Το ελληνικό Λάβδανο, το χωριό Σίσες στο Μυλοπόταμο ν.Ρεθύμνης είναι η μόνη περιοχή παγκοσμίως όπου συλλέγεται μηχανικά. Αναξιοποίητες συστηματικά και προς όφελος της πατρίδος μας οι χρήσεις του: αλοιφή για δερματικές παθήσεις, το τσάϊ του Κίστου προστατεύει την καρδιά πολύ περισσότερο απο το πράσινο τσάϊ, ακριβός και ισχυρός σταθεροποιητής στη βιομηχανία αρωμάτων, καλλυντικό κλπ. Σ.Σοφιανόπουλος

Όπως έχουμε γράψει σε παλαιότερες αναρτήσεις μας η χώρα μας διαθέτει τεράστιες δυνατότητες στη γεωργία και κτηνοτροφία, οι οποίες όμως δεν έχουν μελετηθεί επιστημονικά και συστηματικά.Βλέπετε, για παράδειγμα, σχετικά με τη σόγια εδώ αλλά και για μια από τις πολλές δυνατότητες της πατρίδος μας, τις τεράστιες ποσότητες υδάτων, εδώ.  Πολύ περισσότερο, που τα πορίσματα των μελετών αυτών θα μπορούσαν να αποτελέσουν την απαρχή ανάπτυξης νέων τομέων της γεωργίας, οι οποίοι θα είχαν σαν αποτέλεσμα την αύξηση του Α.Ε.Π. της πατρίδος μας.

Πότε, για παράδειγμα, μελετήθηκαν επιστημονικά και μπήκαν (όσο αυτό είναι δυνατόν) σε συστηματική παραγωγή τα σπάνια, πολλά και μοναδικά παγκοσμίως, βότανα της πατρίδος μας; Πότε μελετήθηκαν και αξιοποιήθηκαν τα εκατοντάδες είδη χόρτων που γεμίζει η ελληνική ύπαιθρος την άνοιξη και σαν μια πρώτη δυνατότητα αξιοποίησης θα έπρεπε να συλλέγονται, να αποξηραίνονται και να αποτελούν ζωοτροφή για τον χειμώνα; 

                                                                            ***

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με το ελληνικό Λάβδανον ή λάδανο ή αλάδανος, το οποίο προέρχεται από ένα φυτό που εκκρίνει την κολλώδη αυτή ουσία ικανή να αξιοποιηθεί σε διάφορες χρήσεις. Η μόνη περιοχή παγκοσμίως, που συλλέγεται με μηχανικά μέσα το λάβδανο είναι το χωριό Σίσες, στη περιοχή Μυλοποτάμου στη Βόρεια Κρήτη. Δυστυχώς και στο χωριό αυτο πλέον, λόγω της απασχόλησης των κατοίκων με τις λοιπές σύγχρονες ασχολίες, έχει σχεδόν σταματήσει η συλλογή του λάβδανου, αν και η τιμή της κολλώδους αυτής ουσίας ξεπερνάει -σε άμεση πώληση, ως πρώτη ύλη- τα 100 ευρώ ανα κιλό. Τα δε παρασκευάσματα που περιέχουν λάβδανο τιμολογούνται εξίσου σε υψηλότατες τιμές.

Ας καταφύγουμε όμως, για μια ακόμη φορά, στο πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'', απο το οποίο θα αντλήσουμε ότι γράφει σχετικά με το λάβδανο. Παράλληλα θα παρέμβουμε με δικές μας σημειώσεις για να μεταφέρουμε στον αναγνώστη όσο το δυνατό πληρέστερη εικόνα για το εν λόγω φυτό και το προϊόν του.

Λάβδανον

Όταν προ πολλών ετών είχα πάει στην Κρήτη για να παραστώ ως μάρτυς υπερασπίσεως σε μία δίκη, καθ' οδόν προς το Ηράκλειο, μεταξύ Ρεθύμνης και Ηρακλείου, είδα επάνω στην κορυφή του βουνού ανθρώπους, οι οποίοι από μακριά φαίνονταν σαν να σκουπίζουν το βουνό. (1) Σταμάτησα το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκα προς την πλησιέστερη ομάδα. Ο επικεφαλής μου είπε ότι συνέλεγαν το λάβδανο. Το βουνό ήταν γεμάτο με θαμνοειδή αυτοφυή φυτά (2) και αυτοί κρατούσαν κάτι σκούπες στα χέρια τους με μακριά κορδόνια και περνούσαν την σκούπα με τα κορδόνια πάνω από το φυτό. Κατά την κίνηση αυτή μία κολλώδης ουσία, που παρήγαν τα φυτά κολλούσε πάνω στα κορδόνια και όταν μαζευόταν αρκετή ουσία ο άνθρωπος έπιανε μία μία τις κορδέλλες και απομόνωνε την ουσία. (3) Εντυπωσιάστηκα και τον ρώτησα τι ήταν το λάβδανο. Μου απάντησε ότι ήταν ναρκωτικό και ότι το εξήγαν στην Αίγυπτο. Το χρησιμοποιούσαν όμως και οι ίδιοι όταν κάποιο παιδί ήταν κρυωμένο, το έβαζαν σε ζεστό ρόφημα, επειδή καταπραΰνει τον πόνο και δρα γενικά ως καταπραϋντικό. (4) Όταν τον ρώτησα ποια ήταν η τιμή του μου είπε μια υψηλή τιμή που δεν θυμάμαι τώρα. Η οικονομία του χωριού ήταν το λάβδανο. Μού είπε πάντως ότι δεν το καλλιεργούσαν σε χωράφια.

