεις μας έχουμε παρουσιάσει το πρώτο κεφάλαιο της έκθεσης της Επιτροπής σύμφωνα με το οποίο η διόγκωση του χρέους κατά κύριο λόγο οφειλόταν στην αποπληρωμή εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων δανεισμού και όχι δήθεν στις υψηλές Δημόσιες Δαπάνες, μπορείτε να μελετήσετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/07/blog-post_17.html Επιπλέον το δεύτερο κεφάλαιο σύμφωνα με το οποίο στόχος της πρώτης δανειακής σύμβασης των 110 δις. ευρώ (κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου) ήταν να προσφέρει ασφαλή έξοδο κινδύνου στους ιδιώτες ομολογιούχους (ήτοι τις Γαλλικές 60 περίπου δις ευρώ και τις Γερμανικές 30 περίπου δις ευρώ τράπεζες), βλέπετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/07/110-60-30.html Στο τρίτο κεφάλαιο η Επιτροπή επισημαίνει αλήθειες που διαλύουν την μνημονιακή προπαγάνδα εσωτερικού και εξωτερικού, δηλαδή σημειώνει με στοιχεία ότι κάποιες απο τις πιστώτριες χώρες αποκόμισαν κέρδη απο τα δάνεια προς την Ελλάδα και ότι τα δάνεια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή χρέους και όχι για μισθούς και συντάξεις όπως ισχυρίζονταν τα μνημονιακά μ.μ.ε. και τα μνημονιακά κόμματα, βλέπετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/10/blog-post.html και επίσης ότι η Ε.Κ.Τ. αγόρασε ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά και απαίτησε την εξόφλησή τους στο ακέραιο αρνούμενη την συμμετοχή της στην αναδιάρθρωση του χρέους και ότι το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισημαίνει ότι οι ''διασώσεις'' προφύλαξαν τον τραπεζικό κλάδο απο απώλειες μεταφέροντας ποσά δημοσίου χρέους απο τους ισολογισμούς του ιδιωτικού τομέα σε εκείνους του δημοσίου, βλέπετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/11/blog-post.html  

Στο τέταρτο κεφάλαιο που μελετάμε σήμερα, η έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας αναφέρεται στον μηχανισμό χρέους στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνει η Επιτροπή:

''Οι συμφωνίες για το χρέος που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από τον Μάιο του 2010 και μετά, οργανώθηκαν στο πλαίσιο μιας κοινής τεχνικής αποστολής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία χρησιμοποίησε την τεχνογνωσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - της επονομασθείσας Τρόικας. Η δικαιολογία που προβλήθηκε γι’ αυτές τις συμφωνίες ήταν ότι θα αντιμετώπιζαν την κρίση χρέους παρέχοντας οικονομική στήριξη, υπό τον όρο ότι θα υλοποιούνταν τα μέτρα των Μνημονίων.

Στην πραγματικότητα, οι συμφωνίες αυτές προσέφεραν τα εργαλεία για να γεννηθεί ένα δυσθεώρητο νέο χρέος προς τους διμερείς πιστωτές και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EΤΧΣ) κι έτσι η κρίση χρέους να βαθύνει ακόμη περισσότερο.Τα μέτρα του Μνημονίου επηρέασαν με καταστροφικό τρόπο την οικονομία της Ελλάδας και τη ζωή των πολιτών της.
Η ανάλυση των περίπλοκων κειμένων αυτών των συμφωνιών αποκαλύπτει τη χρήση μηχανισμών, οι οποίοι, αντί να στηρίξουν την Ελλάδα, επέτρεψαν να μεταφερθεί ο κύριος όγκος των νέων δανείων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επιταχύνοντας συνάμα τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων μέσω της χρήσης χρηματοδοτικών μέσων. Η Ελλάδα κλήθηκε να πληρώσει κάθε λογής καταχρηστικές δαπάνες γι’ αυτήν τη διαδικασία.'' 

Η Επιτροπή Αλήθειας εστιάζει στη συνοπτική περιγραφή ορισμένων μόνον απο τους μηχανισμούς που εντόπισε στις συμφωνίες. Ένας απο αυτούς τους μηχανισμούς ο οποίος επέτρεψε την μετατροπή των υφιστάμενων κρατικών χρεογράφων σε διμερή δάνεια ήταν κρυμμένος σε ένα παράρτημα, μέσα στο οποίο υπήρχε μια άλλη συμφωνία: η Συμφωνία Εκχώρησης (Assignment Agreement). Η συμφωνία αυτή επιτρέπει, με τη συμπλήρωση ενός απλού εντύπου τη μετατροπή ομολογιούχων, όπως επι παραδείγματι ενός ''Υφιστάμενου Δανειστή'' σε νέα συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω σύμβασης.