Φυτό Λαδανιά (Cistus Incanus Creticus)

Είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που στη ζωή μου είδα ανθρώπους να μαζεύουν κατ' αυτόν τον τρόπο το περιβόητο λάβδανο. Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί ποτέ δεν έγινε καλλιέργεια αυτού του φυτού και γιατί είναι ένα θέμα άγνωστο σε όλη την Ελλάδα. Επειδή δρα και σαν ναρκωτικό δεν ξέρω ποια άλλη χρήση έχει. Το εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκης του 1930, στον τόμο 8 σελ. 441, αναφέρει το λάβδανον ως λάδανον και υποστηρίζει ότι η μόνη χώρα που οι ιθαγενείς χρησιμοποιούν το λάδανον είναι το Σουδάν, όπου χρησιμοποιείται κατά των λοιμώξεων. Ποιες επακριβώς είναι οι φαρμακευτικές του ιδιότητες (5) και ο τύπος του δεν γνωρίζω ούτε και αν συλλέγεται ακόμη. Θα έπρεπε το Υπουργείο Γεωργίας να το έχει καλλιεργήσει, να γνωρίζουμε την απόδοση του ανά στρέμμα, εάν η συλλογή του γίνεται ορθά ή αν χρειάζεται εκχύλισις, αφού κοπούν τα κοτσάνια και τα φύλλα του φυτού και πολλά άλλα. Επειδή συλλέγεται και στην Κύπρο και μικροποσότητες σε άλλες χώρες της Μεσογείου είμαι βέβαιος ότι δεν έχει γίνει ορθολογική εξέταση του προϊόντος από φαρμακευτικής πλευράς με τις νέες τεχνολογίες.

Στα τρία χρόνια από μια κουνέλα μπορούμε να πάρουμε 14 τόνους κρέας. Τα κουνέλια τρώνε τσουκνίδες, γαίδουράγκαθα και μολόχες. Τα χόρτα της ελληνικής υπαίθρου μπορούν να γίνουν άριστη ζωοτροφή, να συλλεγούν την άνοιξη, να αποξηρανθούν και να αξιοποιηθούν ως ζωοτροφή τον χειμώνα. Το κυπαρίσσι με την μεγάλη περιεκτικότητα σε υγρασία, στα φύλλα του, αποτελεί εύγευστη και άριστη τροφή για τα κουνέλια. Σ.Σοφιανόπουλος

Σε πολλές απο τις αναρτήσεις μας έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στην σπουδαιότητα της ανάπτυξης της γεωργίας και κτηνοτροφίας της πατρίδος μας. Για να υπάρξει ανάπτυξη στην κτηνοτροφία όμως πρέπει να προηγηθεί η ανάπτυξη στην παραγωγή ζωοτροφών, βλέπετε εδώ.  Και σε αυτό τον τομέα, εξ' αιτίας των προδοτικών πολιτικών που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 35-40 ετών η πατρίδα μας έχει καταστεί ουραγός παγκοσμίως ενώ διαθέτει στρατηγικά πλεονεκτήματα, που ο κρατικός μηχανισμός όχι μόνον δεν αξιοποίησε αλλά ''έθαψε'' κυριολεκτικά.

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε διαδοχικά να μελετήσετε τις 4 σχετικές αναρτήσεις για την παραγωγή σόγιας, τα σχετικά πειράμματα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου και πως το ελληνικό κράτος εμπόδισε τις προσπάθειές του, δείτε εδώ το Β' μέρος  και εδώ το Δ' μέρος . Μπορείτε πατώντας στους συνδέσμους να μελετήσετε το Ά και Δ' μέρος. 

Με την παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με το κυπαρίσσι ως ζωοτροφή σύμφωνα με τις έρευνες του Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Η κονικλοτροφία στην πατρίδα μας αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια και οι παρατηρήσεις του Σωτ. Σοφιανόπουλου μπορούν να βοηθήσουν τους κτηνοτρόφους που ασχολούνται με αυτή. 

Την σχετική μελέτη αντλούμε απο το πόνημα του Σωτ. Σοφιανόπουλου: ''ΟΙ ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία''. Παρεμβαίνουμε με κάποιες υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold καθώς και σημειώσεις στο τέλος προκειμένου να επιστήσουμε την προσοχή των αναγνωστών σε κάποια σημεία και να τα κάνουμε περισσότερο κατανοητά. 

εκτροφή κουνελιών σε φάρμα (φ.Κάββαλος, Ηράκλειο Κρήτης)

 

Κυπαρίσσι προς παραγωγή ζωοτροφών κουνελιών

Στο κέντρο εφηρμοσμένης ερεύνης και ζωοτεχνολογίας (12) που διατηρούσα στην Ζάκυνθο (1) αποφάσισα μία μέρα να εξετάσω την χρησιμότητα του κυπαρισσιού. Παρακινήθηκα από την σκέψη ότι η Ελλάδα έχει παρά πολλά κυπαρίσσια, πλούσια σε φύλλα και καρπούς δένδρα, τα οποία όμως εκτός της παραγωγής οξυγόνου και λίγου διοξειδίου του άνθρακος προσφέρουν μόνο καλλωπισμό στη χώρα.(13)
Έκοψα ένα μεγάλο κλωνάρι της τάξεως των 2,5 μέτρων που ήταν σαν μικρό χριστουγεννιάτικο δένδρο και το έβαλα μέσα σε μία κλούβα η οποία ήταν 11 μ. μήκος , 2,5 μ. πλάτος και 2 μ. ύψος φτιαγμένη από γαλβάνιζε σύρμα με πολύ μικρές οπές, το οποία κλουβί εχρησίμευε σαν ειδικό μέρος για κουνέλια, καθώς και μία διάταξη ειδική που δεν ενδιαφέρει το παρόν σκοτεινή όπου τα κουνέλια μέσα σε αυτήν γεννούσαν.(2) Ο λόγος ήταν για να μην μπαίνουν τα ποντίκια και τρώνε τα μικρά. Επειδή είχα και άλλες πολλές ασχολίες το ξέχασα αυτό και μετά από 2 ημέρες που τα ξαναθυμήθηκα πήγα στο κλουβί να δώ τι είχαν κάνει τα κουνέλια με το κυπαρίσσι και δεν το είδα. Ρώτησα λοιπόν τον βοηθό μου αν το έβγαλε και μού απήντησε αρνητικά. Παραξενεύτηκα και ξαναμπήκα μέσα στο κλουβί να κοιτάξω καλά. Είδα τότε στο χώμα μία βέργα ξεφλουδισμένη και τότε κατάλαβα ότι τα κουνέλια είχαν φάει όλα τα φύλλα και τα μικρά κλαδάκια καθώς και το φλοιό και είχε παραμείνει μόνο το κλωνάρι. Το γεγονός μού έκανε μεγάλη εντύπωση. (3) Το βράδυ είδα έναν κύριο ονόματι Διονύσιο Τουρίκη που τον θεωρώ έναν από τους λίγους κτηνοτρόφους της Ελλάδος και του ανέφερα το γεγονός. Με έκπληξη μου τον άκουσα να μου λέει ότι το κυπαρίσσι ήταν η καλύτερη τροφή των κουνελιών, αλλά κανείς δεν το γνωρίζει. Όταν τον ρώτησα γιατί αυτός δεν τάιζε τα κουνέλια του κυπαρίσσι, χαμογέλασε και μου απήντησε ότι το έκανε όταν ήταν νεώτερος.είναι σήμερα 80 ετών.
Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ότι εάν κάποιος είχε κυπαρίσσια προς εκμετάλλευση πολλά θα μπορούσε να επιτύχει. Ήθελα εν συνεχεία να κάνω και τις αναλύσεις των φύλλων τουκυπαρισσιού και ακόμη θέλω αλλά έκτοτε δεν μου εδόθη η δυνατότης.(4) Ελπίζω να γίνει μία εμπεριστατωμένη έρευνα στο μέλλον, για να μπορούμε να έχουμε επιστημονικά στοιχεία στα χέρια μας. Πρέπει επίσης να μετρηθούν τα κυπαρίσσια της Ελλάδος, να μελετηθεί η διαδικασία όταν κόβεις ένα κλωνάρι πότε βγαίνει ένα άλλο, ποιο είδος είναι πιο κατάλληλο και γενικά μια επιστημονική αντιμετώπιση που σήμερα δεν υπάρχει. Η χρήση του ως ζωοτροφή των μυρηκαστικών δεν έχει αξιολογηθεί, ενώ θα έπρεπε.

Η καλύτερη χρήση του τυρόγαλου είναι ως ζωοτροφή. Εμπλουτίζοντας το τυρόγαλο με ιχνομέταλλα και βιταμίνες έχουμε πλήρη ζωοτροφή χοιρινών. Η τεχνολογία παρασκευής υψηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντων απο το τυρόγαλο υπάρχει και είναι Ελληνική. Ένα παράδειγμα ελληνικής μονάδας παραγωγής χοίρων με πλήρη αξιοποίηση των υπολειμμάτων και υποπροϊόντων. Σ.Σοφιανόπουλος Γ' μέρος

Σε δυο προηγούμενες -σχετικές- αναρτήσεις παρουσιάσαμε γενικά κάποια στοιχεία περί κτηνοτροφίας και κατόπιν αναλύσαμε την χρήση και την σπουδαιότητα του τυρόγαλου, σύμφωνα με την μελέτη του ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου υπο τον τίτλο: "Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία''. Για τις δυο σχετικές αναρτήσεις μπορείτε να δείτε εδώ:  για το Ά μέρος και εδώ: για το Β' μέρος. 

Με την παρούσα ανάρτηση, συνεχίζουμε με το Γ' και τελευταίο μέρος της μελέτης του Σωτήρη Σοφιανόπουλου σχετικά με το γάλα και το τυρόγαλο και τις χρήσεις του. Χρήσεις οι οποίες μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να δώσουν διέξοδο στα οικονομικά αδιέξοδα και την έλλειψη αυτάρκειας, ακόμη και βασικών προϊόντων απο την οποία πάσχει η πατρίδα μας. Είναι αδιανόητο, τα όσα γράφει ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος να εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες και απο τις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό-κτηνοτροφικό τομέα και στην Ελλάδα οι κτηνοτρόφοι να είναι εγκαταλειμμένοι το ελληνικο κράτος και τις υπηρεσίες του. Αποτέλεσμα: κατακόρυφη μείωση του γεωργικού και κτηνοτροφικού προϊόντος της χώρας μας, άμεση και τεράστια σε ποσοστό εξάρτηση απο τις εισαγωγές πολυεθνικών και λοιπών χωρών, ανεργία, εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι υποπροϊόντων πεταμένα στις χωματερές και τόσα άλλα. 

                                                                          ***

Επαναδημοσιεύουμε, για λόγους συνέχειας, την τελευταία παράγραφο της προηγούμενης σχετικής ανάρτησης και συνεχίζουμε με το Γ' μέρος της. Στη μελέτη του Σωτήρη Σοφιανόπουλου παρεμβαίνουμε με σημειώσεις καθώς και υπογραμμίσεις και επισημάνσεις με bold για να βοηθήσουμε τον αναγνώστη και να επιστήσουμε την προσοχή του σε κάποια βασικά σημεία. 

Τυρόγαλο

...

Για να μην γίνεται παρεξήγηση, το τυρόγαλο είναι το προϊόν που παραμένει μετά και από την μυζήθρα ή μανούρι. Οι μικροδιαφορές που υπάρχουν έγκειται στο ότι προσθέτουν λίγο γάλα, για να βγάλουν περισσότερη μυζήθρα. Η μυζήθρα βγαίνει μετά την τυροκόμηση και μετά το σούρωμα του τυριού ο τυροκόμος ή το τυροκομείο παίρνουν το υγρό αυτό το οποίο και βράζουν. Δια του βρασίματος γίνεται συσσωμάτωση των λίγων πρωτεϊνών που περιέχει, οι οποίες βγαίνουν στην επιφάνεια και εκεί μαζεύονται με μία ειδική κουτάλα. Το υπόλοιπο είναι το τυρόγαλο.

Η καλύτερη χρήση του τυρογάλου είναι ως ζωοτροφή (1), όταν είναι ακόμη υγρό, συνήθως για τα χοιρινά. Επειδή όμως το μικρό χοιρινό δεν μπορεί να αφομοιώσει τόσο πολύ νερό, διότι το μέγεθος του στομάχου του είναι μικρό, η καλύτερη μέθοδος είναι η ξήρανση, δηλ. τα 100 κιλά πρέπει να γίνουν 50 κιλά, αλλά τα στερεά συστατικά από 7% γίνονται 14%. Και άλλη μια φορά εις το ήμισυ, δηλ. 25 κιλά, και η στερεά ουσία ξαναδιπλασιάζεται και ανεβαίνει στο 28%. Έχουμε δηλ. το 25% της αρχικής μάζης του τυρογάλου, που θα δώσει ένα υγρό με 28% στερεά και έτσι τα θρεπτικά συστατικά προς το νέο χοιρινό είναι αρκετά.

φώτο απο μονάδα υπαίθριας χοιροτροφίας

Πρέπει να ξέρουμε ότι αν προσθέσουμε στο συμπυκνωμένο τυρόγαλο φωσφορικό διασβέστιο, ιχνομέταλλα και βιταμίνες, έχουμε μία πλήρη τροφή για τα χοιρινά. Ουσιαστικώς δηλ. οι τυροκομικές μονάδες πρέπει να έχουν συνεργασία με χοιροστάσια, για να τους δίνουν υγρά τροφή. (2)
 

Στην Ελβετία, που επίσης είναι μία τυροπαραγωγός χώρα, στους επάνω ορόφους είναι το τυροκομείο και στα υπόγεια είναι τα χοιροστάσια, όπου δια της βαρύτητος κατεβαίνει το τυρόγαλο. Αυτό λέγεται liquid feeding.(3)

Εάν ιδεί κάποιος την καμπύλη ξηράνσεως, θα ιδεί ότι το ήμισυ της υγρασίας φεύγει αμέσως σε πολύ λίγο χρόνο, ανεξαρτήτως της ποσότητος, όταν υπάρχει βαρομετρικό ψυγείο. Γι αυτό δεν καταφεύγουμε στην ολική ξήρανση, της οποίας το υλικό χρησιμοποιείται στην αλλαντοποιία ή στα τυροκομεία που παρασκευάζουν τεχνητά τυριά. Διότι η ολική ξήρανση θέλει μεγάλη ενέργεια, άρα έχει αυξημένο κόστος.

Το 1963 το περιοδικό TIME δημοσίευσε άρθρο σύμφωνα με το οποίο ο μελετητής Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων (Δημοσθένης, Αριστοτέλης) Αλ.Ξενάριος ανακάλυψε αρχαία μεταλλεία χαλκού στη Χαλκιδική, περιοχής Σκουριών. Η αρχική απόφαση (22.3.2007) της ΙΣΤ’ Εφορείας Π.Κ. Αρχαιοτήτων ήταν απορριπτική για έναρξη εργασιών μεταλλείου χρυσού. Η μετέπειτα έγκρισή της, κατόπιν πρόχειρης έρευνας, εγείρει πολλά ερωτηματικά. Δεν συμμετείχε ειδικός της αρχαίας μεταλλουργίας. Πως γνωρίζουμε ότι δεν έχουν καταστραφεί αρχαιότητες στα 1.430 στρέμματα που έχει ανασκάψει η Eldorado Gold; Η TVX είχε καταδικαστεί για καταστροφή αρχαιοτήτων στην Ολυμπιάδα και την Κηπουρίστρα. Καθηγητής Α.Π.Θ. Μ.Βαβελίδης: Το βορειοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Χαλκιδικής αποτελεί, σύμφωνα με τις έρευνές μας, το δεύτερο σε μέγεθος και έκταση (μετά το Λαύριο) μεταλλευτικό κέντρο στον ελλαδικό χώρο.

Στις 22 Μαρτίου του 1963 το περιοδικό ''TIME'' (βλέπε: http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,896699,00.html)   δημοσίευσε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με τις Σκουριές της Χαλκιδικής όπου σήμερα η Eldorado Gold έχει προχωρήσει σε εξορύξεις φυγαδεύοντας τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας στην Κίνα -όπου τον εξάγει ως πρώτη ύλη- και χωρίς το ελληνικό δημόσιο να καρπώνεται ούτε τους πραγματικούς φόρους που κάθε αξιοπρεπής χώρας θα επέβαλε. Βλέπετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2016/03/eldorado-gold-1368-317000-16-11.html

[Το άρθρο μπορείτε να μελετήσετε σε μετάφραση εδώ: 
http://antigoldgr.org/blog/2016/02/23/arthro-tou-time-gia-skouries-1963/] 

Τα βασικά σημεία του εν λόγω άρθρου είναι τα εξής: 

Ο τρόπος να ανακαλύψεις κερδοφόρα κοιτάσματα μετάλλων στην περιοχή της Μεσογείου είναι να διαβάσεις ένα καλό βιβλίο. Το 1864 ο Ιταλός επιχειρηματίας Jean – Baptiste Serpieri μελετώντας Έλληνες κλασσικούς συγγραφείς ανακάλυψε τα αρχαία μεταλλεία του Λαυρίου. Επρόκειτο για τα μεταλλεία απ' όπου οι Αθηναίοι έβγαζαν μολύβι για να φτιάξουν τον στόλο τους και να δημιουργήσουν τον πλούτο τους.  Ο γεωλόγος Charles Godfrey Gunther ανακάλυψε χαλκό στην Κύπρο διαβάζοντας Λατινικά χειρόγραφα.

Ο τελευταίος που θα βγάλει κέρδος απο τους αρχαίους κλασσικούς είναι ο Αλέξανδρος Ξενάριος, ένα Έλληνας που ξόδεψε 30 χρόνια γυρίζοντας στην Ελλάδα και κάνοντας σχετικές ανακαλύψεις, μέχρι που χτύπησε... φλέβα χρυσού. Ένα κοίτασμα στην περιοχή της Χαλκιδικής που μπορεί να περιέχει 200.000 τόνους χαλκού και 60 τόνους χρυσού. 

αρχαιολογικά ευρήματα στις Σκουριές Χαλκιδικής

Ο Αλ.Ξενάριος έκανε τις περισσότερες ανακαλύψεις του μελετώντας τους κλασσικούς συγγραφείς, όπως τον Δημοσθένη και τον Αριστοτέλη και ακούγοντας διηγήσεις απο ντόπιους ανά την Ελλάδα. Κατόπιν μελέτησε τις αναφορές σχετικά με την Χαλκιδική στη Γεωργραφία του Στράβωνα. Οι σχετικές αναφορές στα όπλα, τα κοσμήματα και τα νομίσματα που φτιάχνονταν στην Χαλκιδική τον έκαναν να υποθέσει πως ένα μεγάλο μέρος της ποσότητας μετάλλων θα βρίσκονταν ακόμη στα σπλάχνα της γης δεδομένου ότι τα μέσα εξόρυξης τότε ήταν πρωτόγονα και επομένως η εξόρυξη ρηχή. 

Ο Ξενάριος τελικά κατέληξε σε μια περιοχή γνωστή ως «Σκουριές» που είχε την τυπική, γυμνή από δέντρα, εμφάνιση ενός μεταλλευτικού πεδίου χαλκού. Με προσεκτική έρευνα, εντόπισε τα αρχαία μεταλλεία.

Ο Ξενάριος πήρε μια μικρή χρηματική ενίσχυση από ένα φίλο για να στήσει την εταιρεία «Μεταλλεία Χαλκιδικής» και έλαβε μια χρηματοδότηση για περαιτέρω έρευνες από την Ελληνική Κυβέρνηση. Η Ιαπωνική “Nippon Mining Co.” συνεργάστηκε με τα «Μεταλλεία Χαλκιδικής» για μια ερευνητική αποστολή ύψους $ 350.000 και την περασμένη εβδομάδα μια ομάδα από Ιάπωνες ειδικούς εργάζονταν πάνω στο κοίτασμα. Αν οι Ιάπωνες μείνουν ικανοποιημένοι από τα ευρήματα, υπόσχονται να βάλουν $3.000.000 για να δημιουργήσουν μια καινούρια εταιρεία μαζί με τα «Μεταλλεία Χαλκιδικής», να αγοράσουν την παραγωγή και να τη στείλουν στην Ιαπωνία.
                                                                        *** Σε συνέχεια του ανωτέρω άρθρου, οι αγωνιστές συμπατριώτες μας απο το ''Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων'' έγραψαν ένα κείμενο με βασικά ερωτήματα που πραγματικά προβληματίζουν για τα πορίσματα της ΙΣΤ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων (ΕΠΚΑ), την μη ύπαρξη συστηματικής και πολυχρόνιας έρευνας, την παράλληλη απόφαση του Κ.Α.Σ., την καταστροφή αρχαιοτήτων απο την προηγούμενη ιδιοκτησία των μεταλλείων την TVX (σημείωση δική μας: αλήθεια αναρωτιώμαστε εφόσον υπήρξαν δυο καταδικαστικές αποφάσεις πως τιμωρήθηκε η εν λόγω εταιρεία - ποιά άλλη χώρα στον κόσμο θα ανεχόταν να καταστραφούν αρχαιότητες απο ιδιωτική εταιρεία και δεν θα μεριμνούσε παντοιοτρόπως να πέσει βαρύς και ασήκωτος! ο πέλεκυς της δικαιοσύνης;): 

Η δυνατότητα συλλογής της μαγιάς των ζώων γάλακτος με προοπτική την παραγωγή της στην Ελλάδα (μπορεί να δημιουργηθεί νέος βιομηχανικός κλάδος στην κτηνοτροφία της πατρίδας μας-έχουμε την πρώτη ύλη), μεγαλοπαραγωγός η Ελλάδα στα τυριά με υστέρηση παραγωγής στα σκληρά (το έλλειμμα μπορεί να καλυφθεί), πρέπει να αξιοποιηθεί η δυνατότητα παραγωγής ζωοτροφής χοιρινών απο το τυρόγαλο, έχει βρεθεί η μέθοδος μετατροπής του σε σκόνη, το τυρόγαλο που πετιέται είναι βιολογικής αξίας ίσης με 50.000 τόνους καλαμπόκι. Β' μέρος

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας ξεκινήσαμε να προσεγγίζουμε το κεφαλαιώδους σημασία ζήτημα για την οικονομία και παροχής αυτάρκειας βασικών διατροφικών αγαθών στην πατρίδα μας ήτοι την Κτηνοτροφία. Βλέπετε εδώ: http://hellas-economy.blogspot.gr/2016/07/61-1984-192-1487-800.html Η προσέγγισή μας ξεκίνησε με κάποια γενικά στοιχεία περί κτηνοτροφίας, όπως αυτά τα έγραψε στο πόνημά του ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'' ο ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρης Σοφιανόπουλος και κατόπιν παρουσιάσαμε κάποια στοιχεία για το γάλα και το τυρόγαλο. 

Επαναλαμβάνουμε, χάριν της συνδέσεως με τα προηγούμενα την τελευταία παράγραφο απο το πόνημα του Σωτ. Σοφιανόπουλου (όπως αυτή παρουσιάστηκε στην τελευταία μας ανάρτηση) και κατόπιν συνεχίζουμε με το υπόλοιπο της παρουσίασης. Στη μελέτη του ζητήματος προσθέτουμε κάποιες υπογραμμίσεις και σημειώσεις στο τέλος της ανάρτησης, που βοηθούν πιστεύουμε τον αναγνώστη στην καλύτερη κατανόηση.  

Τυρόγαλο

 ...

Αφού τυροκομήσουμε (η τυροκόμηση γίνεται με την μαγιά του τυρού, η οποία φυσικώς βγαίνει από τον τέταρτο στόμαχο των μυρηκαστικών γάλακτος που δεν έχουν φάει ακόμη χορτάρι, διότι όταν αρχίσουν να τρώνε χορτάρι ή τροφές, η μαγιά καταστρέφεται). Μπορούμε να τυροκομήσουμε και με λεμόνι ή να χρησιμοποιήσουμε τεχνητές μαγιές, που παράγουν ελάχιστες εταιρίες στον κόσμο, όπως η δανέζικη Νοvo. Στην Ελλάδα, παρόλο που σφάζονται 30.000.000 γιδοπρόβατα γάλακτος κάθε χρόνο, δεν συλλέγονται οι μαγιές και έτσι δεν διαθέτουμε τυρομαγιά, ενώ θα έπρεπε. Οι τυρομαγιές εισάγονται από το εξωτερικό και είναι σε διάφορες πυκνότητες, από υγρές (1/10.000 μέρη γάλακτος) ή και στερεές (1/100.000 μέρη γάλακτος). Αφού ο τυροκόμος ανακατέψει καλά, αφήνει να ησυχάσει το μείγμα για να γίνει η τυροκόμηση. Το μυστικό της τυροκομήσεως το είχε βρη ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Βογιατζάκης και το είχε πουλήσει στην ΧΡΩ.ΠΕΙ. Η ΧΡΩ.ΠΕΙ είχε ολόκληρο κλάδο παραγωγής τυρομαγιάς υγράς μορφής, αλλά σήμερα πλέον δεν υπάρχει.

Έπρεπε κανονικά να υπάρχει νόμος που να υποχρεώνει τα σφαγεία να μαζεύουν τον τέταρτο στόμαχο των ζώων γάλακτος, να τα ξεπλένουν και να τα εναποθηκεύουν σε ψυγεία με χονδρό αλάτι, ώστε να υπάρχει αρκετή πρώτη ύλη προς παραγωγή του προϊόντος. (1) Το μυστικό της τυρομαγιάς το ξέρουν ελάχιστες εταιρίες στον κόσμο και η πατρίδα μας ξοδεύει εκατομμύρια δολλάρια για να εισάγει αυτό το πανάκριβο υλικό. Δεδομένου ότι είμαστε από τις πλέον παραγωγικές χώρες του κόσμου σε τυρί (παράγουμε κατά μέσον όρο 120.000 τόνους φέτα, 60.000 τόνους σκληρά τυριά, δηλ. κασέρια, γραβιέρες, κεφαλογραβιέρες, κεφαλοτύρια, κλπ, αλλά εισάγουμε και περίπου άλλες 70.000 τόνους, βασικώς Γκούντα και Ένταμ, αλλά και Kerry-gold, με τα οποία παρασκευάζονται και οι πίτσες στις πιτσαρίες λόγω της φθηνής τιμής τους). (2)

κασερομάστορες  (φώτο του Ι.Τσιαμήτρου: http://www.vlahoi.net)

Ένας χρόνος απο το μεγαλειώδες ΌΧΙ: Οι Έλληνες, η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είπαν το ΌΧΙ στο εκβιαστικό τελεσίγραφο των δανειστών, το ΌΧΙ στις ποταπές αξιώσεις τους.

Πέρασε ένας χρόνος απο την μεγαλειώδη στιγμή που ο ελληνικός λαός τίμησε την ιστορία του, τους προγόνους του, το ένδοξο παρελθόν του λέγοντας ΌΧΙ στον διαρκή εκφοβισμό της Τρόϊκας εξωτερικού και εσωτερικού. Ένας λαός, που το μεγαλύτερο κομμάτι του στέκεται και αντιστέκεται. Γι' αυτούς που διέστρεψαν την βούληση των Ελλήνων απαντούμε με τα λόγια σε ένα σκίτσο του Αρκά: ''Μπορεί σε λίγα χρόνια να ξεχαστεί η επέτειος. Όχι όμως και ο υπαίτιος.'' Κι' αυτό ισχύει για όλους τους δωσίλογους μνημονιακούς πολιτικούς-μαριονέτες. 

Αναδημοσιεύουμε την τότε ανάρτηση (http://hellas-economy.blogspot.gr/2015/07/blog-post.html) με το θριαμβευτικό, άφοβο και λεβέντικο μήνυμα του ελληνικού λαού. 

Οι Έλληνες, η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είπαν το ΌΧΙ στο εκβιαστικό τελεσίγραφο των δανειστών, το ΌΧΙ στις ποταπές αξιώσεις τους.

Ο Ελληνικός λαός, οι έλληνες πολίτες, όλοι μας, παρά την προπαγάνδα και την διασπορά -άνευ ορίων- φόβου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης [ουσιαστικά επιρροής και προπαγάνδας] ψήφισε στο Δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου το  "ΟΧΙ".

06-07  02:51	19.159/19.159	6.161.140
	100,00 %	62,50 %

	Ερώτημα	%
	Δεν εγκρίνεται / ΟΧΙ	61,31
	Εγκρίνεται / ΝΑΙ	38,69

ΌΧΙ στο εκβιαστικό τελεσίγραφο των δανειστών.

ΌΧΙ στην αντιδημοκρατική επιβολή του νέου μνημονίου που πρότειναν.

ΌΧΙ σε νέα υφεσιακά οικονομικά μέτρα που είναι αντίθετα με όσα υπαγορεύει η οικονομική επιστήμη.

ΌΧΙ σε ένα πρόγραμμα των δανειστών που απαιτούσε να ξεπουληθούν οι υποδομές της Πατρίδας μας. (ζητούσαν πώληση των περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΙΠΕΔ με ότι αυτό είχε στο περιουσιολογιό του την 31 Δεκεμβρίου 2014).

ΌΧΙ στην αύξηση του φ.π.α. στον τουρισμό στο 23% για να καταστραφεί ο Ελληνικός τουρισμός και να πλουτίσουν οι γερμανικές πολυεθνικές που κατέχουν τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα στις ακτές της τουρκίας.

ΌΧΙ στις μειώσεις μισθών και συντάξεων στους απόμαχους της ζωής.
ΌΧΙ στην επιβολή ενός νέου προγράμματος το οποίο δεν προβλέπει καμία ρύθμιση για το μη βιώσιμο εξωτερικό χρέος των 540 δις ευρώ. (Δηλαδή οι δανειστές προτείνουν ασφυχτικά μέτρα χωρίς να μάς επιτρέπουν την θεραπεία της γεννεσιουργού αιτίας των οικονομικών προβλημάτων που είναι το αυξανόμενο εξωτερικό χρέος με την επιστροφή δισ. ευρώ ετησίως ως πανωτοκίων προς τους δανειστές). 

ΌΧΙ άλλα ολοκληρωτικά μέτρα από τους δανειστές, σε έναν λαό που υποφέρει πέντε χρόνια τώρα από τα μνημόνια που επέβαλαν οι δανειστές και υπέγραψε το πολιτικό προσωπικό τους στην Ελλάδα. 

Η γεωργία πρέπει να αναπτύσσεται σε συνάρτηση με την κτηνοτροφία, η Ελλάδα πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να παράγει και εξάγει τεράστιες ποσότητες γαλακτομικών προϊόντων, η εισαγωγή ετοίμου κρέατος καταστρέφει την εγχώρια παραγωγή, οι μαγιές πρέπει να συλλέγονται για να έχουμε πρώτη ύλη για την τυροκόμηση και όχι να την εισάγουμε απο τις λίγες πολυεθνικές που την παράγουν παγκοσμίως, η Ελλάδα πάντα προδομένη με ποσόστωση γάλακτος 61 κιλά ανά κάτοικο (από το 1984) με την Πορτογαλία 192 κιλά και την Ιρλανδία 1.487 κιλά, αποτέλεσμα: εισάγουμε 800 χιλ.τόνους αγελαδινού γάλακτος απο τις πολυεθνικές των... δανειστών μας. Α' μέρος

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας έχουμε αναφερθεί εκτενώς για την σπουδαιότητα της γεωργίας και τη κτηνοτροφίας στην πατρίδα μας. Μπορείτε να μελετήσετε σχετικά εδώ Στο πόνημα του ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'', ο πρώην ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. κ.Σωτήρης Σοφιανόπουλος σημείωνε σχετικά: ότι η κτηνοτροφία και η παραγωγή ζωοτροφών είναι μία τεράστια, η σημαντικότερη του κόσμου, αλλά παραγνωρισμένη πηγή πλούτου.

Με την παρούσα ανάρτηση θα ξεκινήσουμε την προσέγγιση θεμάτων που αφορούν την κτηνοτροφία της πατρίδος μας σε συνέχεια των όσων μέχρι σήμερα έχουμε παρουσιάσει σχετικά με την γεωργία  και την γεωργιο-κτηνοτροφία.

Την πρόσεγγισή μας στην παρούσα ανάρτηση θα ξεκινήσουμε αξιοποιώντας τη μελέτη του Σωτ.Σοφιανόπουλου σχετικά με την κτηνοτροφία γενικά και κατόπιν εστιάζοντας στο γάλα και το τυρόγαλο. Οι παρεμβάσεις μας με υπογραμμίσεις, επισημάνσεις με bold και σημειώσεις θα γίνονται για την καλύτερη κατανόηση του θέματος. 

Γράφει ο Σωτ, Σοφιανόπουλος στο έργο του:  ''Οι ''Άγνωστες'' πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία'':

Κτηνοτροφία

(Γενικά περί κτηνοτροφίας) 

Κάτι που αποτελεί κοινή γνώση σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο αλλά όχι στην Ελλάδα είναι ότι η γεωργία πρέπει να αναπτύσσεται σε συνάρτηση με την κτηνοτροφία, αφού τα περισσότερα συστατικά των ζωοτροφών είναι φυτικής προελεύσεως. (1) Στην Ελλάδα όμως δεν υπάρχει κανένας συντονισμός μεταξύ των δύο αυτών συγγενέστατων κλάδων και κανείς δεν έχει πληροφορήσει τους γεωργούς και κτηνοτρόφους σχετικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι χάνεται πάρα πολύς κόπος, χρόνος και χρήμα αδίκως, και έτσι πετάμε στις χωματερές τεράστιες ποσότητες γεωργικών προϊόντων που κάλλιστα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ζωοτροφών. (2) Επίσης, θα μπορούσαμε να εξάγουμε ζωοτροφές που δεν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε σε πρώτη φάση εδώ στην Ελλάδα και κυρίως να εξάγουμε τεράστιες ποσότητες γαλακτοκομικών προϊόντων τη στιγμή, που πληρούμε όλες τις προϋποθέσεις για να είμαστε εμείς μία από τις μεγαλύτερες γαλακτοπαραγωγούς χώρες της Ευρώπης.

Γάλα, η πιο πολύτιμη ουσία μετά το νερό
 
Και αν δεν μας επιτρέπει η κοινή αγορά να παράγουμε γάλα, αυτό να το χρησιμοποιούμε για την πάχυνση μόσχων, ώστε να γίνουμε αυτάρκεις σε μοσχαρίσιο κρέας και όχι να εισάγουμε 600.000 τόνους. (3) + (6) Η εισαγωγή ετοίμου κρέατος και πρωτίστως σε μπάλες δημιουργεί στην Ελλάδα την ανεργία, διότι δεν σφάζονται τα ζώα, δεν αξιοποιούμε το αίμα των ζώων (20 κιλά ανά μοσχάρι) δεν εκμεταλλευόμαστε τα δέρματα και τα εντόσθια, που χρησιμοποιούνται και για την παραγωγή αλλαντικών. Η Ελλάδα, αν είχε τον μέσο πληθυσμό της Ε.Ε. έπρεπε να έχει 33 εκατομμύρια κατοίκους, και αν υπολογίσουμε ότι υπάρχουν 4 εκατομμύρια ξένοι εργάτες, μας λείπουν άλλα 18 εκατομμύρια. Λάβετε υπόψη σας ότι οι δυνατότητες του τόπου πρωτίστως και δια της μεγάλης ιχθυοπαραγωγικής ικανότητος που έχουμε, τόσο σε γλυκά νερά, όσο και σε αλμυρά, μπορεί να διαθρέψει τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ανθρώπους. (4) Ξέρω ότι αυτά ακούγονται περίεργα και ακατόρθωτα, αλλά είναι πολύ εύκολα και πολύ εφικτά. 

ο ιδιοκτήτης της ΧΡΩ.ΠΕΙ. χημικός και ερευνητής Σωτήριος Αρ. Σοφιανόπουλος